Nilgün Marmara, 19 yıl önce Ekim 1987’de, 29 yaşında intihar ettikten sonra derlenen ÅŸiir ve yazılarıyla 90’ların ÅŸiirini belli ölçüde etkiledi. Daktiloya Çekilen Åžiirler‘in deÄŸiÅŸik bir ÅŸiir dili vardı; Türk ÅŸiir geleneÄŸinin dışında, İkinci Yeni’ye bile uzak duran bir dili vardı. Bu dilin özellikleri üzerine bir inceleme yapılmadı, o yüzden kesin bir ÅŸey söylemek zor, fakat Marmara’nın aynı zamanda ÅŸiir çevirmeni olduÄŸunu, Sylvia Plath ÅŸiiri çevirileri (ve Plath ÅŸiiri üzerine bir tez) yapmış olduÄŸunu hatırlamak ilginç sorular doÄŸuruyor. Belki de Marmara’nın ÅŸiir dili çeviri ÅŸiir dili denebilecek özellikler barındırıyordu, belki çevirdiÄŸi dilin ÅŸiirsel özelliklerini benimsemiÅŸti? Roman çevirilerinin yerli roman yazarlığını beslediÄŸi apaçık görünen bir gerçekken, ÅŸiir çevirilerinin ÅŸiir yazarlığını beslediÄŸi üzerinde de durmak gerekli belki.
“GERİYE DÖNÜÅžSÜZ
Her yüz kabulü parçalanmayı çağıran eliaçıklık, ama,
Yüzüm yanındadır seninkinin, sırlı camın deÄŸerbilirliÄŸinde,
İmgeleriz birbirimizi içsel yakarıyla, bilirim.
Sakınmayla ertelediğimiz, gecikmiş an,
Kurtulsun dilerim kuÅŸkudan; sorusundan gerçek mi, gerçek mi?
Budur çünkü kesen elleri, göÄŸümüzü ÅŸaşırtan,
Alıkoyan yağmur kokan otlardan bedenlerimizi.
Budur sorgulayan özdeÅŸ isteklerimizi, baÄŸlansın mı, baÄŸlansın mı bebekliÄŸe?
İçinden geçmeyi seçerken bir durallığın,
Ürkünç devinimine zincirlenme korkusu; o esriten kızıl deÄŸiÅŸimin.
Åžimdi gözyaşı ve endiÅŸe küplerini gizliyor aÅŸk, kanadında.
BilemediÄŸimiz ayin, ÅŸarkılarını bekletiyor dil için!
Kaçtığımız her kare duvarına ekleniyor
yuvarlak avlunun, üçgenleri yok ederek sonunda tutsak edileceÄŸimiz!
Nisan, 1980, Nilgün Marmara“
