Ali Saydam, Samsung E200 reklamını benimsenmeyecek bir “tercüme” sayarak eleÅŸtirmiÅŸ; fakat aslında reklam, “tercüme reklam” yapmak yerine, “tercüme edilecek reklam” yapmak isteyen bir ajansın çalışmasıymış (AkÅŸam, “Yabancı gibi yerli: Samsung E200 reklamı!“):

“Bütün ‘tercüme, ecnebi’ reklamları bekleyen tehlike Samsung’u da 12’den vurmuÅŸ… Kesik eller var reklamda. Evet, yanlış duymadınız, beyaz eldivenli kesik eller… Her ele yakıştığını anlatmaya çalışmış bir ecnebi… Bir baÅŸka ecnebi de getirin bunu Türkiye’de gösteririz demiÅŸ… Oysa ÅŸunu düÅŸünememiÅŸler: Bizde kara mizah niye tutmaz?.. Niçin kesik eller sempatik olamaz?.. Ecnebilerde tutan bazı reklamlar bizde niçin çalışmaz? Bizim yerli ecnebiler “Çalışır, abi korkma!” deseler de çalışmaz…” (Ali Saydam)
*
“Hedefimiz, burada bir reklam yapmak ve onu tüm dünyaya ihraç etmekti. Bunun için bir fikre ihtiyacımız vardı. Bu öyle bir fikir olmalıydı ki, onun arkasında durarak, global ajansların, global müÅŸterilerinin, yüksek prodüksiyon bütçeli reklam filmlerini ‘tercüme’ ederek bize sunmaları karşısında ‘Bakın. İşte oluyor. Türkiye’de bir reklam yapılıyor ve tüm dünya onu izliyor’ diyebilmeliydik. Uzun, yorucu, emek isteyen bir süreçti. Ama sonunda sanırım istediÄŸimiz gibi global bir iÅŸ çıkarmayı baÅŸardık.” (Can Onat)