1999’da çevirmen, çeviri iÅŸletmecileri ve akademisyenler tarafından kurulan Çeviri DerneÄŸi her yıl olduÄŸu gibi bu yıl da TÜYAP’ta çevirmen hakları ve sorumlukları üzerine bir panel düzenledi. ÖÄŸretim üyesi ve aynı zamanda 1968 yılından bu yana çeviri etkinliÄŸinin doÄŸrudan içinde bulunan Prof. Dr. Işın Bengi’nin yönettiÄŸi panelde, konuÅŸmacılar uzun yıllar çevirmenlik yapan, İstanbul Üniversitesi, Çeviribilim Bölümü’nde öÄŸretim üyesi Doç. Dr. Sakine Eruz, Çeviri DerneÄŸi’nin kurucu üyelerinden, derneÄŸin çalışması için her türlü desteÄŸi veren iÅŸletmeci ve çevirmen Osman Kaya, Çeviri DerneÄŸi’nin tüzüÄŸünün hazırlanmasında hukuki açıdan büyük katkısı bulunan, çevirmen, iÅŸletmeci, eÄŸitmen, hukukçu Turgut AÄŸar ve çeviri derneÄŸinde kuruluÅŸ aÅŸamasından günümüze üyesi bulunan çevirmen Mahir BoyacıoÄŸlu’ydu.
Bengi çevirinin öncelikle günümüzde katmanlı çok boyutluluÄŸuna ve artık çeviri iÅŸlerinin çok sayıda kiÅŸiler tarafından kotarılan organize iÅŸler olmasına dikkat çekti. Eruz 1952’de kabul edilen Cumhuriyet’in ilk telif yasasını hazırlayan Türkiye’ye Atatürk tarafından davet edilmiÅŸ, tanınmış hukukçu Prof. Hirsch’in Türkiye’de yanlış alımlama ve örgütlenememe üstüne söylediklerinden de yola çıkarak, bugüne deÄŸin çevirmenlerin örgütlenip iÅŸlevsel bir mevzuat hazırlamük üzere harekete geçememelerinin nedenlerini sorguladı. Çeviri DerneÄŸi’nin kuruluÅŸundan günümüze, kendi deyimiyle derneÄŸin “ev avukatı” olan AÄŸar da, çevirmenin yenilenen telif yasasındaki konumunu bir kez daha dile getirdi; bu baÄŸlamda çevirmenin de yazarın yanında benzer haklara sahip olduÄŸunu vurguladı. GeçmiÅŸte aslında daha saygın bir konumda bulunan çevirmenin günümüzdeki konumsuzluÄŸunu dile getiren BoyacıoÄŸlu ise, çevirmenin günümüzde yaÅŸadığı sorunları ele aldı. Kaya, son yıllarda çevirmenlikte standardizasyonla ilgili çalışmaların yapılmaya baÅŸlandığını, ancak bu çalışmaların gerçekten çevirmenlerin leyhine mevzuatlara dönüÅŸmesi için Türkiye’de bu iÅŸe gönül vermiÅŸ tüm çevirmenlerin elele vererek birlik içinde çalışmasının önemini vurguladı.
Panele katılan konuÅŸmacılar 1999 yılında derneÄŸi kurduklarında Türkiye’ye de Batı’da olduÄŸu gibi çaÄŸdaÅŸ bir mevzuat getirmeyi amaçlıyorlardı ve tüzüklerini de bu doÄŸrultuda uzun çalışmalar sonucu oluÅŸturdular. Bu baÄŸlamda 28 kiÅŸilik bir etik kurul kurularak defalarca yapılan toplantılar sonunda çevirmenlik etiÄŸini de oluÅŸturan dernek, aslında çok sayıda etkinlik yaptığı halde, çeviri yapan kesim arasında, çevirmenlerin menfaatlerini korumaları için gereken yankıyı bulamadığını da belirtti. Bunun bir çok nedeni olduÄŸuna da deÄŸinildi panelde. Düzgün bir ücret politikası olmadığı için gece gündüz çalışan çevirmenin örgütlenmek için zaman ayıracak gücü bulamadığı vurgulandı. Oysa çevirmenlik konusunda Türkiye’de de çaÄŸdaÅŸ mevzuatlara kavuÅŸmak için “bir dokun bin ah iÅŸit ÅŸeklinde” çalışan uzman çevirmenlerin, yakınma dışında örgütlenerek, saÄŸduyulu paylaşımlarla çaÄŸdaÅŸ bir mevzuat hazırlamak için tek ses olarak hareket etmeleri gerekmektedir.



Yorumlar kapalı.