Salı akÅŸamları genellikle evde “AÅŸk ve Ceza” adlı diziyi seyrediyoruz. Dizinin 23 Kasım 2010 günü yayınlanan bölümünde, zaten tuhaf olan dizi için daha da tuhaf olan bir sahne vardı: BaÅŸ erkek kahramanın töre yüzünden evlendiÄŸi kardeÅŸinin katilinin uzun zamandır batılı deÄŸerlere sahip olan fakat töreyi bozamayan kahramanla kardeÅŸ iliÅŸkisi sürdüren kız kardeÅŸi, medyadan, yani gazete ve televizyonlardan, resmi olarak kocası olan ama aslında fiilen kesinlikle ondan uzak duran kahramanın daha önce bir barda tanışıp seviÅŸtiÄŸi ve bir çocuk sahibi olduÄŸu sevgilisiyle iliÅŸkisine devam ettiÄŸini öÄŸreniyor, öÄŸrendikten sonra öÄŸretmenlik yaptığı okulda orta okul ve lise öÄŸrencilerinin ve diÄŸer öÄŸretmenlerin dışlamasıyla karşılaşıyor, hatta birkaç velinin gelip müdüre çocuklarını böyle ahlaksız bir ÅŸey yaÅŸayan – bu arada erkek kahraman aslında olmadığı halde esrar kaçakçısı olmakla suçlanmış, sonra aklanmıştı – birinin sınıfında tutmayacaklarını söylemelerine tanık oluyor ve bu tatsız durumdan, kocasının kardeÅŸinin katili olan – ve içerden bir süre önce çıkıp esrar kaçakçısı olduÄŸu bilinmeyen babasının iÅŸlerinin başına geçmiÅŸ olan – aÄŸabeyinin gelip okul yönetimine yüz bin liralık bir çek yazmasıyla kurtuluyordu. Ya da bütün bu sahnenin özetiyle: Bir kadın aldatılıyor ve bu olayı medyadan öÄŸrenen toplumun en uzak birimleri tarafından bile horgörülüyordu. Dizinin kendi senaryo tarihi açısından baÅŸarısız, ama Türkiye açısından düÅŸündürücü bir sahneydi bu: Senaryo yazarları medyada çıkan haberlerin okul öÄŸrencilerinin tutumlarına kadar her ÅŸeyi belirlediÄŸini varsayıyorlar. Açıkçası, bu taÅŸralılıktan çıkma çabasında olan Türkiye’nin taÅŸranın derinlerine gömüldüÄŸünü gösteriyor: ancak Gogol’ün taÅŸrasında yaÅŸanır böyle sahneler.

Ve bu medya Naipaul’u kovdu. Naipaul’un bir kez daha gelmeyeceÄŸi açıklandı bugün.

Bir kez daha: çünkü Naipaul, 3 Temmuz 2010 günü Hanif Kureishi ve Elif Åžafak’la birlikte İstanbul’da, 2010’un İstancool etkinliÄŸindeydi.

Etkinlikte Naipaul

“Türkiye topraklarının geçmiÅŸte çok farklı kültürlere ev sahipliÄŸi yaptığını [biliyorum] ve Türkiye’nin İslam ülkesine dönüÅŸme sürecini çok merak ediyorum ve bununla ilgili daha fazla ÅŸey öÄŸrenmek istiyorum”

demiÅŸti.

Sanırım yeterince ÅŸey öÄŸrendi. Ve biz de öÄŸrendik bir kez daha: taÅŸrada yaÅŸadığımızı. ManÅŸetlerin kışkırtmak ve sindirmek için kullanıldığını.

Ve bu arada, 25 Kasım 2010 günü, İstanbul Avrupa Yazarlar Parlamentosu adlı etkinlik,  Hilton Convention Center Parlamentosu etkinliÄŸine dönüÅŸürken, “Bu ÅŸerefsizin burada ne iÅŸi var?” diye soran ulema, ÅŸöyle buyurdu:

“Hürriyet gazetesinin bir ayağı çukurda köÅŸe yazarı dünkü yazısında gerçekten de baltayı fena taÅŸa vurdu. .. Özdemir İnce’nin bu yazıdan sonra yapacağı en onurlu iÅŸ Oktay EkÅŸi gibi istifa etmektir. .. Gitsin ömrünün geri kalan kısmını çeviri yapmakla geçirsin.”

İstanbul, Avrupa, Yazarlar, Parlamento? Şaka mı yapıyorsunuz, taşradaki gulag burası.