Gazetelere göre Mehmet Haberal için bir “rapor” hazırlanmış – ÅŸöyle diyor “rapor”:
“merdiven ve yokuÅŸ çıkabileceÄŸi, düz yolda saatte 6.4 km hızda yürüyüÅŸ yapabileceÄŸi, kısa mesafe koÅŸabileceÄŸi, ev iÅŸi yapabileceÄŸi ve eÅŸya vs. taşıyabileceÄŸi, golf, bowling, tenis ve dans dahil birçok spor aktivitelerini yapabileceÄŸi” (Radikal)
67 yaşındaki akademisyen cerrahtan bahsediyorlar. Hayatı insanları kesip biçmekle geçmiÅŸ olan insandan.
Kuponla hayat kuran gazeteler daha önce savunmasını dergi eki olarak dağıtmasını da alayla yazmışlardı:
“Hastaneden ilaç alana Haberal savunması bedava” (Radikal), “Hastalara bir antibiyotik bir de Haberal” (AkÅŸam), “Bir ilaç al bir de Haberal!” (Vatan)
Neyse ki Haberal’ın savunmasını internette de yayınlamasıyla daha alay etmediler – veveve.suçumne.ergenekom gibi mesela..
Acaba Rus basını Dostoyevski’nin Ölüler Evinden Notlar‘ıyla da böyle alay etmiÅŸ miydi? “ÖlmüÅŸ ama notları yüksek” diye mesela..
Bu arada Rusça çevirmeni ve yazar Mümtaz İdil’e de benzer ÅŸeyler söylenmiÅŸ:
“Önce “saÄŸlık kontrolü” diye Gazi Üniversitesi’nde bir doktorun karşısına oturttular. Adam yüzüme bile bakmadan, “Darp var mı?” diye sordu. “Darp yok ama raporum var” dedim.”Kanser hastasıyım.”
“Biz ona bakmıyoruz” dedi son derece ilgisiz biçimde… Dilimin ucuna kadar geldi, “Peki neye bakarsınız? Adli tıpa havale de mi edemezsiniz?” demek, ama karşımdakinin “doktor” olmadığını düÅŸündüm çaresizce. Doktor olsa mutlaka en azından rapora bakardı.” (Odatv)
İşin trajik yanı, Rus ve Sovyet edebiyatı üzerine kitaplar yazan bir insanın, çarlık dünyasıyla kendi ülkesinde karşı karşıya kalması.
İçinde yaÅŸadığımız toplumda, aydınlar golf, bowling, tenis oynayabilir, en önemlisi.. dans edebilir – eÄŸer serbest bırakılırlarsa.
