DoÄŸan Yurdakul’un eÅŸi Güngör Yurdakul öldü. Bu sabah saat 02.50’de, Ankara’da.
“EÅŸine sordu: Hastaydın, zor günler geçiriyordun.Cezaevindeydim, yanında olamadım kırgın mısın? EÅŸi yanıt verdi: Hayır DoÄŸan. Benim bu en zor hallerimi görmeni istemezdim. Sana kırgın deÄŸilim. Beni hep iyi günlerimizdeki gibi hatırla.”
İlk kanser teÅŸhisinin 2001 yılında konuldu.. O gün ne olur 10 yıl daha beraber yaÅŸayalım dedim.. Yıl 2011. 10 yıl doldu. KeÅŸke 20 yıl diye dua etseydim
Bunca yıllık mücadele hayatımda zalimlerden aman dilemedim, bu saatten sonra da hiç kimseden merhamet talebinde bulunmam.”
.. Bedreddin Cömert.. Abdi İpekçi.. UÄŸur Mumcu.. Asım Bezirci.. MetinAltıok.. Necip HablemitoÄŸlu.. Mustafa Yücel Özbilgin.. Engin Arık.. Hrant Dink.. Kuddusi Okkır.. Türkan Saylan.. mayınlar, bombalar, pusular, gözaltı kayıpları, daÄŸa kaçırmalar, ölüler, ÅŸehitler ve anne babaları, kardeÅŸleri, eÅŸleri, çocukları.. yanyana düÅŸünmesi zor sayısız isim..
HapisliÄŸi kanıksanan Mustafa Balbay ve bir sürü isim.. yargılanmaları haber yapılırken isimleri bile yanlış yazılan Müyesser Yıldız gibi isimler..
Türkiye kendiyle gurur duyuyor. Cumartesi günü, Ankara’da, Kocatepe Camisi’nde, öÄŸle namazının ardından kaldırılıp Cebeci Mezarlığı’na gömülecek bir cenazemiz daha var. Kanser olan ülke öldü, Yurdakul ailesi cenazesini kaldırıyor. Kültür sorumluları yerine imitasyonunu koyacak.
