1977 yılında Ankara ve İzmir Tabip Odaları “GENEL SAÄžLIK SİGORTASINA HAYIR” baÅŸlıklı bir broÅŸür hazırladılar. Çünkü, 2012 yılında kabul ettirilen Zorunlu SaÄŸlık Sigortası, aslında ilk kez o yıllarda, Süleyman Demirel döneminde dile getirilmiÅŸti. Bugün olduÄŸu gibi o gün de, uluslararası kredi kurumlarının dayattığı, toplumun genelini deÄŸil toplumun zengin katmanını koruyan bir düzenlemeydi.
![]() |
| From Genel Sağlık Sigortasına Hayır 1977 |
BroÅŸürde iki temel ve günümüzde eskiye göre daha az düÅŸünülen sav dile getiriliyordu:
Birincisi, anayasaya göre devlet bütün yurttaÅŸlarının tıbbi bakımından sorumludur ve olmalıdır.
İkincisi, genel sigorta sisteminde ödenecek prim kademelendirilip bir en üst seviye belirlenince, yapılan ÅŸey çok basit bir ÅŸekilde, zengin katmanı düÅŸük prim ödemeye, genel saÄŸlık sisteminin asıl yükünü ve maliyetini dar gelirli katmanın sırtına bindirmek demektir. Günümüzdeki uygulamadan da biliyoruz: zengin katmanlar zaten bu primin dışında özel sigortalarla kendilerini koruyorlar, yani daha fazlasını ödeyecek durumdalar ve ödemeyi de gerekli görüyorlar. Bu arada devlet kendi sorumluluÄŸunu iptal ediyor ve maliyetini yoksul katmanlara ödetiyor.
Günümüzde bu eÅŸitlikçi görünümlü eÅŸitsizlikçi tutum iyiden iyiye olaÄŸanlaÅŸmış durumda. Fakat 1977 yılında saÄŸlıkçıların, bugün yapılmadığı kadar açık ve net bir ÅŸekilde ÅŸunları yazmış olduÄŸunu görmek sevindirici bir ÅŸey:
“Gelir gruplarını, kimlerden ne oranlarda prim alınacağı kimlerden prim alınmayacağını, Bakanlar Kurulunun saptaması öngörülmüÅŸtür. Bunu saptarken ölçünün ne olacağı belli deÄŸildir. Prim ödeyeceklerin gelirlerinin üst sınırının saptanması öngörüldüÄŸünden, büyük kapitalistlerin gelirlerine göre ödeyecekleri prim sınırlandırılmaktadır. Yasa tasarısı, bu yönüyle, kimden yana olduÄŸunu açıkça ortaya koymaktadır.”
Genel SaÄŸlık Soygunu’nun uzun tarihinde, adaletsiz olduÄŸu özellikle serbest çevirmenler, editörler, redaktörler, sözleÅŸmeli akademisyenler gibi düzensiz gelirli, meslek güvencesiz ve kesin olarak sömürülen, sözde beyaz yakalı, ama daha açık ifadeyle, geri kalmış ülkenin lümpen fikir proleteri konumunda bulunan kesim açısından parlak bir ÅŸekilde görülen zorunlu saÄŸlık sigortası sistemine dönüÅŸtüÄŸü bu dönemde, en tehlikeli ÅŸeylerden biri, geçmiÅŸ toplumsal kazanımları ve kayıpları unutmak olsa gerek.
![]() |
| From Genel Sağlık Sigortasına Hayır 1977 |
Zorunlu saÄŸlık sigortasını, devletin kendi sorumluluÄŸunu yurttaÅŸların sırtına yüklemesini baÅŸarılı, hatta Amerika’daki uygulamasında “sosyalist” olarak görenler var. Oysa deÄŸil, 1977’de de anayasal yurttaÅŸlık hakkının çiÄŸnenmesi anlamına geliyordu, bugün, 2012’de de öyle.
Devletin kendi sorumluluÄŸundan kaçtığı bir ülkede yurttaÅŸlar da sorumluluklarını yerine getirmez; devletlerin kendi yurttaÅŸlarını korumak adına nükleer ve kimyasal atıklarını baÅŸka ülkelere attığı, keyiflerince savaÅŸ ve iÅŸgallere kalkıştığı, dünyanın ortak saÄŸlığı diye bir deÄŸer tanımadığı bir dünyada, sorumluluÄŸu tanımlamak zor elbette – fakat devlet, var olduÄŸu her yerde, bir tren istasyonundan daÄŸdaki bir askeri karakola, bir ÅŸehirlerarası yoldan bir hastane odasına dek her yerde yurttaÅŸlarının insanca varlık koÅŸullarından, saÄŸlığından, eÄŸitiminden, geleceÄŸinden anayasaya baÄŸlı olarak sorumludur ve sorumlu olmalıdır.
Zorunlu SaÄŸlık Sigortası bu sorumluluÄŸu çiÄŸnedi. Åžimdi iÅŸ dönüp tarihe bakmak ve tam olarak neyi kaybettiÄŸimizi hatırlamakta.
BroÅŸür için. https://picasaweb.google.com/103090958534296768892/GenelSaglKSigortasNaHayR197702?authuser=0&feat=directlink


