Mavi Marmara gemisinde yaÅŸananları daha uzun süre, belki de hiç tam olarak bilemeyeceÄŸiz. Herkes kendi hikayesini anlatacak. Fakat iki ÅŸey bütün ciddiyetiyle kesin görünüyor. Birincisi, Türkiye’de anti-semitizm dedikleri canavar bütün akıldışılığıyla su yüzüne çıkıyor. İkincisi, bu gemi daha en başından, postmodern savaÅŸ araçlarından biri olarak tasarlanmış:

“İlk etapta arkadaÅŸlarımız gelenlerden 10 tanesi etkisiz hale getirdi. Araya girdik. Ne olursa olsun. Haklı olacağız. Normalde bizim meÅŸru müdafaamız. Yine onlara söz verdim. Söylüyorum. Silahlarını aldık. Biz silahlarını kullansak, yine dünyada hukuk nezdinde meÅŸru müdafaa olacaktı. Çünkü hukukta, sana saldıranın silahını alıp, onu vursan suçsuzsun. Biz buna raÄŸmen, arkadaÅŸlara dedik ki ÅŸehit olacağız. Ama görüntülere silah kullanan konumda düÅŸmeyeceÄŸiz. Bu kararımızla arkadaÅŸlarımız ÅŸahadeti kabul etti. Biz onlardan aldığımız silahların hepsini denize attık. Bu sözü de onlara verdim. Söylüyorum. Sopalarla sizin askerlerinizi etkisiz hale getirdiÄŸimiz görüntüleri, dünyaya verdiniz. Çok güzel ettiniz dedim. Dünya’da İsrail ordusunun bir imajı vardı. Güçlü bir imajı. Arap ülkeleri İsrail orduları yenilmez diyordu. Ama bakın 3-5 tane gönüllü bile sizin en güçlü ordunuzu püskürtebiliyor. Siz kendi kendinizi rezil ettiniz. Sorguda söyledim bunu.” (Hürriyet)

Gemiyi yola çıkaranlardan İHH yöneticisi Bülent Yıldırım’ın bu sözleri, GÖRÜNTÜNÜN başından beri temel bir amaç olduÄŸunu, öncelikli hedefin Gazze kıyısına ulaÅŸmak deÄŸil, “ÅŸahadeti bile kabul ederek” düzgün görüntü sergilemek olduÄŸunu düÅŸündürüyor.

Zaten artık kesinlikle böyle.  Bir taraftan İsrail gemide çektiÄŸi filmleri ve ele geçirdiÄŸi silahların resimlerini internette, televizyonlarda yayınlarken, diÄŸer yandan İHH ve gemidekiler kendi çektikleri  film ve fotoÄŸrafları yayınlıyor.

Bu yayınlardan sonuncusu, gemidekilere ait  olup el konulan ve sonra geri verilen fotoÄŸraf makinelerinin bir tanesinin hafıza kartından çıkan fotoÄŸraflar. Türkiye’de fotoÄŸrafları Hürriyet gazetesi yayınladı (İsrail’in sildiÄŸi fotoÄŸraflar). İsrail’deki Haaretz gazetesi de Hürriyet’ten alarak yayınladı (Turkish paper releases ‘censored’ photos of beaten Israeli commandos).

FotoÄŸraflardan birinde bütün olanlardan sonra olaÄŸan görünen bir ayrıntı var. FotoÄŸrafta yüzü maskeli İsrail askeri, sıyrılmış gömleÄŸinin altında göbeÄŸi kanlı bir ÅŸekilde yerde, çevresi gemidekiler tarafından sarılmış olarak yatıyor. Resmin saÄŸ tarafında duranlardan birinin elinde bir bıçak var.

Hürriyet, Haaretz ya da resimleri Hürriyet’ten alan Samanyolu gibi kaynaklarda buna dikkat çekilmemiÅŸ ve zaten resimler düÅŸük kalitede.

Fakat aynı resimleri Reuters ve Associated Press yüksek kalitede yayınlamış. AP sözkonusu bıçaklı resmin kaynağı olarak İHH’yi belirtiyor ve resim Hürriyet’tekinden farklı deÄŸil. Ama Reuters resmi önce kesilmiÅŸ olarak, bıçağın görünmeyeceÄŸi ÅŸekilde  yayınlamış; altı saat kadar sonra, tekrar, bu kez orjinal haliyle yayınlamış.

Peki Reuters resmi niye kesti ve niye daha sonra orjinal halini yayınladı?

Büyük olasılıkla bunun nedeni, kurumsal olmayan internet medyasının bu ciddi farkı saptayarak haberleÅŸtirmiÅŸ olması. İHH belki dikkatsizlikle verdi bu resmi basına, Türkiye’de önemsenmedi bu ayrıntı, fakat Little Green Football ve Backspin gibi internet yayıncılarının müdahalesi, hakikatin bir parçasının kesilmesinin önüne geçti, Reuters’i düzeltme yapmaya zorladı. Görece son bağımsız medyum olan internetin, bağımsız ve sorgulayıcı internet yayıncılığının hayati önemini gösteren bir olay bu.

***

Bu olayın tam da Türkiye’de yöneticilerin internet medyasıyla toplantı yaparak, İNTERNET MEDYASINDA OTOSANSÜR UYGULANMASI GEREKİYOR dediÄŸi bir sırada gerçekleÅŸmesi iyi bir rastlantı.

“Esas olan otokontrol, otosansürdür. İnternet medyasının bu noktada çok daha hassas olmasını ben sizlerden rica ediyorum. Hepimiz AYNI GEMİ İÇİNDEYİZ, aynı istikamete doÄŸru yol alıyoruz. Kimsenin tahrikine gelmememiz gerekiyor. Bu kapsamda toplumun farklı kesimleri istiÅŸareler yapıyor aydınlık yarınlara doÄŸru yol alalım istiyoruz. Bugüne kadar uyarıları dikkate alınmayanları tek tek dinliyor politikamıza ışık tutması için çalışıyoruz. İnternet medyasının milli birlik ve kardeÅŸlik sürecinde çok kilit bir rol oynayacağına yürekten inanıyorum.” (DHA)

Aynı toplantıda,  Google’ın film hizmeti Youtube’tan sonra, Türkiye’de ÇEVİRİ SEKTÖRÜ DAHİL birçok sektör için büyük çalışma kolaylığı saÄŸlayan çeviri, kitap, ofis uygulamaları hizmetlerinin de eriÅŸime kapatılmasının nedeninin, ÅŸirketin Microsoft’la rekabetine engel olmak; bilgiye ucuz ve yaygın eriÅŸimi engellemek; ya da yurttaÅŸların bilgilenme özgürlüÄŸüne sınırlamalar getirmek gibi nedenleri olmadığı, bu kapatmaların sadece ÅŸirketin Türkiye’de büro açmaması ve vergisini vermemesinden kaynaklandığı belirtildi. İlgili bakanın ÅŸaÅŸkınlık verici üslubuyla:

“Biz Google’a çok iyi niyetli yaklaÅŸtık. Yasakları ortadan kaldırmak konusunda, Youtube’un eriÅŸim yasaklarının giderilmesi konusunda yardımcı olmak istedik. Adamlarla çeÅŸitli kereler masaya oturduk, konuÅŸtuk. Bizi ciddiye bile almadılar. Artık telefonlarımıza bile çıkmıyorlar. Bir de bizimle alay eder gibi, Youtube’a Türkiye’den eriÅŸimi olanaklı kılacak oyunlar oynuyorlar. Google’ın kullandığı yasaksız İP’leri, Youtube’a veriyorlar ki, arkadan dolanarak yasağı etkisiz kılsınlar.

Adamlara diyoruz ki, ‘gelin Türkiye’de bir temsilcilik açın, bizimle ilgili yasal sorunlarınızı burada çözmeyi deneyin. Reklam topluyorsunuz, iyi paralar kazanıyorsunuz, bunun vergisini Türkiye’de verin’… Önce hı mı dediler, tamam dediler; artık telefonlarımıza bile çıkmıyorlar. Nedir bu adamlardan çektiÄŸimiz ya? Burası kabile devleti deÄŸil; Türkiye Cumhuriyeti. Onlar hem böyle oynayacaklar hem de siz medyanın büyük gücünü arkalarına alıp bizi haksız duruma düÅŸürecekler. Sinir oluyorum, ifrit oluyorum açıkça söyleyeyim…’

Adamlar hakkında açılmış 30 küsür dava var; Türk mahkemelerini ciddiye alıp o davalara itiraz dahi etmiyorlar. Biz küresel bir ÅŸirketiz iÅŸinize gelirse diyorlar. Sen benim hukukumu ciddiye almıyorsan, ben de seni ciddiye almam kardeÅŸim, kusura bakma… Ben bu konuda sizin desteÄŸinizi istiyorum. Bize destek verecekseniz bu konuda verin. Yani bir site bizi esir almasın. Koskoca bir Türkiye Cumhuriyeti’ni esir almasın.

Sahibi oldukları Youtube’a karşı uygulanan cezanın haksız olduÄŸunu söylüyorlar. Tamam, peki haksız. O suçun cezası böyle büyük olmamalı diyorlar. Peki anladık. Eee, niye Türk hukuk sistemini ciddiye alıp mahkemeye itiraz etmiyorlar, neden hukuk yoluyla mücadeleyi seçmiyorlar? Niye bu ülkeye kaydolmaktan imtina ediyorlar? Niye İsrail’de, Almanya’da temsilcilik açarken Türkiye’de açmıyorlar?

Hepiniz vergi mükellefisiniz deÄŸil mi? Google’dan daha mı zenginsiniz? Google Türkiye’de internetten en çok para kazanan ÅŸirket, ama Türkiye Cumhuriyeti devletine 5 kuruÅŸ vergi ödemiyor… ArkadaÅŸlar, internet siteleri olarak lütfen bu konuyu iÅŸleyin.

Ben sizden özellikle istirham ediyorum. Beni yasakçı saysınlar, o hiç umurumda deÄŸil. Ama bu konu Google’ın bu ülkeyi ne kadar hafife aldığını gösteriyor. Kimse bu ülkeyi hafife alamaz. İsrail’i baÅŸ sıraya koyacak, Türkiye’yi muhatap almayacak. Olmaz böyle ÅŸey. Biz de en yüksek mertebeden Google’ın haksızlığını savunmaya devam edeceÄŸiz… ” (Nethaber)

Bu üslubu dışında da her açıdan çok tuhaf bir konuÅŸma. Yönetimin ÅŸirketlerle iliÅŸki tarzını, elektronik yayıncılığa ve bu yayıncılık türünün entelektüel boyutuna nasıl baktığını iÅŸaret ettiÄŸi gibi, tuhaf bir baÅŸka ÅŸeye iÅŸaret ediyor: konuÅŸmacı İsrail örneÄŸini vererek ya Google’ın etkisi ile güncel bir olayın etkisi arasında bilinçaltı bir yakınlık kurdurmaya çalışıyor, ya da bilinmeyen bir gündemin ipucunu veriyor.

Google’ın İsrail ile Türkiye arasında bir tartışma konusu olması mümkün olabilir mi? Bakan yanıltıcı bir karşılaÅŸtırma yaparak gazetecileri etkilemeye mi çalışıyor sadece? Google’ın İsrail’de yatırım yapması, ama Türkiye’de yapmaması bir sorun olabilir mi? Bunları da uzun süre ve büyük olasılıkla da hiç bilemeyeceÄŸiz. Ama tek bir ilke var bilebileceÄŸimiz: İnanmamak gerekiyor. Bu post-postmodern görüntü ve akıl bulandırma savaşında hiçbir görüntü ve söze, birden çok kaynaktan doÄŸrulamadıkça, inanmamak ve hatta doÄŸruladıktan sonra bile kuÅŸkuyu elden bırakmamak gerekiyor. KuÅŸkuyu hiçbir ÅŸekilde elden bırakmamak ve son ana kadar inanmamak gerekiyor. İktidarın kimle, nerede, ne zaman, niye görüÅŸtüÄŸünü, tek tek kiÅŸilerin ne ÅŸekilde karar verdiÄŸini kimse, aniden ve hemen bilemez: bu yüzden, dünyayı bilmek, tanımak ve dönüÅŸtürmek için, inceleme ve akıl yoluyla, bilim yapılır.

(Ekler: Radikal: “İsrail’in Gazze’ye yardım götüren gemilere yaptığı saldırıda hayatını kaybeden lise son sınıf öÄŸrencisi Furkan DoÄŸan’ın babası Ahmet DoÄŸan, “OÄŸlum ABD vatandaşı olduÄŸuna güvenip yola çıktı. ABD’nin tutumu bizi hayal kırıklığına uÄŸrattı” dedi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öÄŸretim üyesi Yrd. Doç. Dr. Ahmet DoÄŸan, ABD’de dünyaya gelen ve bu ülkenin vatandaşı olan oÄŸlunun sadece ABD pasaportu taşıdığını kaydetti.” OdaTv: “kanlı baskın öncesinde Ankara-Tel Aviv-Washington hattında son dakikalara kadar devam eden nefes kesen diplomasi trafiÄŸi.”)

(Bu yazıda, herhangi bir GÖRÜNTÜ, bu post-postmodern savaÅŸa katılmamak üzere kasten yayınlanmamıştır.)

(Güncelleme: sinemacı ve aktivist Iara Lee’nin çektiÄŸi görüntüler Democracy Now! ve Culture of Resistance sitelerinde. Lee, gece 4’te olan olaylara ait görüntülerin üzerinde oynandığını, gündüz gibi gösterildiÄŸini, bütün görüntülere el konulduÄŸunu söylüyor.)