BilindiÄŸi gibi Türkiye yine sık sık yaÅŸadığı gergin dönemlerden birinden geçiyor.  Medya çoÄŸu kez gerçeÄŸi söylemiyor, gerçeÄŸi tıpkı ekranlarda sigarayı, alkolü, öpüÅŸmeyi kararttığı gibi karartıyor.
Sarp Öztürk adlı güzel ÅŸarkı söyleyen bir insan, Mersin’de birlikte ÅŸarkı söylediÄŸi arkadaÅŸlarıyla kurÅŸun yaÄŸmuruna tutuldu, onlar yaralandı, o öldü.
Åžarkıcıların başına gelebilen bu olay çevirmenleri de ilgilendiriyor, çünkü bazen aynı koÅŸullarda ve aynı ülkede çalışıyorlar. Onların dediÄŸi gibi en temel “mesele mafyalaÅŸma, kabadayılaÅŸma, magandalaÅŸma…” Mersinli müzisyenlerin Sarp Öztürk’ün ardından yaptığı basın bildirisini dikkatle okumak gerekiyor.
Medya ve içinde çevirmenlerin de yer aldığı medya çalışanları, sigarayı, alkolü ve öpüÅŸmeyi sansürlüyor, fakat asla ve asla ÅŸiddet sahnelerini, eliyle havuzda adam boÄŸan aÅŸiret reisi görüntü ve konuÅŸmalarını, silahla tehdit eden, iÅŸkence ederek öldüren mafyacı görüntü ve konuÅŸmalarını karartmıyor. Aşırı batılinançlı dini konuÅŸma ve görüntüleri karartmıyor. Kadınlara tokat atılma sahnelerini karartmıyor, ama öpüÅŸme sahnelerini karartıyor.
Türkünün bir kez daha öldürülmesinde bizim de düÅŸüneceÄŸimiz bir ÅŸeyler var. Bu basın açıklaması çevirmenler tarafından da yazılabilir:
***
“SANATÇILAR SAHNEYE ZIRH VE KALKANLA ÇIKSIN!
BilindiÄŸi gibi Mersin’li müzisyen Sarp Öztürk, bir ÅŸarkı isteÄŸi meselesinden öldürüldü. Berbat bir olay, tüylerimiz hala ayakta. İnsan, önce idrak etmekte zorlanıyor, böyle bir birikim, böyle ucuzca kayıp gidebilir mi?
Hepimiz çok sinirliyiz, bazen kime kızacağını da ÅŸaşırıyor insan. AteÅŸin düÅŸtüÄŸü yeri anlamaksa zor…
Bar, kafe vb. yerlerde müzik icra edenler iyi bilirler ki, bu aslında münferit bir olay deÄŸil. Daha önce de buna benzer olaylar oldu. Böyle giderse de devam edecek. Ufak tefek bir tartışma sonucu müzisyenin ‘topuÄŸuna sıkılanlar’ mı ararsın, Kürtçe ÅŸarkılar çaldığı için dövülen ya da uyarılanları mı ararsın, silah çekilip tehdit edilen mi, taciz edilen mi? Hepsi var. Öte yandan birileri, bu olayları etnik bir zemine taşıma; “Kürtçe ÅŸarkı söylemediÄŸi için öldürüldü†şiarıyla yaraları kaşımaya niyetleniyor. Oysa mesele Kürtçe ÅŸarkı meselesi deÄŸil. Kürtçe çalsan da öldürülebilirsin, Kürtçe çalmasan da. Olayı etnik bir zemine çekmeye çalışanlar, kendi çürüklüklerini meÅŸrulaÅŸtırma gayretindeler.
Mesele mafyalaÅŸma, kabadayılaÅŸma, magandalaÅŸma… Öte taraftan da bar ve kafe benzeri eÄŸlence yerlerinde çalışanların olumsuz çalışma durumları ve iÅŸletmecilerin çalışanlara gerekli deÄŸeri vermemesi; “Önüm, arkam, sağım, solum para†mantığıyla hareket etmesi. Çalışanlarını olumsuzluklara karşı savunmak yerine, zengin magandanın gönlünü hoÅŸ tutmak için ‘el pençe divan’ olanlar da bu olayın suçlusu, hiç deÄŸilse izleyicisidir.
Fakat bu olay, iÅŸletmecilerin de kâbusu olmaya adaydır. EÄŸlenmek için gidilen mekânda silahlı-külahlı birilerinin olması, insanların eÄŸlence yerlerine karşı güvensizliÄŸini yaratacaktır.
Nereye elini atsan mafyasıyla karşılaşıyorsun. Her iÅŸletmenin bir ‘koruyucu’ mafyası var. Koruma haracını da günü gününe alıyor! İlköÄŸretimdeki çocuklar bile mafyacılık oynuyor. Temas ettikleri her alanı kendi lehlerine düzensizleÅŸtirebiliyorlar. Devlet bunlarla karşı karşıya gelmiyor; yani ayna kullanmıyor.
Bir taraftan da meclis, çıkardığı yasayla (Teksas Yasası), silah taşıyabilme yaşını 18’e çekiyor, silahla gezmeyi kolaylaÅŸtırıyor! O zaman sanatçılar da hemen birer çelik zırh ve kalkan alsın! Yasayı çıkaranları da listeye ekleyelim, suçluların sayısı artıyor. Biz hiç kimsenin 2.sayfa haberlerine malzeme olmasını istemiyoruz. Anne karnındaki iki bebekten birini katil, diÄŸerini ölü yapan ‘silah tüccarı’ zihniyete karşı ‘ses’ çıkarıyoruz.
OLEYİS kimin sendikası?
Otel Lokanta ve EÄŸlence Yerleri İşçileri Sendikası (OLEYİS), bu iÅŸ kolunda çalışanların örgütü. Konuyla ilgilenirler ve hatta bu olay doÄŸrudan onları ilgilendirir diye düÅŸünüp, OLEYİS DoÄŸu Akdeniz Bölge Temsilcisi Ali İhsan Artut‘u aradık. “Tamam da canım kardeÅŸim†kıvamında baÅŸlayan itiraz cümleleriyle bezenmiÅŸ bu konuÅŸmanın özeti ÅŸu diyalog:
-          Bir bar müzisyeni arkadaşımız, Sarp Öztürk, istek ÅŸarkı çalmadığı için öldürüldü. Biz de buna karşı ‘ses’ çıkarmak istiyoruz. Siz sendika olarak nasıl katkı sunabilirsiniz?
-          Arkadaş sendikalı mıydı?
-          Hayır. Zaten Mersin’deki hemen hiçbir müzisyen sendikalı deÄŸil!
-          O zaman sendika olarak bir şeyler yapamayız.
DüÅŸünsenize, sendikanın, iÅŸçileri örgütleme niyeti yok! Hal böyle iÅŸte! Arkadaşı da suçlu listesine ekleyelim.
Bundan sonra öncelikle sanatçıların, bar, kafe gibi yerlerde çalışanların ve insanlık damarı körelmemiÅŸ herkesin bu konuda ‘ses’ çıkarması gerekiyor. EÄŸer ‘ses’ çıkarmıyorsak ‘suçlu’ kategorisine adımızı ekleyelim, başımız önde, sesimiz arkada yaÅŸamaya devam edelim.
Hayır, biz öyle yapmadık. Dün (18 Aralık) Cemevi’nde Mersin’deki müzisyenler olarak yaptığımız basın açıklamasından sonra, dün akÅŸam eÄŸlence yerlerinde çalışan müzisyenler bu olayla ilgili duyurular yaptı ve Sarp Öztürk’ün bir istek meselesi yüzünden öldürülmesine dikkat çekmek için dün akÅŸamki programlarda hiçbir ‘istek’ kabul edilmedi.
Ve bugün burada Sarp Öztürk’ün öldürüldüÄŸü yerde bir kez daha ‘ses’imizi çıkarıyoruz. Sesimiz yükselmeye devam ediyor. Daha yüksek sesle söylemek için, bu gece (19 Aralık), eÄŸlence yerlerinde çalışan müzisyenler çalışmayacak.
En ince duyguların dahi ifadesine olanak saÄŸlayan müzik, kulakla dinlenir. Hiç kimse müziksiz yaÅŸamaz. Müzik rakıya meze, çaya ÅŸeker deÄŸil, kocaman bir dünyadır. Bunu kafalara kazımak, kazıtmak zorundayız. Daha fazla ‘ses’ daha fazla ‘ses’… Olanları kınıyor ve herkesi bu noktada duyarlı olmaya davet ediyoruz.
Mersin Müzisyenler Platformu” (Kaynak: Serdar Keskin sitesi. Keskin olayı deÄŸerlendirmeyi sürdürüyor. 19 Aralık müziksiz geçmiÅŸ.)
(Bu filmi üç yıl önce Youtube’ta kendisi yayınlayan Sarp Öztürk altına ÅŸu notu düÅŸmüÅŸ: “yorumlarınız için çok teÅŸekkür ederim yakında albümümle sizlerle beraber olacağım türkülerle kalın” )
