Heykel kafası koparan, pdf toplatan yargı, bir çeviri için daha “tez toplatıla, bu dahi müstehcendir” hükmü kesmiÅŸ – sözkonusu kitap Sel Yayınları’nın bir Burroughs kitabı.
Onlar da bir tarihi belge daha kaleme almışlar bu karara karşı:
İSTANBUL CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞINA
İstanbul Cumhuriyet BaÅŸsavcılığı Basın Bürosunun isteÄŸi üzerine BaÅŸbakanlık Küçükleri Muzır NeÅŸriyattan Koruma Kurulu’na incelenmesi için gönderilen William S. Burroughs’un YumuÅŸak Makine adlı kitabı için adı geçen kurul bir rapor düzenlemiÅŸtir. YetiÅŸkinler için hazırlanan ve piyasaya sürülen kitapların ‘çocuk’ kurullarına gönderilmesinde ısrarı anlamak mümkün deÄŸil, zira bu pencereden bakarsak televizyonlar, haber bültenleri gibi medya araçları ve binlerce kitap hakkında onlarca rapor yazılabilir.
140 sayfalık kitabın yirmi ayrı sayfasından bazen bir cümle bazen birkaç paragraf alarak “iÅŸte bu yazılanlardan dolayı müstehcendir†sonucuna ulaÅŸmak bir edebiyat metnine yapılmış koskoca bir haksızlıktır. Tüm dünyanın okuyup bir öncü yazar olarak kabul ettiÄŸi William Burroughs’u BaÅŸbakanlığa baÄŸlı edebiyatçı, estet, eleÅŸtirmen, çevirmen gibi sıfatlardan yoksun bir kurulun incelemeye kalkması böyle “ucube†bir durumu ortaya çıkarmıştır. Çünkü edebiyat ve karşı-edebiyat metinlerinin hiçbirinde kurulun yazdığı üzere; “konu bütünlüÄŸüâ€, “anlatım bütünlüÄŸüne riayet†aranmayacağı gibi, “tarihi mitolojik unsurların yaÅŸam tarzlarından örnekler vererek kiÅŸisel ve objektif olmayan gerçek dışı yorumlarda bulunmak†ve “argo ve amiyane tabirlerle kopuk anlatım tarzının benimsenmesi†de bir suç teÅŸkil etmez. Bu kurallar ancak resmi yazışmalarda, raporlarda ya da ders kitaplarında dikkate alınabilecek genel kurallardır. Oysa sanat ve edebiyat kavramları bu kalıpların hiçbirine oturtulamaz, böyle yapmayan yazar bir soruÅŸturma konusu haline getirilemez. Kimsenin mitolojik unsurlara dair objektif bir yorumda bulunmak gibi bir zorunluluÄŸu yoktur. “Mezkûr kitabın bu haliyle edebi eser niteliÄŸi taşımadığı, okuyucu haznesine ilave katkısının olmayacağı, kriminolojik açıdan da kitapta, insanın bayağı, adi, zayıf yönlerinin iÅŸlenmesinin okuyucu üzerinde suça izin verici tavırları geliÅŸtirmektedir.†Ayrıca hiçbir yazarın insanın her koÅŸulda güzel yönlerini göstermek gibi bir mecburiyeti olmadığı gibi, okuyucu haznesine katkısının ne olacağının ve edebi nitelik taşıyıp taşımadığının ölçütü de resmi bir devlet kurumu deÄŸildir, kitabın okurudur.
“Biz tüm dünyada sanat ve edebiyat çevrelerinde bir yeri olan bu akımın temsilcilerinin eserlerini Türk okurunun da okumaya hakkı olduÄŸunu düÅŸünen aracı bir kurumuz; sizler bu dava ile yazarın düÅŸüncesini mi, Beat KuÅŸağı’nın ahlakını mı, bizim faaliyetimizi mi yoksa bu projede sözleÅŸmeli olarak çalışan ve yalnızca kitabı Türkçeye aktaran çevirmenini mi yargılıyorsunuz?” diye soran yazının tamamını Sel Yayınları’nın sitesinde okuyabilirsiniz (“Ama Sayın Willam Burroughs Yazmayın Öyle, Burası Türkiye!“), ama bu iÅŸ çevirip yayınlayıp okumak okutmakla olacak gibi deÄŸil – eskizde bile çıplaklığını görmeye tahammül edemeyen büyükleri, “bir eÄŸitim merkezi” olduÄŸu söylenen Topkapı Sarayı’nın haremine kapatıp zaruri ve mecburi cinsel eÄŸitim dersleri vermek lazım.
