4 Mayıs 2011 günü – bugün – Taraf gazetesi David Foster Wallace’ın İğrenç Adamlarla Kısa GörüÅŸmeler (Siren Yayınları, çeviren Ben) adlı kitabının çevirisinden geniÅŸ alıntılar yayımladı. Wallace beklenen, merak edilen bir yazar – İAKG de yayıncı ve editörlerinin özen gösterdiÄŸi – çevirmeni için bir bakıma terapi iÅŸlevi gören bir kitap. Bahtı açık olsun.

Fakat ilginç bir tesadüfle, gazetede – bugünün bütün gazetelerinde ve dünden beri bütün internet yayınlarında – baÅŸka bir İAKG toplantısının görüntüsü, tablo/resmi de yer alıyor. Bu tabloda Beyaz Saray, Bin Ladin’in öldürülme anını bir askerin kaskına sabitlenmiÅŸ kameranın çektiÄŸi filmden seyrederken görünüyor. Tabloya bakanlar da bu seyir halinin Beyaz Saray’da tarihsel bir ana dönüÅŸmesini seyrediyor.

Bu tabloyu geçmiÅŸin saray ve soylular için yapılan tablolarıyla karşılaÅŸtırmak çok kolay. Rastgele Rembrandt’la karşılaÅŸtırabiliriz. ÖrneÄŸin bir diseksiyon tablosu:

Daha iyi örtüÅŸen bir resim bulmakta yarar var elbette. Fakat Beyaz Saray tablosunun mesajlarına dönersek, 21. yüzyılda Amerika’nın dünyayı nasıl gördüÄŸünü yorumlamak mümkün. Birincisi, bu operasyona Geronimo adı verilerek Geronimo’nun adı kirletilmemiÅŸ sadece, aynı zamanda tablodaki korkunç siyah ve beyaz dengesinin tarihsel yankısı düÅŸülmüÅŸ: Amerika’nın bağımsızlık savaşında Kuzey ile Güney’in çarpışmasındaki bir uzlaÅŸma momentini, siyahların beyazların kızılderililerle yaptığı savaÅŸa katılma momentini güncelleÅŸtiriyor bu tablo. Siyah baÅŸkan ansızın, beklenmedik bir ÅŸekilde kızılderilileÅŸtirilen bir teröristin öldürülmesini seyrediyor. Amerika, dünya üzerindeki savaÅŸlarını kızılderililerle savaÅŸlar olarak görebiliyor.

İkincisi, baÅŸkanın bu fotoÄŸraftaki konumu. BaÅŸkan, gerçekten nerede? Bir köÅŸede duran, sahnenin merkezinde durmayan, spor kıyafetli tek kiÅŸi mi? Yoksa bir eliyle aÄŸzını kapatarak duygusal yoÄŸunluk merkezini yaratan, diÄŸer eliyle belgeleri tutan ve önünde mozaiklenmiÅŸ resmin durduÄŸu kadın mı? Yoksa filmi izlemeyen tek kiÅŸi olan asker mi?

İğrenç Adamlarla Kısa GörüÅŸmeler kitabındaki “42 nolu Kısa GörüÅŸme”yi düÅŸündürdü, beyaz gömlekli baÅŸkanın bu tablo/resimdeki duruÅŸu. Orada siyah babasının iÅŸ hayatını anlatan anlatıcı ÅŸöyle diyor bir yerde:

“Beyaz bir ÅŸey giymiyorum ben. Åžu kadarını söyleyeyim ki, beyaz hiçbir ÅŸey giymiyorum. Ya sessizce yapıyorum ya hiç yapmıyorum. BahÅŸiÅŸ veriyorum. Orada birinin var olduÄŸunu hiç unutmuyorum.”

Bu öykü kesinlikle bu tabloyu anlatıyor. Siyah baÅŸkanın bir köÅŸede durduÄŸu bu tabloyu.

Ve son olarak – mozaiklenmiÅŸ kısımdaki resmin ne olduÄŸu tartışılıyor. Ben yadırgadım bu tartışmaları. Çünkü çok açık seçik bir ÅŸekilde görünüyor orada duran resmin ressam Fernando Botero’nun Ebu Garib çalışmalarından biri olduÄŸu. Herhalde sadece birkaç insan uzvu görünüyor diye mozaiklemiÅŸler.

Beyaz Saray, bu operasyonlarda Geronimo’nun adını kirlettiÄŸi için Kızılderililerden özür dilemeli.