Yeni eÄŸitim modelinin 4+4+4 ÅŸeklinde getirilmesi kendi içinde tartışmalı bir öneriydi. Muhtemel sorunlar için çeÅŸitli itirazlar getirildi, tartışmaları devam ediyordu.
Fakat bu modelin içine, son anda, bir siyasi partinin önermesi, diÄŸerinin daha atik davranıp bu öneriyi önerge haline getirmesi sonucunda katılan “seçmeli Kuran-ı Kerim ve Hz. Muhammed’in hayatı ya da Siyer dersleri” tam anlamıyla dinin siyasete alet edilmesidir.
“İlköÄŸretim kurumları; 4 yıl süreli ve zorunlu ilkokullar ile 4 yıl süreli ve zorunlu farklı programlar arasında tercih imkanı veren okullar imam-hatip okullarından oluÅŸur. Ortaokul ve liselerde Kur’an-ı Kerim ve Hz. Peygamberimizin hayatı, seçmeli ders olarak okutulur.” (Haber7)
Daha önce, bir derginin temel eserler soruÅŸturmasına, dini metinlerin de karşılaÅŸtırmalı olarak okutulabileceÄŸini öngörerek yanıt vermiÅŸtim (4+4+4 için 100 ya da 10+1 Temel Eser). 12 Eylül 1980 darbesinin ardından eÄŸitim sistemine konan zorunlu din derslerinin ilk el tanıklarından, öÄŸrencilerinden biri olarak, bu derslerin nasıl sorunlar yarattığını ve Müslüman olanlar ile olmayanlar, inananlar ile inanmayanlar arasında ne gibi çeliÅŸkiler yarattığını bilen biri olarak, seçmeli eski tip din derslerinin de, seçmeli Müslümanlık dini bilgisi derslerinin de büyük sorunlar yaratacağını düÅŸünüyorum.
EÄŸitim sistemine KarşılaÅŸtırmalı Din İncelemesi dersi konabilir; kutsal kitapların çevirisi, metin analizi dersleri konabilir; kapatılan Felsefe dersleri açılabilir; inanç tarihi dersleri konabilir.. fakat seçmeli olarak Müslümanlık bilgisi dersleri koymak, öÄŸrenciler açısından olumlu bir sonuç doÄŸurmayacak, toplumun birliÄŸine, geliÅŸmesine katkıda bulunmayacaktır. Çünkü bir dini ve bilgisini seçmek, deneye ve tarihe dayanan bilginin verildiÄŸi eÄŸitim kurumunun dışında yapılacak, özgür iradeye dayanan bir ÅŸeydir.
Seçmeli Müslümanlık dini bilgisi dersi açmak, baÅŸka dinlerin ve inançların da dersini açmayı gerektirir ve bu da, öÄŸrenciler arasında birlik duygusunun daha da kaybolmasına yol açar. Farklı dinlerden öÄŸrencilerin olduÄŸu bir lisede 12 Eylül’ün getirdiÄŸi zorunlu din dersini aldığım için bunu kiÅŸisel tecrübeye dayanarak, emin olarak söyleyebiliyorum.
Alelacele hazırlanan ve kabul edilen bu önergeyi, kutsal bir dinin siyasete alet edilmesinin bir örneÄŸi olarak görüyor ve acilen durdurulması gerektiÄŸine inanıyorum. EÄŸitimcilerin, eÄŸitim örgütlerinin, aydın ve eÄŸitimli kesimlerin bu yönde çaba harcamasını diliyorum. Yoksa gelecek kuÅŸakların daha da dar görüÅŸlerle yetiÅŸmesinin önü alınamayacak, inançlarının nesnel ve tarafsız olmayan – siyaset, medya vb. – çıkar grupları tarafından yönlendirilmesiyle karşı karşıya kalan bir toplum ortaya çıkacaktır.
İşin en ürkütücü yanı, dinin bu siyasi biçiminin, Hz. Muhammed’e ilahi vahyin neden 40 yaşında geldiÄŸini ya da Yunus Emre’nin, Hacı BektaÅŸ Veli’nin, Yesevi’nin neden çile çektiÄŸini hiç anlamamış gibi görünmesidir. EÄŸitim yasasının özellikle bu maddesi, siyaset ve medyadaki birçok kiÅŸinin eÄŸitim alanındaki ufuksuzluÄŸundan, hamlığından baÅŸka bir ÅŸey göstermiyor.

Sabri Bey, özgürlük ve demokrasiye inanıyoruz, deÄŸil mi?
İstemesek de parlamentodan çıkan karara saygı göstereceÄŸiz.
Ne zaman çoÄŸunluÄŸu aldık, o zaman bu dersi çıkarırız. Åžu anda böyle konuÅŸmak laik ve devrimci kiÅŸiliÄŸimizi ve düÅŸünce sistemimizi, özgürlük ve demokrasiden uzak göstermekten öte bir ÅŸey olmaz.
Benim “böyle konuÅŸmam” benim bu düzenlemeyi beÄŸenmediÄŸimi, eleÅŸtirdiÄŸimi, eleÅŸtirmeye davet ettiÄŸimi gösterir sadece – yasayı ya da kararı çiÄŸnemeyi önermez. Fakat çoÄŸunluk kararlarının kötü örnekleri ve sonuçları malum: 150’likler davası, ABD’nin HiroÅŸima’da atom, Vietnam’da napalm kullanması, Guantanamo hapishaneleri.. O yüzden çoÄŸunluk ve meclis kararlarını yanlış ve düzeltilebilir görmekte yarar var kanımca – ki o yüzden üst makamların onayına ihtiyaç duyuyor meclis kararları.
Demokrasi içinde yasal yollar ile ortaya çıkmış “çoÄŸunluÄŸun tahakkümü” pekala sorgulanabilir. Hemen hemen hiçbir soruna somut çözüm getiremeyen sosyal demokratlığa özgü homurdanmak ile “çoÄŸunluk bunu istiyor, mayamızda bu var” demek arasında yahut bunun ötesinde tepki geliÅŸtirmeyeceksek “beÄŸenmeyen çıkar gider”in demokrasisini yaÅŸamaz mıyız?
Bunun yanı sıra sözde seçmeli olan din derslerine girmeyenlerin hocalar tarafından nasıl aÅŸağılandığını bizzat duyan biriyim. Müfredat dışına taÅŸan bir edebiyat öÄŸretmeninin ensesinde boza piÅŸirirlerken , din hocasınını vaazları gani ganidir. Üstelik bu vaazlar (!) hocanın yetiÅŸtiriliÅŸ biçimine göre ÅŸekillendiÄŸi için öÄŸrenciyi aynı ÅŸekilde etkilemesi kaçınılmaz olmaktadır. Din deslerinin kız öÄŸrencilere pasifliÄŸi ve insana deÄŸil erkeÄŸe saygıyı öÄŸretmesi de cabasıdır.
ÇoÄŸunluk üzerine, TBMM tutanaklarından bir not: “Bu yasa devletin hemen hemen hiçbir belgesinde yok. Türkiye’nin geleceÄŸini ÅŸekillendiren bütün belgelere baktığınız zaman, Millî EÄŸitim Yasası’yla ilgili radikal bir deÄŸiÅŸikliÄŸi ve dönüÅŸümü içeren bu yasayı hiçbir yerde göremezsiniz. Nerede yok? Kalkınma planlarında yok. Var mı? Nerede yok? Orta Vadeli Program’da yok. Var mı? Daha ekimde tartıştık, konuÅŸtuk. Nerede yok? Yıllık planlarda var mı? Yok. Nerede yok? Millî eÄŸitim stratejisinde var mı? Yok. Nerede yok? Bütçe Yasası’nda var mı? Yok. Bunun bir sürü mali boyutu var ama ekimde baÅŸladığımız tartışma süreci içinde bütçenin hiçbir yerinde bunu görmedik. Nerede yok? Hükûmet Programı’nda yok. Nerede yok? Seçim beyannamesinde yok. Peki nerede var?” http://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/Tutanak_B_SD.birlesim_baslangic?P4=21157&P5=H&PAGE1=1&PAGE2=41