8 Ocak 2006 tarihli Radikal gazetesinde yer alan haber e göre CHP İstanbul İl BaÅŸkanlığı, yılbaşı nedeniyle Nutuk’u bastı. Nutuk’un telif hakkı olmadığını düÅŸünen İl BaÅŸkanı Åžinasi Öktem, IQ Kültür Sanat Yayıncılık’ın daha önce yayımladığı eserin aynısını yayımladı. IQ Kültür Sanat Yayıncılık yetkilileri olayla ilgili sessiz kalırken, 1981 yılında kurulan bir komisyon sonrasında eseri günümüz Türkçesine kazandıran Prof. Dr. Zeynep Korkmaz, CHP tarafından basılan metnin kendisine ait olduÄŸunu, üzerinde bazı ufak deÄŸiÅŸiklikler yapıldığını belirtiyor. Korkmaz, basım için Atatürk AraÅŸtırma Merkezi’ne izin verdiÄŸini, ama ne IQ Kültür Sanat Yayıncılık’ın ne de CHP’nin kendisinden izin aldığını ekliyor ve yasal haklarını kullanmaya hazırlanıyor. Atatürk AraÅŸtırma Merkezi yetkilileri olayla ilgili olarak Korkmaz’ı destekliyor.

Image Hosted by ImageShack.us

EDİSAM avukatlarından Abdullah Egeli, eserin TBMM tutanaklarından aktarılmasında bir sakınca olmadığını, ancak emek harcanarak yeniden yazılmış bir metnin izinsiz kullanımının hak ihlali sayıldığını belirtiyor.
Konunun bir de Basın Kanunu’nu ilgilendiren tarafı var. Buna göre kitaba basıldığı yer, tarih, basımcının, varsa yayımcının adları yazılmalı. Oysa bu bilgiler, telif hakkı ödenmeden basılan kitapta yer almıyor.
CHP İstanbul İl BaÅŸkanı Åžinasi Öktem, konuyla ilgili ÅŸu açıklamayı yapmış: “Biz Nutuk’u bastık, adresimiz belli, CHP İstanbul İl BaÅŸkanlığı. İsteyen mahkemeye versin.” Radikal gazetesinin “Bu da oldu: Nutuk’un korsanını CHP bastı” baÅŸlığıyla yaptığı haberle iliÅŸkili olarak 19 Ocak günü de açıklama yapan Åžinasi Öktem, Nutuk‘un telifinin kendilerine ait olduÄŸunu söylüyor. “Nutuk, partimizin ikinci olaÄŸan kongresinde genel baÅŸkanımızın, Mustafa Kemal Atatürk’ün yaptığı açılış konuÅŸmasıdır. Bunun Türkiye genelinde satışı CHP Genel Merkezi’ne, İstanbul’daki de CHP İstanbul İl Örgütü’ne aittir. Nutuk CHP’nin malıdır. CHP ile Nutuk‘un bir arada olduÄŸu yerde korsan olamaz.” Dolayısıyla bir çevirmenin ve iki yayınevinin söz konusu olduÄŸu, çevirmenin telif sahibinden, yayıncıların çevirmenden bağımsız olarak birbirlerinin mülkiyetlerinden yararlandığı bir durum sözkonusu.