Kültür ve politika dünyasının seçkin kiÅŸilerinden biri olan Bülent Ecevit hayata gözlerini yumdu. Ecevit, aynı zamanda ÅŸair ve çevirmendi.
1944 yılında Robert Kolej’den mezun olan Ecevit, aynı yıl Basın-Yayın Genel MüdürlüÄŸü’nde İngilizce çevirmeni olarak çalışmaya baÅŸladı. 1946 yılında İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’ndeki eÄŸitimi yarıda bıraktı ve Londra Basın AtaÅŸeliÄŸi’ne katip olarak gitti. Burada Bengalce ve Sanskritçe öÄŸrendi. Hint edebiyatından çeviriler yapmaya Robert Kolej’de okuduÄŸu yıllarda baÅŸlamıştı. Rabindranath Tagore’dan Gitanjalı (1941), Avare KuÅŸlar (1943), T.S. Eliot’tan Kokteyl Parti (1963) baÅŸlıca çevirileri arasındadır.

Can Dündar, Ecevit’in çevirmenliÄŸe baÅŸlama hikayesini anlatıyor:

“Bülent Ecevit, büyük Hint ÅŸairi Rabindranath Tagore’la 15 yaşında tanıştı. SavaÅŸ yıllarıydı. Bir gün eve geldiÄŸinde babası Fahri Bey’in Bahçıvan adlı bir ÅŸiir kitabı okuduÄŸunu gördü. İbrahim Hoye tarafından çevrilen kitabı babasının önerisiyle okudu. Sayfaları çevirdikçe Bengal dilinde yazan bu Hintli ÅŸairin sözcüklerinin ruhuna iÅŸlediÄŸini fark etti.
Ardından aynı ÅŸairin Sebati Ataman’ın çevirdiÄŸi Postane adlı piyesini okudu. Çok etkilendi. Hint felsefesi ve Hint edebiyatının tadına varmaya baÅŸlamıştı.
Robert Koleji’ne baÅŸladığı yıl, Tagore’un 1910’da yazdığı ve 1913’te Nobel Edebiyat Ödülü aldığı destanı Gitanjali‘yi keÅŸfetti. İngilizcesini okurken çevirme isteÄŸi uyandı içinde… Ancak ÅŸiirin, nesre dönüÅŸtüÄŸünde büyüsünden bir ÅŸeyler kaybettiÄŸini düÅŸünüyordu. O yüzden çeviriye giriÅŸirken bunu doÄŸrudan doÄŸruya ÅŸiir diliyle aktarmayı arzuladı. Henüz 16 yaşındayken çevirdiÄŸi bu kitapta yer alan dizeler, onu ömrü boyunca etkisi altında tutacaktı:

Duam budur
Fikrin korkusuz olduğu ve başın dik tutulduğu yerde
Bilginin serbest olduÄŸu ve dünyanın özel duvarlarla dar bölmelere ayrılmadığı yerde
Sözcüklerin, doÄŸruluÄŸun derinliÄŸinden meydana çıktığı yerde
Berrak aklın nehrinin, ölmüÅŸ adetlerin hazin çölünde yolunu kaybetmediÄŸi yerde
Zekanın sürekli olarak geniÅŸleyen fikir ve fiile senin tarafından sevk edildiÄŸi yerde
Tanrım, sen benim memleketimi, iÅŸte bu özgürlük cennetinde uyandır
Benim sana duam budur
Allah’ım, bana sevinçlerimi ve üzüntülerimi kolayca kaldırabilecek gücü ver
Bana fikre saygısızlık etmeyecek ve küstah kudretin önünde diz çökmeyecek gücü ver
Bana başımı her günkü deÄŸersiz ÅŸeylerin üzerinde tutacak gücü ver
“

(Can Dündar: http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=2320)