Bülent Özçelik, Evrensel gazetesinde çeviri intihallerini “Çeviride intihal infial yarattı” baÅŸlığıyla ele aldı (23 Nisan 2007). ÇeÅŸitli yayıncı ve çevirmenlerin görüÅŸlerinin geniÅŸ bir ÅŸekilde yer aldığı yer aldığı, ayrıntılı haberde, Rusça çevirmeni Aydın Süer, Rusça çevirmeninin temel kaygılarını dile getiriyor:

“Maksim Gorkiy’nin “Klim Samgin’in YaÅŸamı” eserini çeviren Aydın Süer ise Rusça aslından çevrilmediÄŸi halde o ÅŸekilde yayımlanan pek çok Rus klasiÄŸi gördüÄŸünü, bu yüzden kendisinin daha önce çevrilmiÅŸ kitapların çevirisini yapmamaya özen gösterdiÄŸini söyledi. Pek çok çeviride kitapların bazı bölümlerinin eksik de çevrildiÄŸini belirten Süer, Tolstoy’un DiriliÅŸ romanından yapılan birçok çeviride, felsefi tartışmaların olduÄŸu bölümlerin yer almadığını iÅŸaret etti.
Süer, Gorkiy’nin Ana kitabının da Türkiye’de çok fazla çevirisi bulunduÄŸunu, bu çevirilerde de intihal sorunu bulunduÄŸunu kaydetti. Çevirisi yapılmış kitapların küçük düzeltmelerle yeniden yayınlanmasının yaygın olduÄŸunu söyleyen Süer, “Birçok yayınevi tarafından verilen telif ücretleriyle kitap çevirmek de pek mantıklı deÄŸil” dedi. Pek çok çevirmenin yaptığı iÅŸin ucuz emeÄŸe girdiÄŸini söyleyen Süer, çevirmen örgütlerinin çeviri ÅŸartlarının düzeltilmesi konusunda çalışmaları gerektiÄŸini iÅŸaret etti.”

Çev-Bir Teknik-Bilim Kurulu baÅŸkanı Bilal Çölgeçen’se intihalin yazarla çevirmen arasındaki iliÅŸkisi zedelemesi üzerinde duruyor:

“Her çevirinin bir özgünlüÄŸü bulunduÄŸunu belirten Çölgeçen, ticari amaçlarla, kolaycılık yaparak intihal yapmanın kabul edilemeyeceÄŸini söyledi. Çölgeçen, çevirinin yabancı bir yazarın Türkçeye kazandırılması olduÄŸunu belirterek burada yapılan korsanlığın, hem esere hem de çevirmene haksızlık olduÄŸunu ifade etti. Çevirinin özgünlüÄŸünün öneminden dolayı en iyi çeviri yolunun hiçbir kitap kullanılmadan yapılan çeviri olduÄŸunu söyleyen Çölgeçen, bazı klasik eserlerin 15-20 çevirisini gördüÄŸünü belirterek “Bunları incelediÄŸimizde; çok fazla deÄŸiÅŸiklik yapılmadan, bazı metinler temel alınarak baskı yapıldığı görülüyor” dedi.”

Haber, 26 Nisan 2007 günü “Piyasaya 100 ahlak kuralı gerekli” baÅŸlıklı yazıyla devam ediyor:

“Çeviri intihali’nin en önemli etkeni, yayıncılık alanının artan bir hızla uluslararasılaÅŸması ve özelleÅŸtirilmesi. 1990’lara kadar uluslararası telif yasasının dışında iÅŸleyen (serbestçe Hemingway vb. basan) bir piyasa, aniden uluslararası piyasa koÅŸullarında rekabete mecbur kaldı: Artık yabancı telif hakkını çiÄŸneyemediÄŸi için, yerli kültür ürününü, çeviriyi sömürme yoluna gidiyor. Bu arada, halkın sermayesiyle yıllarca klasiklere yatırım yapmış olan MEB, kültüre katkı yapmakla yükümlü Kültür Bakanlığı yayıncılık alanından çekiliyor. Dahası, çekilirken “temel eser listeleri” hazırlayarak piyasayı yönlendiriyorlar. Sonuçta manzara ÅŸu: Okuma alışkanlığı körelmiÅŸ, alım gücü sınırlı, ama geniÅŸ bir okur (ya da okul okuru) piyasası var. Bu piyasada bazı ÅŸirketler, yatırım maliyetini düÅŸürmek için telif ihlalinin her türlüsüne baÅŸvuruyor: Ürünleri fotokopiyle aynen çoÄŸaltmaktan ufak tefek deÄŸiÅŸiklikler yaparak çoÄŸaltmaya dek her yola.
Kanımca, “çeviri intihali” uzun vadede, sermaye birikiminin yöntemlerinden biri olarak geçip gidecek. Bir çekirge sürüsü gibi. Fakat asıl sorun sonradan gelecek, tahrip ettikleri alanı kim yeniden düzenleyecek: Küresel ortaklarıyla birlikte ÅŸirketler mi, yoksa halkçı bir devlet mi? AKM’yi yıkmak, kilise, sur onarmak gibi politiko-turistik iÅŸlere gömülmüÅŸ bir Turizm ve Kültür Bakanlığı karşısında, ilk seçenek daha gerçekçi görünüyor. Bu yüzden, ilerde, “tavsiye edilen eserler” listesinde sözgelimi Penguin ve yerli ortağının markasını taşıyan bir Robinson Crusoe çevirisi, bir Tevfik Fikret çevirisi görürsek ÅŸaşırmamak gerek. Ama bu da, saÄŸda solda “çeviri intihallerinin” yayınlandığı günümüzden daha ürkütücü deÄŸil herhalde. İçinde olduÄŸumuz piyasa emektar çevirmenlerin de, genç çevirmenlerin de emek ve kiÅŸilik haklarını umursamıyor, öÄŸütüyor: Piyasaya “100 Ahlak Kuralı” tavsiye etmek lazım. “