İlhan Berk, Amerika’da yayınlanacak bir ÅŸiir kitabı için gittiÄŸi New York’ta çevirmenleri Önder Otçu ve Murat Nemet Nejat’ın da bulunduÄŸu bir yemeÄŸe katılmış. Öykülü Geceler dergisi bu toplantıda bir söyleÅŸi yapmış Berk’le. Berk, kendi ÅŸiirinin ve İkinci Yeni’nin çeviri kaynakları için ilginç bir ipucu veriyor:
“İkinci Yeni olayinda benim asil belli olan yönüm deformasyondur. Galile Denizi’nde siir dilim birdenbire altüst olmustur. Bilerek dili bozmak istedim. Bu bozulma etkisini de İncil’le aciklayayim. İncil benim için çok önemli bir kitap. Incil’i çevirenler Türkçeyi çok da iyi bilen bir azinliklar toplulugudur ve İncil’in kaliplarini aynen oraya kullanmislar. Yani düzyazinin yapisalligini Türkçe’ye aktarip Türkçelestirmek istemislerdir. Ben bunlardan çok yararlandim. Bu deformasyonu oradan ögrendim. Orada önümde böyle bir deformasyon olunca rahat ettim.”
Aynı söyleÅŸide, Önder Otçu, Berk çevirmelerinin nedenini de anlatıyor:
“Bati dünyasinda çok kolay bir imge olan Istanbul imgesine karsin, Türk siirinin gerçek imge gücünü, Amerikan okurun bir deneyimi haline getirmeyi amaçladim. Bu noktada, Murat Nemet Nejat’in yine Talisman yayinevi tarafindan onümüzdeki ay [2004] yayimlanacak olan çagdas Türk siiri Antolojisinde belirttigi “Eda” kavrami da, Berk siirinin Amerika’da taninmasiida önemli bir kanal olusturacaktir.”
(Öykülü Geceler’den yapılan alıntılarda görülen Türkçe sorunu kaynakta var: “ı” yerine “i”, “ÄŸ” yerine “g” yazılmış. Büyük olasılıkla yazılar teknik nedenle böyle yazılmış.)
