5. Ulusal Yayın Kongresi, 04 – 05 Aralık 2009 tarihlerinde Ankara’da Crowne Plaza Otelinde toplandı. İlki 1939’da düzenÂlenen ve 1975, 1991 ve son olarak da dördüncüsü 1998 yılında yapılan ulusal yayın kongreleri ülkemiz yayıncılık politikalarıÂnın belirlenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Ülkemiz yayınÂcılığının son on yılda katettiÄŸi olumlu geliÅŸmeler ilk kongrenin düzenleniÅŸinden 70 yıl, sonuncusundan 11 yıl sonra 5. Ulusal Yayın Kongresi’nin toplanmasını gerektirmiÅŸtir. Önceki kongÂrelerden farklı bir yöntem izlenerek bu kongre yönetiÅŸim anlaÂyışı çerçevesinde düzenlenmiÅŸtir. Ulusal Yürütme Komitesi’nin yapısı yayıncı, yazar, çevirmen, telif ajansı, kitapçı ve dağıtımÂcıların meslek örgütü yöneticileri ile Kültür ve Turizm BakanÂlığı ve Milli EÄŸitim Bakanlığının birer temsilcisinden oluÅŸturulÂmuÅŸtur. Devletin sivil toplum ve özel sektör ile iÅŸbirliÄŸine verdiÂÄŸi önem, diÄŸer yayın kongrelerinden farklı olarak bu kongreÂnin kamu kuruluÅŸlarının ağırlıklı yer aldığı bir kongre olmaktan çok yayıncılık sektörünün ve yayıncı meslek kuruluÅŸlarının yer aldığı bir kongre olmasını saÄŸlamıştır.
BilindiÄŸi üzere ilk yayın kongresi 1939 yılında toplanmıştır. 2. Dünya Savaşı arifesinde toplanan bu kongrede ulus oluÅŸturÂma ve sanayi toplumuna geçiÅŸ sürecinin bir aÅŸaması olarak LaÂtin alfabesinin kabulü ile birlikte Türk yayıncılığının alt yapıÂsının devletçe oluÅŸturulması ve dünya literatürünün Türkçeye aktarılmasına öncelik verilmesi ele alınmıştır. Nitekim bu kongrede alınan karar doÄŸrultusunda 1940’larda Tercüme Odası kurulmuÅŸ ve 1940-1966 arası dönemde 39 adet Åžark İslam KlasiÄŸinin Türkçeye çevrilmesi dışında 640 adet Batı ve DoÄŸu klasiÄŸi Türkçeye tercüme edilmiÅŸtir.
70 yıl sonra 4-5 Aralık 2009 tarihinde toplanan 5. Ulusal Yayın Kongresi ise küreselleÅŸme ve ulus sonrası veya ulus ötesi dünÂya edebiyatı tartışmalarının sürdüÄŸü, Dünyanın ve Türkiye’nin sanayi sonrası bilgi/enformasyon toplumuna geçiÅŸ sürecini yaÂÅŸadığı bir dönemde yapılmıştır. Bu kongrenin ana temasım devletin yayıncılıktan çekilerek bu alanı geliÅŸen özel sektöÂre bırakması, yayıncılığın hukuki alt yapısını sektörün büÂtün bileÅŸenleriyle birlikte oluÅŸturması, Türk edebiyat, kültür ve sanat eserlerinin ve Türk yayıncılığının dünyaya açılmaÂsı, yeni toplumsal ve teknolojik ortama uyum saÄŸlaması koÂnuları oluÅŸturmuÅŸtur. 2004 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığınca baÅŸlatılan devletin kültür yayıncılığından çekilmesi politiÂkası da Türk kültürünün dünyaya açılması doÄŸrultusunda atılan bir adımdır. Nitekim 2005 yılında baÅŸlatılan TEDA Projesi ile 634 Türkçe esere yabancı dillere çevrilerek yurt dışında yayınlanmak üzere destek verilmiÅŸtir. Dolayısıyla 5. Ulusal Yayın Kongresi yaÂyıncılıkta yeni bir döneme ve perspektif deÄŸiÅŸimine iÅŸaret etmekÂtedir.
Yayıncılık sektörünün bütün bileÅŸenlerinin katkılarıyla oluÅŸturuÂlan 5. Ulusal Yayın Kongresi’nde örnek alınacak bir çalışma sergilenmiÅŸtir. Farklı meslek örgütlerinden sivil delegelerin yanı sıra konularının uzmanları ve devletin yayıncılıkla ilgili çeÅŸitli kurumlarından katılan komisyon üyeleri konuları en ince ayrıntıÂsına kadar tartışırken bir ilki gerçekleÅŸtirmiÅŸlerdir; Birlikte düÂÅŸünebilmek ve birlikte yapmak. Birbirlerini dinleyip anlamaÂya çalışan kongre katılımcıları, yayıncılığın sorunları karşısında çözüm odaklı yaklaşımların ortaya çıkmasına özen göstermiÅŸtir.
5. Ulusal Yayın Kongresi’nde Yayıncılık Sektörü ve sorunları 11 ayrı baÅŸlık altında oluÅŸturulan komisyonlarda tartışılmıştır. 11 komisyon ayrı ayrı toplanarak Sektörel Yapı; Yayımlama ÖzgürÂlüÄŸü ve Telif Hakları; Yayıncılıkta Devletin rolü ve Devlet YayınÂcılığı; Çocuk ve Gençlik Kitapları Yayıncılığı; EÄŸitim Yayıncılığı; Akademik – Üniversite Yayıncılığı; Süreli Yayınlar; Kitapçılık, DaÂğıtımcılık, Satış ve Pazarlama; Kütüphaneler ve Derleme SorunÂları; Yayıncılığın Dünyaya Açılımı, AB ve Uyum; Çeviri PolitikaÂları konularında komisyon raporlarını hazırladılar. 2. gün öÄŸleÂden sonraki genel kurulda komisyon raporları okundu, tartışılÂdı ve oylandı.
Yüzlerce konuyu tartışıp geleceÄŸe yönelik öneriler oluÅŸturan koÂmisyonlarda yayıncılığın öncelikle çözümlenmesi gereken soÂrunları belirlendi.
5. Ulusal Yayın Kongresinde alınan önemli kararlardan baÂzıları ÅŸunlardır:
1-Â Özgürlükler
- Herkes bilgi edinme, haber alma, düÅŸünce ve kanaat özgürÂlüÄŸüne, ifade ve serbest eleÅŸtiri hakkına sahiptir. Demokratik hukuk devletindeki çoÄŸulculuk ve demokrasinin gereÄŸi budur. Yayınlama özgürlüÄŸünün saÄŸlanabilmesi amacıyla kanunlardaÂki ifade özgürlüÄŸüne aykırı bölümler kanun metninden çıkaÂrılmalı ve ayrıca mevzuattaki kanun hükümleri ifade özgürlüÂÄŸü ile hukuk devleti ilkelerine uygun hale getirilmelidir. Sözü edilen mevzuat açısından Türk Ceza Kanunu, Terörle Mücadele Kanunu, Basın Kanunu ve internet ile ilgili kanunlar açıklanan bu ilkeler gözetilerek öncelikle dikkate alınmalıdır.
2-Â Â Sektör
- Yayıncılık iÅŸ kolunun öncelikli bir sektör olarak ele alınmaÂsı ve sektörün endüstri haline gelmesi saÄŸlanmalıdır. Bu hedefÂlerin gerçekleÅŸtirilmesi için ilgili kamu kurum ve kuruluÅŸları, meslek birlikleri ve STK’lar arasında etkin iÅŸbirliÄŸi ve koordinasÂyonun saÄŸlanması, idari ve yasal deÄŸiÅŸiklik ve düzenlemelerin yapılması önerilmektedir.
- Yayıncı standartlarının, yayıncılık örgütleri tarafından belirleÂnip sertifikanın verilmesi ve denetiminin bu örgütler tarafından yapılması saÄŸlanmalıdır.
- Yayıncılığın sektörel kalitesinin geliÅŸtirilmesi, haksız rekabeÂtin engellenmesi, endüstrileÅŸme yolunda atılan adımların hızlandırılması için yayıncılığın bütün aktörlerinin içerisinde yer alacağı, sektör örgütleri tarafından oluÅŸturulacak “Yayıncılık Etik Konseyi” bünyesinde “Yayıncılık Etik İlkeleri”nin belirlenÂmesi ve uygulamanın takibinin yapılması gerekmektedir.
- Kültür ve Turizm Bakanlığı öncülüÄŸünde, ulusal bir yayın poÂlitikası oluÅŸturulup bu politika doÄŸrultusunda yayıncıların, yaÂzarların, çevirmenlerin, kütüphanecilerin ve kitapçıların temsil edileceÄŸi bir konseyin oluÅŸturulması yayıncılık politikasının heÂdefleri doÄŸrultusunda (okuma alışkanlığını artırmak, yayıncılıÂğın sektörleÅŸmesini ve güçlenmesini, dünyaya açılmasını saÄŸlaÂmak vb.) çalışmalar yapılması saÄŸlanmalıdır.
- Yazarlarımızın ulusal ve uluslararası alanda daha iyi temsil edilmesi, yeni yazarların desteklenmesi ve kültürel iletiÅŸim ve yönetiÅŸimin geliÅŸtirilmesi için yayıncı ve yazar platformunun oluÅŸturulması ve bu platformda ara uzlaÅŸma mekanizmalarının kurulması saÄŸlanmalıdır.
Sektörel Yeni Açılımlar
- Kültür ve Turizm Bakanlığı, Yazar, Yayıncı, Çevirmen, Telif Ajansı Meslek KuruluÅŸlarının yönetiÅŸiminde mevcut kamu kurumlarının yeniden yapılandırılması veya sektörü tek çatı altınÂda toplayacak yeni bir özerk kurumsal yapı oluÅŸturulmalıdır.
- Yayıncılığın itibarının yükselmesi, çevirilerin niteliÄŸinin artırılÂması ve çevirmenlerin mesleki geliÅŸimine katkı saÄŸlanması için yayıncıların kadrolu editör çalıştırmaları gerekmektedir. Çeviri eÄŸitimi programlarının müfredatına “editörlük” derslerinin ekÂlenmesi yönünde düzenlemeler yapılmalıdır.
- Yazarlarımızın ulusal ve uluslararası alanda daha iyi temsil edilmesi, kültürümüzü dünyaya tanıtan çevirmenlerin ve yazarÂların desteklenmesi, bunların ihtiyaç duyacakları kaynaklara raÂhatça ulaÅŸabilmeleri, kültürel iletiÅŸim ve yönetiÅŸimin geliÅŸtirilmeÂsi için yerel yönetimler, sektör örgütleri, STK’lar ve özel sektörün destekleriyle, “Edebiyat Evi – Çevirmen Evi – Yazar Evi” gibi külÂtür ortamlarının oluÅŸturulması zorunlu görülmektedir.
3- Devletin Rolü
- Devlet yayıncılık sektörünü olumsuz etkileyen ve geliÅŸme ortaÂmını yok eden uygulamalarla sektöre müdahale ve kontrol politikalarından vazgeçmeli, okuma kültürünü geliÅŸtirici önlemler almalı ayrıca diÄŸer sektörler gibi yayıncılığı da desteklemeli, sekÂtörün geliÅŸmesini ve çaÄŸdaÅŸ dünya yayıncıları ile rekabet edebiÂlecek güce ulaÅŸmasını saÄŸlayacak tedbirleri almalıdır.
- Kamu yayıncılığı özel yayın sektörünün rakibi olmaktan çıkÂmalı ve asli görevi olan yardımcı, standart getirici, denetleyici ve kolaylaÅŸtırıcı misyonu üstlenmeye baÅŸlamalıdır. Devletin yayın üretim iÅŸinden elini çekmesi ve bu alanın özel sektöre bırakılmaÂsı hem kaynak israfını önleyecek hem de yayın kalitesini yükselÂtecektir. Bu tür yayınlar için matbaa ve özel birimler kurmak yeÂrine yayınevleri ile iÅŸbirliÄŸine gidilmelidir. Kamu kuruluÅŸları halÂka ve kitap piyasasına sunulacak kitaplarda kendi ihtiyacı kadaÂrını alıp diÄŸer kısmını da yayınevleri kanalı ile piyasaya vermeÂlidir.
- Milli EÄŸitim Bakanlığı özel sektör yayıncıları ile rekabet yapÂmamalı, belirlenecek bir plan dâhilinde ders kitabı yayıncılığınÂdan çekilmelidir. Bakanlık ders kitapları yayıncılığında düzenleÂyici ve denetleyici konumunda kalmalıdır. Ders kitapları üretiÂmi özel yayınevleri tarafından yapılmalıdır. Özel sektör yayıncıÂları ders kitaplarını hazırlayabilecek bilgi birikimine ve alt yapıÂya sahiptir.
Milli EÄŸitim Bakanlığı ve yayınevleri rekabetin oluÅŸması, çeÅŸitliÂliÄŸin artması, tekelleÅŸmeye fırsat verilmemesi ve kalitenin yükseltilebilmesi için gerekli önlemleri almalıdır.
4-  Korsan Yayın ile Mücadele
- Fikri hakların takibi ve korsanla mücadelede daha etkili olaÂbilmek için bandrol, sertifika, kayıt, tescil, tevdi gibi iÅŸlemler, FiÂkir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 81. maddesinde de belirtildiÄŸi gibi sektördeki meslek birlikleri aracılığıyla yapılmalıdır.
- Fotokopi ile çoÄŸaltım da korsan yayıncılığın bir türüdür. MilÂli EÄŸitim Bakanlığı ve Yüksek ÖÄŸretim Kurumu ve baÄŸlı eÄŸitim kurumlarında yasal olmayan kopyalamanın önüne geçecek ve müfettiÅŸlerce denetlenebilecek kesin önlemler uygulamaya konulmalı, uymayanlar hakkında yasanın emredici hükümleri uygulanmalıdır. Kütüphanelerde de fotokopi ve diÄŸer yollarla çoÄŸaltımda FSEK hükümlerine uyulmalıdır.
5-  Çocuk ve Gençlik Yayıncılığı
- Çocuk ve gençlik yayıncılığında; kitaba ulaÅŸma, kitap edinÂme, okumayı deneme ve kendi öznel alanında kitabı sevme ya da reddetme hakları tanınmalı ve uygulanmalıdır. Kitap ve okuma eylemi hiçbir biçimde, hiçbir nedenle ve hiçbir alanda (eÄŸitim, hukuk vb) ceza unsuru olmamalı; bu konudaki uygulaÂmaların ceza hukukundan çıkarılması saÄŸlanmalıdır.
- Kültür ve Turizm Bakanlığı ile MEB baÅŸta olmak üzere ilgiÂli resmi ve sivil kuruluÅŸlar öncülüÄŸünde, çocuk ve gençlik kiÂtapları konusunda kamuoyunun bilinçlenmesini, bilgilenmeÂsini, merak duymasını saÄŸlayacak ÅŸekilde tüm medyada kitap okumayı özendiren farklı programlar ve kampanyalar düzenÂlenmeli, ödüller ve yarışmalarla çocuklar ve gençler okumaya özendirilmelidir.
- Çocuk ve gençlik kitapları yayıncıları, nitelikli çocuk ve gençÂlik kitapları hazırlayıp günümüz çocuÄŸunun okuma gereksiÂnimlerine uygun, farklı zevklere seslenen, farklı temalar ve içeÂriklerde kitaplar yayımlamalıdır. Yayıncı; hangi çocuÄŸa, hanÂgi metni, hangi gerekçeyle yayımladığının bilincinde olmalıdır.
- Üniversitelerde çocuk ve gençlik kitapları alanında akademik programların geliÅŸtirilmesi, eÄŸitim fakültelerinde ilgili derslere ağırlık verilmesi, var olan ders saatlerinin artırılması ve bu koÂnuda anabilim dallarının kurulması gerekmektedir. Konu ivediÂlikle YÖK’e ulaÅŸtırılmalı ve sonuç alınması saÄŸlanmalıdır.
6-  Engellilere Yönelik Yayıncılık
- Mevcut eÄŸitim-öÄŸretim programları engellilere de hitap edecek bir yaklaşımla uyarlanıp geliÅŸtirilmelidir. Bu programlara uygun ders materyali ve yayınlar hazırlanmalıdır. Engellilere yönelik kiÂtapların yazımı, basımı, dağıtımı ve satışı devlet tarafından destekÂlenmeli ve teÅŸvik edilmelidir. GeliÅŸmiÅŸ ülkelerde olduÄŸu gibi daha fazla eserin engellilere yönelik bir kopyası hazırlanmalıdır.
7-  Akademik Yayıncılık
- Yüksek ÖÄŸretim Kanunu’nun 48. maddesi öÄŸretim elemanlarının ders aracı olarak kullanılacak eserlerini yönetimin oluru olmaksızın üniversite dışında çoÄŸalttıramayacaklarını öngörmektedir. Bu hüküm Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nda eser sahibine manevi hak olarak tanınan umuma arz selahiyeti ile çeliÅŸmektedir. Yüksek ÖÄŸretim Kanunu’nun ilgili maddesi, eser sahibi öÄŸretim elemanlaÂrının, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile kendilerine tanınan umuÂma arz selahiyetini kısıtlama olmaksızın kullanabilmelerini saÄŸlaÂyacak biçimde deÄŸiÅŸtirilmelidir.
- Üniversitelerde ders kitapları ile eÄŸitim özendirilmelidir. Fikri haklara zarar verecek iÅŸ ve eylemler engellenmeli, üniversite yayıncılığında öÄŸrencilerin ihtiyacına yönelik ders kitabı ve akadeÂmik yayın yapılması özendirilmeli, öÄŸretim üyelerinin eser verebilmeleri ve bastırabilmeleri için gerekli tedbirler alınmalı, bu konuda uygulamada ortaya çıkan aksaklıklar giderilmeli, YÖK Kanunu’nda gerekli deÄŸiÅŸiklikler yapılmalıdır.
- Devlet ve öÄŸrenim bursu veren kurumlar öÄŸretmenlere, akadeÂmisyenlere, öÄŸrencilere kitap bursu da vermelidir. Maddi durumu yeterli olmayan öÄŸrencilerin kullanımı için kütüphanelere yeterli miktarda temel ders ve baÅŸvuru kitabı alımına daha çok önem veÂrilmesi gerekmektedir.
- Yayın piyasasında günümüzde çok yaygın olarak iÅŸlenen intihal suçuna karşı acil önlem alınması için meslek birlikleri teknik-bilim kurulu üyeleri, Milli EÄŸitim Bakanlığı ve Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri ve üniversitelerin çeviri bölümü öÄŸretim elemanlarından oluÅŸacak sürekli bir “intihal inceleme kurulu” oluÅŸturulmalı ve kuÂrulun çalışma giderleri fikri hakların güçlendirilmesine iliÅŸkin kayÂnaklardan karşılanmalıdır.
8-  Süreli Yayınlar
- Üniversitelerin, kamu kurumlarının ve özel kuruluÅŸların yayınlaÂdıkları süreli yayınların bir kalite ölçütüne kavuÅŸturulması ve ulusÂlararası indekslere girebilecek Türkçe yayınların sayısının artırılÂması gereklidir.
- Yayıncı meslek birlikleri, süreli yayınların kitabevleri ve bayi-
lerde satışı için dağıtım birimi oluÅŸturarak yurt genelinde yay-
gın dağıtımı sağlamalıdır.
9-  Yayıncılığın Dünyaya Açılımı
- Avrupa BirliÄŸi ve geliÅŸmiÅŸ ülkelerde üzerinde önemle durulan yayıncılık sektörüne uluslararası rekabet gücü saÄŸlayacak yaÂyın standartları çalışmasını TSE, meslek kuruluÅŸlarının iÅŸbirliÄŸi ile 2010 yılında sonuçlandırmalıdır.
- Sivil toplum kuruluÅŸları ve özel sektör kuruluÅŸlarının destekÂler, ödüller, eÄŸitim ve araÅŸtırma gibi konularda etkinlikleri artırılmalıdır.
- Daralan yayın piyasasını hareketlendirmek, yüksek maliyetÂli özel eserleri, yeni ve deneysel çalışmaları yayın hayatına kazandırmak açısından yayınevleri, telif ajansları, meslek birlikleÂri ve kamunun iÅŸbirliÄŸi ile güçlü bir kurumsal yapının oluÅŸmaÂsı saÄŸlanmalı ve bu çerçevede söz konusu ortak yayın projeleÂrinin çevirisi için TEDA (Türk Kültür, Sanat ve Edebiyatının Dışa Açılımı) Projesinin çeÅŸitli desteklerle zenginleÅŸtirilerek etkinliÄŸi ve yaygınlığı artırılmalıdır.
- Çeviri talebinin yoÄŸun olmadığı İngiltere ve ABD’de edebiÂyatımıza ilginin artması bakımından Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri’nin öncelikle Londra ve New York’ta sonrasında ise Frankfurt, Paris, Roma, Madrid, Moskova, Tokyo, Pekin ve Tahran’da açılmasına öncelik verilmelidir. Bu merkezler, AvruÂpa ülkelerindeki benzerleri gibi kurumsallaşıp yaygınlaÅŸarak dil eÄŸitimi, yayın tanıtımı, çeviri destekleri ve yerel yayıncı, yazar ve çevirmenlerle iÅŸbirliÄŸinin saÄŸlanmasında etkin rol almalıdır.
10- Dijital Yayıncılık
- Dijital yayıncılık (e-kitap, web yayıncılığı, e-kütüphane vb), dijital içeriÄŸin kiÅŸiler arasındaki paylaşımı ve güvenliÄŸinin saÄŸÂlanması konularında hukuki düzenlemelerin yapılması, uluslaÂrarası güvenlik standartlarının özendirilmesi saÄŸlanarak bu koÂnuların görüÅŸüleceÄŸi “Dijital Yayın Kongresi” gerçekleÅŸtirilmeÂlidir.
11-Â Â Â Â Â Kütüphaneler
- Ulusal kültür ve eÄŸitim politikalarının bir parçası olan küÂtüphane hizmetlerine yönelik bir “ulusal kütüphane politikası” oluÅŸturulmalı ve kütüphanelerin iÅŸlevlerini düzenleyen çerçeve bir yasa çıkarılmalıdır.
- Halk kütüphaneleri çaÄŸdaÅŸ merkezler olarak düzenlenmeli ve toplumsal yaÅŸamda, özellikle çocuklar için cazibe merkezi haline getirilmelidir. Okul kütüphaneleri ve sınıf kitaplıklarının fiziki koÅŸulları iyileÅŸtirilmeli, iÅŸleyiÅŸi modernleÅŸtirilmeli, derlemesi zenginleÅŸtirilmeli, çeÅŸitliliÄŸi ve güncelliÄŸi bakımından mutlaka geliÅŸtirilmelidir.
- Halk kütüphanelerine yayın seçme iÅŸi yerel koÅŸullar göz önünde bulundurularak yerinden yapılmalı, merkezden yayın alımları en aza indirilmelidir. Halk Kütüphanelerine alımlarda ÅŸeffaf olunmalı ve objektif ölçütler kullanılmalıdır.
12- Kitapçılık, Dağıtımcılık, Satış ve Pazarlama
- Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’nca hazırlanmakta olan “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda DeÄŸiÅŸiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısı”nda aynen korunan 4077 sayılı Kanunun 11. maddeÂsindeki kültürel ürün ve hizmetlere tanınan ayrıcalığın kaldırılarak gazete ve dergilerin promosyon olarak kitap, yardımcı ders kitabı, eÄŸitim araç ve gereçlerinin dağıtılmasının önüne geçilmelidir.
- TeÅŸvik kanunları kapsamında yeni kitapçıların açılması destekÂlenmeli, diÄŸer sektörlerde olduÄŸu gibi dağıtımcıların ve kitapçıların vergi, SGK vb. kurumlarda haklarının korunması, gerekli düzenleÂmelerin yapılması ve muafiyet uygulaması getirilmelidir.
- Ücretsiz ders kitapları öÄŸrencilere dağıtıcı ve kitapçılar aracılığı ile kitabevlerinden dağıtılmalıdır. Ücretsiz ders kitaplarının öÄŸrenciye ulaÅŸtırılmasında Milli EÄŸitim Bakanlığı ile dağıtımcı, kitapçı örÂgütleri arasında görüÅŸmeler yapılarak dağıtımın en uygun ÅŸekilde yapılması hususunda görüÅŸ oluÅŸturulması saÄŸlanmalıdır.
13- Mali Altyapı
- AB ülkelerindeki sabit fiyat uygulamasının (fixed prices) ulusal yaÂyıncılık sektörüne uygulanabilirliÄŸine iliÅŸkin altyapı çalışmalarının yapılması ve bunun hayata geçirilmesi saÄŸlanmalıdır.
- Yazar ve çevirmenlere yapılan telif ödemelerindeki %18 KDV kalÂdırılmalıdır. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nda tanımlanan ilim ve edebiyat eserlerine yapılan telif ödemelerinde stopaj oranı % 17’den uluslararası yaygın oran olan % 10’a indirilmelidir.
- Kitabın üretim (%18) ve satış aÅŸamalarındaki (%8) fark ortadan kaldırılmalı ve KDV adil bir ÅŸekilde alışta ve satışta %8 olarak düzenlenmelidir. Yayıncıların biriken KDV alacaklarının, bir sınırlama getirilmeksizin, iadesi ya da gelir- kurumlar vergilerinden mahsup edilmesi için gerekli yasal düzenlemeler yapılmalı, uygulamada bu iÅŸlemin yapılmasını kolaylaÅŸtırıcı tedbirler alınmalıdır.

Yorumlar kapalı.