5. Ulusal Yayın Kongresi, 04 – 05 Aralık 2009 tarihlerinde Ankara’da Crowne Plaza Otelinde toplandı. İlki 1939’da düzen­lenen ve 1975, 1991 ve son olarak da dördüncüsü 1998 yılında yapılan ulusal yayın kongreleri ülkemiz yayıncılık politikaları­nın belirlenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Ülkemiz yayın­cılığının son on yılda katettiÄŸi olumlu geliÅŸmeler ilk kongrenin düzenleniÅŸinden 70 yıl, sonuncusundan 11 yıl sonra 5. Ulusal Yayın Kongresi’nin toplanmasını gerektirmiÅŸtir. Önceki kong­relerden farklı bir yöntem izlenerek bu kongre yönetiÅŸim anla­yışı çerçevesinde düzenlenmiÅŸtir. Ulusal Yürütme Komitesi’nin yapısı yayıncı, yazar, çevirmen, telif ajansı, kitapçı ve dağıtım­cıların meslek örgütü yöneticileri ile Kültür ve Turizm Bakan­lığı ve Milli EÄŸitim Bakanlığının birer temsilcisinden oluÅŸturul­muÅŸtur. Devletin sivil toplum ve özel sektör ile iÅŸbirliÄŸine verdi­ği önem, diÄŸer yayın kongrelerinden farklı olarak bu kongre­nin kamu kuruluÅŸlarının ağırlıklı yer aldığı bir kongre olmaktan çok yayıncılık sektörünün ve yayıncı meslek kuruluÅŸlarının yer aldığı bir kongre olmasını saÄŸlamıştır.

BilindiÄŸi üzere ilk yayın kongresi 1939 yılında toplanmıştır. 2. Dünya Savaşı arifesinde toplanan bu kongrede ulus oluÅŸtur­ma ve sanayi toplumuna geçiÅŸ sürecinin bir aÅŸaması olarak La­tin alfabesinin kabulü ile birlikte Türk yayıncılığının alt yapı­sının devletçe oluÅŸturulması ve dünya literatürünün Türkçeye aktarılmasına öncelik verilmesi ele alınmıştır. Nitekim bu kongrede alınan karar doÄŸrultusunda 1940’larda Tercüme Odası kurulmuÅŸ ve 1940-1966 arası dönemde 39 adet Åžark İslam KlasiÄŸinin Türkçeye çevrilmesi dışında 640 adet Batı ve DoÄŸu klasiÄŸi Türkçeye tercüme edilmiÅŸtir.

70 yıl sonra 4-5 Aralık 2009 tarihinde toplanan 5. Ulusal Yayın Kongresi ise küreselleÅŸme ve ulus sonrası veya ulus ötesi dün­ya edebiyatı tartışmalarının sürdüÄŸü, Dünyanın ve Türkiye’nin sanayi sonrası bilgi/enformasyon toplumuna geçiÅŸ sürecini ya­şadığı bir dönemde yapılmıştır. Bu kongrenin ana temasım devletin yayıncılıktan çekilerek bu alanı geliÅŸen özel sektö­re bırakması, yayıncılığın hukuki alt yapısını sektörün bü­tün bileÅŸenleriyle birlikte oluÅŸturması, Türk edebiyat, kültür ve sanat eserlerinin ve Türk yayıncılığının dünyaya açılma­sı, yeni toplumsal ve teknolojik ortama uyum saÄŸlaması ko­nuları oluÅŸturmuÅŸtur. 2004 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığınca baÅŸlatılan devletin kültür yayıncılığından çekilmesi politi­kası da Türk kültürünün dünyaya açılması doÄŸrultusunda atılan bir adımdır. Nitekim 2005 yılında baÅŸlatılan TEDA Projesi ile 634 Türkçe esere yabancı dillere çevrilerek yurt dışında yayınlanmak üzere destek verilmiÅŸtir. Dolayısıyla 5. Ulusal Yayın Kongresi ya­yıncılıkta yeni bir döneme ve perspektif deÄŸiÅŸimine iÅŸaret etmek­tedir.

Yayıncılık sektörünün bütün bileÅŸenlerinin katkılarıyla oluÅŸturu­lan 5. Ulusal Yayın Kongresi’nde örnek alınacak bir çalışma sergilenmiÅŸtir. Farklı meslek örgütlerinden sivil delegelerin yanı sıra konularının uzmanları ve devletin yayıncılıkla ilgili çeÅŸitli kurumlarından katılan komisyon üyeleri konuları en ince ayrıntı­sına kadar tartışırken bir ilki gerçekleÅŸtirmiÅŸlerdir; Birlikte dü­şünebilmek ve birlikte yapmak. Birbirlerini dinleyip anlama­ya çalışan kongre katılımcıları, yayıncılığın sorunları karşısında çözüm odaklı yaklaşımların ortaya çıkmasına özen göstermiÅŸtir.

5. Ulusal Yayın Kongresi’nde Yayıncılık Sektörü ve sorunları 11 ayrı baÅŸlık altında oluÅŸturulan komisyonlarda tartışılmıştır. 11 komisyon ayrı ayrı toplanarak Sektörel Yapı; Yayımlama Özgür­lüÄŸü ve Telif Hakları; Yayıncılıkta Devletin rolü ve Devlet Yayın­cılığı; Çocuk ve Gençlik Kitapları Yayıncılığı; EÄŸitim Yayıncılığı; Akademik – Üniversite Yayıncılığı; Süreli Yayınlar; Kitapçılık, Da­ğıtımcılık, Satış ve Pazarlama; Kütüphaneler ve Derleme Sorun­ları; Yayıncılığın Dünyaya Açılımı, AB ve Uyum; Çeviri Politika­ları konularında komisyon raporlarını hazırladılar. 2. gün öÄŸle­den sonraki genel kurulda komisyon raporları okundu, tartışıl­dı ve oylandı.

Yüzlerce konuyu tartışıp geleceÄŸe yönelik öneriler oluÅŸturan ko­misyonlarda yayıncılığın öncelikle çözümlenmesi gereken so­runları belirlendi.

5. Ulusal Yayın Kongresinde alınan önemli kararlardan ba­zıları ÅŸunlardır:

1-  Özgürlükler

  • Herkes bilgi edinme, haber alma, düÅŸünce ve kanaat özgür­lüÄŸüne, ifade ve serbest eleÅŸtiri hakkına sahiptir. Demokratik hukuk devletindeki çoÄŸulculuk ve demokrasinin gereÄŸi budur. Yayınlama özgürlüÄŸünün saÄŸlanabilmesi amacıyla kanunlarda­ki ifade özgürlüÄŸüne aykırı bölümler kanun metninden çıka­rılmalı ve ayrıca mevzuattaki kanun hükümleri ifade özgürlü­ğü ile hukuk devleti ilkelerine uygun hale getirilmelidir. Sözü edilen mevzuat açısından Türk Ceza Kanunu, Terörle Mücadele Kanunu, Basın Kanunu ve internet ile ilgili kanunlar açıklanan bu ilkeler gözetilerek öncelikle dikkate alınmalıdır.

2-   Sektör

  • Yayıncılık iÅŸ kolunun öncelikli bir sektör olarak ele alınma­sı ve sektörün endüstri haline gelmesi saÄŸlanmalıdır. Bu hedef­lerin gerçekleÅŸtirilmesi için ilgili kamu kurum ve kuruluÅŸları, meslek birlikleri ve STK’lar arasında etkin iÅŸbirliÄŸi ve koordinas­yonun saÄŸlanması, idari ve yasal deÄŸiÅŸiklik ve düzenlemelerin yapılması önerilmektedir.
  • Yayıncı standartlarının, yayıncılık örgütleri tarafından belirle­nip sertifikanın verilmesi ve denetiminin bu örgütler tarafından yapılması saÄŸlanmalıdır.
  • Yayıncılığın sektörel kalitesinin geliÅŸtirilmesi, haksız rekabe­tin engellenmesi, endüstrileÅŸme yolunda atılan adımların hızlandırılması için yayıncılığın bütün aktörlerinin içerisinde yer alacağı, sektör örgütleri tarafından oluÅŸturulacak “Yayıncılık Etik Konseyi” bünyesinde “Yayıncılık Etik İlkeleri”nin belirlen­mesi ve uygulamanın takibinin yapılması gerekmektedir.
  • Kültür ve Turizm Bakanlığı öncülüÄŸünde, ulusal bir yayın po­litikası oluÅŸturulup bu politika doÄŸrultusunda yayıncıların, ya­zarların, çevirmenlerin, kütüphanecilerin ve kitapçıların temsil edileceÄŸi bir konseyin oluÅŸturulması yayıncılık politikasının he­defleri doÄŸrultusunda (okuma alışkanlığını artırmak, yayıncılı­ğın sektörleÅŸmesini ve güçlenmesini, dünyaya açılmasını saÄŸla­mak vb.) çalışmalar yapılması saÄŸlanmalıdır.
  • Yazarlarımızın ulusal ve uluslararası alanda daha iyi temsil edilmesi, yeni yazarların desteklenmesi ve kültürel iletiÅŸim ve yönetiÅŸimin geliÅŸtirilmesi için yayıncı ve yazar platformunun oluÅŸturulması ve bu platformda ara uzlaÅŸma mekanizmalarının kurulması saÄŸlanmalıdır.

Sektörel Yeni Açılımlar

  • Kültür ve Turizm Bakanlığı, Yazar, Yayıncı, Çevirmen, Telif Ajansı Meslek KuruluÅŸlarının yönetiÅŸiminde mevcut kamu kurumlarının yeniden yapılandırılması veya sektörü tek çatı altın­da toplayacak yeni bir özerk kurumsal yapı oluÅŸturulmalıdır.
  • Yayıncılığın itibarının yükselmesi, çevirilerin niteliÄŸinin artırıl­ması ve çevirmenlerin mesleki geliÅŸimine katkı saÄŸlanması için yayıncıların kadrolu editör çalıştırmaları gerekmektedir. Çeviri eÄŸitimi programlarının müfredatına “editörlük” derslerinin ek­lenmesi yönünde düzenlemeler yapılmalıdır.
  • Yazarlarımızın ulusal ve uluslararası alanda daha iyi temsil edilmesi, kültürümüzü dünyaya tanıtan çevirmenlerin ve yazar­ların desteklenmesi, bunların ihtiyaç duyacakları kaynaklara ra­hatça ulaÅŸabilmeleri, kültürel iletiÅŸim ve yönetiÅŸimin geliÅŸtirilme­si için yerel yönetimler, sektör örgütleri, STK’lar ve özel sektörün destekleriyle, “Edebiyat Evi – Çevirmen Evi – Yazar Evi” gibi kül­tür ortamlarının oluÅŸturulması zorunlu görülmektedir.

3- Devletin Rolü

  • Devlet yayıncılık sektörünü olumsuz etkileyen ve geliÅŸme orta­mını yok eden uygulamalarla sektöre müdahale ve kontrol politikalarından vazgeçmeli, okuma kültürünü geliÅŸtirici önlemler almalı ayrıca diÄŸer sektörler gibi yayıncılığı da desteklemeli, sek­törün geliÅŸmesini ve çaÄŸdaÅŸ dünya yayıncıları ile rekabet edebi­lecek güce ulaÅŸmasını saÄŸlayacak tedbirleri almalıdır.
  • Kamu yayıncılığı özel yayın sektörünün rakibi olmaktan çık­malı ve asli görevi olan yardımcı, standart getirici, denetleyici ve kolaylaÅŸtırıcı misyonu üstlenmeye baÅŸlamalıdır. Devletin yayın üretim iÅŸinden elini çekmesi ve bu alanın özel sektöre bırakılma­sı hem kaynak israfını önleyecek hem de yayın kalitesini yüksel­tecektir. Bu tür yayınlar için matbaa ve özel birimler kurmak ye­rine yayınevleri ile iÅŸbirliÄŸine gidilmelidir. Kamu kuruluÅŸları hal­ka ve kitap piyasasına sunulacak kitaplarda kendi ihtiyacı kada­rını alıp diÄŸer kısmını da yayınevleri kanalı ile piyasaya verme­lidir.
  • Milli EÄŸitim Bakanlığı özel sektör yayıncıları ile rekabet yap­mamalı, belirlenecek bir plan dâhilinde ders kitabı yayıncılığın­dan çekilmelidir. Bakanlık ders kitapları yayıncılığında düzenle­yici ve denetleyici konumunda kalmalıdır. Ders kitapları üreti­mi özel yayınevleri tarafından yapılmalıdır. Özel sektör yayıncı­ları ders kitaplarını hazırlayabilecek bilgi birikimine ve alt yapı­ya sahiptir.

Milli EÄŸitim Bakanlığı ve yayınevleri rekabetin oluÅŸması, çeÅŸitli­liÄŸin artması, tekelleÅŸmeye fırsat verilmemesi ve kalitenin yükseltilebilmesi için gerekli önlemleri almalıdır.

4-   Korsan Yayın ile Mücadele

  • Fikri hakların takibi ve korsanla mücadelede daha etkili ola­bilmek için bandrol, sertifika, kayıt, tescil, tevdi gibi iÅŸlemler, Fi­kir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 81. maddesinde de belirtildiÄŸi gibi sektördeki meslek birlikleri aracılığıyla yapılmalıdır.
  • Fotokopi ile çoÄŸaltım da korsan yayıncılığın bir türüdür. Mil­li EÄŸitim Bakanlığı ve Yüksek ÖÄŸretim Kurumu ve baÄŸlı eÄŸitim kurumlarında yasal olmayan kopyalamanın önüne geçecek ve müfettiÅŸlerce denetlenebilecek kesin önlemler uygulamaya konulmalı, uymayanlar hakkında yasanın emredici hükümleri uygulanmalıdır. Kütüphanelerde de fotokopi ve diÄŸer yollarla çoÄŸaltımda FSEK hükümlerine uyulmalıdır.

5-   Çocuk ve Gençlik Yayıncılığı

  • Çocuk ve gençlik yayıncılığında; kitaba ulaÅŸma, kitap edin­me, okumayı deneme ve kendi öznel alanında kitabı sevme ya da reddetme hakları tanınmalı ve uygulanmalıdır. Kitap ve okuma eylemi hiçbir biçimde, hiçbir nedenle ve hiçbir alanda (eÄŸitim, hukuk vb) ceza unsuru olmamalı; bu konudaki uygula­maların ceza hukukundan çıkarılması saÄŸlanmalıdır.
  • Kültür ve Turizm Bakanlığı ile MEB baÅŸta olmak üzere ilgi­li resmi ve sivil kuruluÅŸlar öncülüÄŸünde, çocuk ve gençlik ki­tapları konusunda kamuoyunun bilinçlenmesini, bilgilenme­sini, merak duymasını saÄŸlayacak ÅŸekilde tüm medyada kitap okumayı özendiren farklı programlar ve kampanyalar düzen­lenmeli, ödüller ve yarışmalarla çocuklar ve gençler okumaya özendirilmelidir.
  • Çocuk ve gençlik kitapları yayıncıları, nitelikli çocuk ve genç­lik kitapları hazırlayıp günümüz çocuÄŸunun okuma gereksi­nimlerine uygun, farklı zevklere seslenen, farklı temalar ve içe­riklerde kitaplar yayımlamalıdır. Yayıncı; hangi çocuÄŸa, han­gi metni, hangi gerekçeyle yayımladığının bilincinde olmalıdır.
  • Üniversitelerde çocuk ve gençlik kitapları alanında akademik programların geliÅŸtirilmesi, eÄŸitim fakültelerinde ilgili derslere ağırlık verilmesi, var olan ders saatlerinin artırılması ve bu ko­nuda anabilim dallarının kurulması gerekmektedir. Konu ivedi­likle YÖK’e ulaÅŸtırılmalı ve sonuç alınması saÄŸlanmalıdır.

6-   Engellilere Yönelik Yayıncılık

  • Mevcut eÄŸitim-öÄŸretim programları engellilere de hitap edecek bir yaklaşımla uyarlanıp geliÅŸtirilmelidir. Bu programlara uygun ders materyali ve yayınlar hazırlanmalıdır. Engellilere yönelik ki­tapların yazımı, basımı, dağıtımı ve satışı devlet tarafından destek­lenmeli ve teÅŸvik edilmelidir. GeliÅŸmiÅŸ ülkelerde olduÄŸu gibi daha fazla eserin engellilere yönelik bir kopyası hazırlanmalıdır.

7-   Akademik Yayıncılık

  • Yüksek ÖÄŸretim Kanunu’nun 48. maddesi öÄŸretim elemanlarının ders aracı olarak kullanılacak eserlerini yönetimin oluru olmaksızın üniversite dışında çoÄŸalttıramayacaklarını öngörmektedir. Bu hüküm Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nda eser sahibine manevi hak olarak tanınan umuma arz selahiyeti ile çeliÅŸmektedir. Yüksek ÖÄŸretim Kanunu’nun ilgili maddesi, eser sahibi öÄŸretim elemanla­rının, Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile kendilerine tanınan umu­ma arz selahiyetini kısıtlama olmaksızın kullanabilmelerini saÄŸla­yacak biçimde deÄŸiÅŸtirilmelidir.
  • Üniversitelerde ders kitapları ile eÄŸitim özendirilmelidir. Fikri haklara zarar verecek iÅŸ ve eylemler engellenmeli, üniversite yayıncılığında öÄŸrencilerin ihtiyacına yönelik ders kitabı ve akade­mik yayın yapılması özendirilmeli, öÄŸretim üyelerinin eser verebilmeleri ve bastırabilmeleri için gerekli tedbirler alınmalı, bu konuda uygulamada ortaya çıkan aksaklıklar giderilmeli, YÖK Kanunu’nda gerekli deÄŸiÅŸiklikler yapılmalıdır.
  • Devlet ve öÄŸrenim bursu veren kurumlar öÄŸretmenlere, akade­misyenlere, öÄŸrencilere kitap bursu da vermelidir. Maddi durumu yeterli olmayan öÄŸrencilerin kullanımı için kütüphanelere yeterli miktarda temel ders ve baÅŸvuru kitabı alımına daha çok önem ve­rilmesi gerekmektedir.
  • Yayın piyasasında günümüzde çok yaygın olarak iÅŸlenen intihal suçuna karşı acil önlem alınması için meslek birlikleri teknik-bilim kurulu üyeleri, Milli EÄŸitim Bakanlığı ve Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri ve üniversitelerin çeviri bölümü öÄŸretim elemanlarından oluÅŸacak sürekli bir “intihal inceleme kurulu” oluÅŸturulmalı ve ku­rulun çalışma giderleri fikri hakların güçlendirilmesine iliÅŸkin kay­naklardan karşılanmalıdır.

8-   Süreli Yayınlar

  • Üniversitelerin, kamu kurumlarının ve özel kuruluÅŸların yayınla­dıkları süreli yayınların bir kalite ölçütüne kavuÅŸturulması ve ulus­lararası indekslere girebilecek Türkçe yayınların sayısının artırıl­ması gereklidir.
  • Yayıncı meslek birlikleri, süreli yayınların kitabevleri ve bayi-
    lerde satışı için dağıtım birimi oluÅŸturarak yurt genelinde yay-
    gın dağıtımı sağlamalıdır.

9-   Yayıncılığın Dünyaya Açılımı

  • Avrupa BirliÄŸi ve geliÅŸmiÅŸ ülkelerde üzerinde önemle durulan yayıncılık sektörüne uluslararası rekabet gücü saÄŸlayacak ya­yın standartları çalışmasını TSE, meslek kuruluÅŸlarının iÅŸbirliÄŸi ile 2010 yılında sonuçlandırmalıdır.
  • Sivil toplum kuruluÅŸları ve özel sektör kuruluÅŸlarının destek­ler, ödüller, eÄŸitim ve araÅŸtırma gibi konularda etkinlikleri artırılmalıdır.
  • Daralan yayın piyasasını hareketlendirmek, yüksek maliyet­li özel eserleri, yeni ve deneysel çalışmaları yayın hayatına kazandırmak açısından yayınevleri, telif ajansları, meslek birlikle­ri ve kamunun iÅŸbirliÄŸi ile güçlü bir kurumsal yapının oluÅŸma­sı saÄŸlanmalı ve bu çerçevede söz konusu ortak yayın projele­rinin çevirisi için TEDA (Türk Kültür, Sanat ve Edebiyatının Dışa Açılımı) Projesinin çeÅŸitli desteklerle zenginleÅŸtirilerek etkinliÄŸi ve yaygınlığı artırılmalıdır.
  • Çeviri talebinin yoÄŸun olmadığı İngiltere ve ABD’de edebi­yatımıza ilginin artması bakımından Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri’nin öncelikle Londra ve New York’ta sonrasında ise Frankfurt, Paris, Roma, Madrid, Moskova, Tokyo, Pekin ve Tahran’da açılmasına öncelik verilmelidir. Bu merkezler, Avru­pa ülkelerindeki benzerleri gibi kurumsallaşıp yaygınlaÅŸarak dil eÄŸitimi, yayın tanıtımı, çeviri destekleri ve yerel yayıncı, yazar ve çevirmenlerle iÅŸbirliÄŸinin saÄŸlanmasında etkin rol almalıdır.

10-  Dijital Yayıncılık

  • Dijital yayıncılık (e-kitap, web yayıncılığı, e-kütüphane vb), dijital içeriÄŸin kiÅŸiler arasındaki paylaşımı ve güvenliÄŸinin sağ­lanması konularında hukuki düzenlemelerin yapılması, ulusla­rarası güvenlik standartlarının özendirilmesi saÄŸlanarak bu ko­nuların görüÅŸüleceÄŸi “Dijital Yayın Kongresi” gerçekleÅŸtirilme­lidir.

11-      Kütüphaneler

  • Ulusal kültür ve eÄŸitim politikalarının bir parçası olan kü­tüphane hizmetlerine yönelik bir “ulusal kütüphane politikası” oluÅŸturulmalı ve kütüphanelerin iÅŸlevlerini düzenleyen çerçeve bir yasa çıkarılmalıdır.
  • Halk kütüphaneleri çaÄŸdaÅŸ merkezler olarak düzenlenmeli ve toplumsal yaÅŸamda, özellikle çocuklar için cazibe merkezi haline getirilmelidir. Okul kütüphaneleri ve sınıf kitaplıklarının fiziki koÅŸulları iyileÅŸtirilmeli, iÅŸleyiÅŸi modernleÅŸtirilmeli, derlemesi zenginleÅŸtirilmeli, çeÅŸitliliÄŸi ve güncelliÄŸi bakımından mutlaka geliÅŸtirilmelidir.
  • Halk kütüphanelerine yayın seçme iÅŸi yerel koÅŸullar göz önünde bulundurularak yerinden yapılmalı, merkezden yayın alımları en aza indirilmelidir. Halk Kütüphanelerine alımlarda ÅŸeffaf olunmalı ve objektif ölçütler kullanılmalıdır.

12-  Kitapçılık, Dağıtımcılık, Satış ve Pazarlama

  • Sanayi ve Ticaret Bakanlığı’nca hazırlanmakta olan “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda DeÄŸiÅŸiklik Yapılması Hakkında Kanun Tasarısı”nda aynen korunan 4077 sayılı Kanunun 11. madde­sindeki kültürel ürün ve hizmetlere tanınan ayrıcalığın kaldırılarak gazete ve dergilerin promosyon olarak kitap, yardımcı ders kitabı, eÄŸitim araç ve gereçlerinin dağıtılmasının önüne geçilmelidir.
  • TeÅŸvik kanunları kapsamında yeni kitapçıların açılması destek­lenmeli, diÄŸer sektörlerde olduÄŸu gibi dağıtımcıların ve kitapçıların vergi, SGK vb. kurumlarda haklarının korunması, gerekli düzenle­melerin yapılması ve muafiyet uygulaması getirilmelidir.
  • Ücretsiz ders kitapları öÄŸrencilere dağıtıcı ve kitapçılar aracılığı ile kitabevlerinden dağıtılmalıdır. Ücretsiz ders kitaplarının öÄŸrenciye ulaÅŸtırılmasında Milli EÄŸitim Bakanlığı ile dağıtımcı, kitapçı ör­gütleri arasında görüÅŸmeler yapılarak dağıtımın en uygun ÅŸekilde yapılması hususunda görüÅŸ oluÅŸturulması saÄŸlanmalıdır.

13-  Mali Altyapı

  • AB ülkelerindeki sabit fiyat uygulamasının (fixed prices) ulusal ya­yıncılık sektörüne uygulanabilirliÄŸine iliÅŸkin altyapı çalışmalarının yapılması ve bunun hayata geçirilmesi saÄŸlanmalıdır.
  • Yazar ve çevirmenlere yapılan telif ödemelerindeki %18 KDV kal­dırılmalıdır. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nda tanımlanan ilim ve edebiyat eserlerine yapılan telif ödemelerinde stopaj oranı % 17’den uluslararası yaygın oran olan % 10’a indirilmelidir.
  • Kitabın üretim (%18) ve satış aÅŸamalarındaki (%8) fark ortadan kaldırılmalı ve KDV adil bir ÅŸekilde alışta ve satışta %8 olarak düzenlenmelidir. Yayıncıların biriken KDV alacaklarının, bir sınırlama getirilmeksizin, iadesi ya da gelir- kurumlar vergilerinden mahsup edilmesi için gerekli yasal düzenlemeler yapılmalı, uygulamada bu iÅŸlemin yapılmasını kolaylaÅŸtırıcı tedbirler alınmalıdır.