

Çevirmen ve çeviribilimci Ebru Gültekin Ilıcalı’nın (1971-2012) 11 Temmuz günü vefat ettiÄŸi İstanbul, Feneryolu tren istasyonunda 16 Temmuz 2012 günü anma yapıldı. Bir kelebek yerleÅŸtirmesi yaptım ben de istasyonun bir kıyısına – çiçek götürecektim, bulamadım, çocukların çok sevdiÄŸi kelebek çıkartmaları narin ömrümüzü hatırlatır gibi geldi.
Uzun uzun düÅŸündüm de – orada çalışan tren görevlilerinin kuÅŸkusuz kasıtsız olan ihmallerinin yol açtığı bu felaketi, bir insanın kaybından doÄŸan bu onarılması imkansız felaketi anmak için, sayısız öÄŸretmenin yetiÅŸtirdiÄŸi ve sayısız öÄŸrenciyi yetiÅŸtirmekte olan Ebru’nun ÅŸahsında, trenlerle mücadele eden çocuklu kadınları, vakitsiz kaybettiÄŸimiz çalışan kadınları anmak üzere Bir Plaket yerleÅŸtirilebilir bu istasyona. T.C.D.D. bunu borçlu Ebru’ya ve ailesine. DeÄŸil mi? Hatta bu eski istasyondaki yaÅŸlı bir aÄŸacı da armaÄŸan edebilirler ona, orada, oraya gelip trene binen insanlara bir hatıra ve bir uyarı olarak durur. Buradan bir insan eve gitmeye çalışırken kaza geçirdi diye bilen, hatırlayan herkes, daha dikkatli, daha özenli olur. Kolay yetiÅŸmeyen insanları unutturmak böylece biraz daha zor olur.







Bu olay Madame Curie adlı eski bir filmi hatırlattı bana. Marie ve Pierre Curie çifti uzun yıllar radyumu keÅŸfetmek üzere çalışır, deneyler yapar- büyük buluÅŸları onlara Nobel Ödülü’nü getirir. Törene hazırlık yaptıkları sırada, karısına bir hediye almak için kalabalık ÅŸehir trafiÄŸine karışan Pierre Curie kaza geçirir. 1943 tarihli büyüleyici yaÅŸamöyküsel filmde unutulmaz bir ÅŸekilde canlandırılmıştı bu olay.
Hayat hayatları hatırlatıyor.
