16 Aralık 2005 tarihli Radikal Kitap‘ta Celal Üster‘in, SavaÅŸ ve Barış‘ın yeni İngilizce çevirisinden yola çıkarak yazdığı güzel bir yazı yer aldı. Yazının son kısmında SavaÅŸ ve Barış‘ın çok sayıda Türkçe çevirisi bulunduÄŸuna deÄŸiniyor ve bunların hangi dillerden yapılmış olduÄŸunu saptamanın gerektiÄŸini söylüyor. “Bence konunun uzmanları (örneÄŸin, bir Rus Dili ve Edebiyatı uzmanı) bu çevirilerin tümünü incelemeli, sapla samanı birbirinden ayırmalı. .. okurlar ne kadar saÄŸlıklı çevirilerle karşı karşıyalar? Bunun ortaya çıkarılması gerekir diye düÅŸünüyorum.”

Celal Üster’in önerisi bence çok yerinde, fakat bu öneriye birkaç nokta eklenebilir gibi geldi. Rus Dili ve Edebiyatı bölümlerinin, Ataol BehramoÄŸlu, Azer Yaran gibi ünlü çevirmenlerinin ardından yeni bir kuÅŸağı çeviri yapmaya baÅŸladı. Yayınevlerine çeviri yapan çevirmenlerin bazılarının isimlerinin tanınmamasının ardında bu neden olabilir. Ayrıca mevcut çevirileri Rus Dili uzmanlarının incelemesi Rusça çevirmenlerin güvenilirliÄŸini ortaya çıkaracak iyi bir uygulama olabilir, fakat bunun ikinci adımı olarak, yayınevlerinin öncelikle Rusça eserleri özgün dilinden çevirtmeyi bir ilke haline getirmesi ve bunu destekleyecek ÅŸekilde, editörleri arasına Rusça editörler alması yararlı olacaktır. Çünkü piyasada ikinci dilden çevrilmiÅŸ birçok Rus edebiyat eserleri, incelemeler var ve bunun baÅŸlıca nedeni, Rusça çevirmenlerin sayıca az olmasıyla birlikte, yayınevlerinde Rusçadan yapılmış çeviriyi denetleyecek bir uzmanın bulunmaması. Genellikle ikinci dilden denetlemeye çalışıyorlar ve çevirinin çeviriyle denetlenmesi gibi sorunlu bir durum çıkıyor ortaya.