BoÄŸaziçi Üniversitesi Çeviribilim Bölümü Aralık ayının ikinci haftası Prof. Rosemary Arrojo‘yu konuk etti. Prof. Arrojo Brezilyalı bir çeviribilimci. Aynı zamanda New York’ta Binghamton Üniversitesinde Çeviri AraÅŸtırmaları Merkezi‘nin yöneticisi. 14 Aralık 2005 günü BoÄŸaziçi Üniversitesi’nde yaptığı konuÅŸma “Translation, Transference and the Attraction to Otherness- Borges, Menard, Whitman†(Çeviri, Aktarım ve Ötekinin ÇekiciliÄŸi-Borges, Menard, Whitman) baÅŸlığını taşıyordu.
Arrojo konuÅŸmasında Borges’in çevirmenliÄŸini, ozanlığını, yazarlığını, Walt Whitman sevdasını, KiÅŸotsuluÄŸunu ele aldı. Bunları Borges’in kendi yaÅŸamındaki kilometre taÅŸlarına deÄŸinerek Lacan geleneÄŸinde ruhçözümleme kavramlarına vurarak irdeledi, deÄŸerlendirdi. KonuÅŸmayı izleyenler ister yazın, ister çeviribilim, ister ruhbilim alanından olsunlar düÅŸünme, öÄŸrenme ve eÄŸlenme fırsatı buldular.
Bütün hafta BoÄŸaziçi Üniversitesi’nin konuÄŸu olan Prof. Arrojo, lisans ve lisansüstü programı izleyen öÄŸrencilerle de söyleÅŸi ve tartışma oturumları yaptı. Bunlardan 4. sınıf lisans öÄŸrencileriyle yaptığı derse katıldım. Arrojo’ nun kuramsal metinlerini okumuÅŸ olan öÄŸrencilerin ilginç sorularını yanıtlayan çeviribilimci, kuramsal bakış açısından, ilginç çevirmenlik durumlarına uzanan geniÅŸ bir yelpazeye yayılan bir deÄŸerlendirme yaptı.
Bir soru üstüne çeviri bölümlerinde verilen eÄŸitime de deÄŸinen Arrojo, eÄŸitimin de ruhçözümlemeci bir örneksemeyle ele alınabileceÄŸini belirtti. EÄŸitmenin ‘herÅŸeyi bilen usta, guru’ konumuyla iÅŸe baÅŸlayıp, öÄŸrencisini esinleyerek, kışkırtarak yol alıp sonra da aslında ‘iÅŸin hiç de kendi söylediÄŸi gibi olmadığını’ itiraf edecek ve öÄŸrencisinin baÅŸardıklarına ÅŸapka çıkartacak kadar ‘cömert’ olması gerektiÄŸini anlattı.
