DoÄŸan Yurdakul çevirmen, araÅŸtırmacı, yazar, leksikograf ve … Ergenekon tutuklularından biri.

Bize Cumhuriyet gazetesinin ve gazetenin Strateji adlı ekinin “Ergenekon Terör Örgütü” tarafından yayınlandığını iddia eden bir iddianame ile, OdaTV iddianamesiyle suçlanıyor. İddianamede (bkz. tüm metin) aynen ÅŸöyle yazıyor:

“Bugüne kadar örgütün medya yapılanmasına yönelik yapılan çalışmalarda, örgütün Ulusal Kanal, Avrasya Tv, Aydınlık Dergisi, Cumhuriyet Gazetesi, Strateji Dergisi, Kanal B, Vatanseverinfo ve Acikistihbarat isimli web siteleri gibi medya organlarının bir kısmını kurdurduÄŸu bir kısmını da kontrol altına alarak yönlendirdiÄŸi anlaşılmış, daha önceki iddianamelerde bu medya organları aracılığıyla yürütülen faaliyetler ayrıntılı olarak anlatılmıştır.”

Cumhuriyet adlı gazete, yani ismini Atatürk’ün koyduÄŸu gazete bile “Ergenekon Terör Örgütü” tarafından yayınlanıyormuÅŸ ya da kontrol ediliyormuÅŸ bu iddianameye göre. Vay vay, acaba ne zamandan beri? Bale gösterileri yayınlayan Kanal B de öyleymiÅŸ. Güzel.

Her neyse, Yurdakul’un çalışmalarının bu ÅŸekilde engellenmesi bir yana (Fransızca-Türkçe sözlüÄŸünü tutukluyken tamamladı), kendisi de, karısı da ağır saÄŸlık sorunları yaşıyor – artık konu üzücü olmanın ötesine geçmiÅŸ durumda. Avukatı Serkan Günel durumu her yönüyle anlatmış, yapacak bir ÅŸey yok, sadece bilginize:

“Bazı mesleklerin emekliliÄŸi yoktur. Yazarlık gibi… Bazılarının da emekli olmak gibi bir niyeti yoktur zaten. İşte DoÄŸan Yurdakul öyle biridir, aklının erdiÄŸi ilk günden beri sürekli düÅŸünen, düÅŸündükleriyle insanları aydınlatmaya çalışan biri. Ve o bunu tüm mütevazılığıyla sanki insan olmanın doÄŸası gibi kabul edip kendine meziyet saymayanlardan.

65 yaşını geçkin DoÄŸan Yurdakul 7 aydır cezaevinde. Gerekçe; diÄŸer gazeteciler gibi Ergenekon Terör Örgütü’ne üye olmak. Gazetecilere yönelik operasyon sanki sadece Ahmet Şık ve Nedim Åžener’e yönelik yapılmış veya sadece onlar masumiyet karinesinden yararlanmalı gibi bir algının kamuoyuna hakim olmasına aldırış etmiyor. Oysa bu iki genç yazarın meslek hayatı toplamından daha uzun süredir yazar DoÄŸan Yurdakul. Ve onlarla aynı koÄŸuÅŸta kalıp, onlara aÄŸabeylik yapıyor. MahpusluÄŸa da ÅŸerbetli kendisi, 70’li yıllarda sosyalist kimliÄŸi nedeniyle ve yine dönemin iktidarına ters düÅŸtüÄŸünden 5 yıl tutuklu kalmış, 80 darbesi sonrası dönemin sıkıyönetim savcılığı tarafından ise hakkında 200 yıla kadar hapis isteminde bulunulmuÅŸ. Reis ve Bay Pipo gibi kitaplarıyla 90’lı yıllarda daha henüz ortada Ergenekon lafı dolaÅŸmıyorken derin devleti, kontrgerillayı deÅŸifre etmiÅŸ, hakkında kitaplar yazmaya cesaret etmiÅŸ biri. Yani ölümden de korkmuyor. En azından korku insanidir ama, aydın olma görevi ağır basıyor diyelim. Åžu anda tutuklu bulunduÄŸu iddianame ise Cuma günü kabul edildi. Hakkında 6 yıldan 16 yıla kadar ceza isteniyor. Buna benzer çok siyasi yargılama görmüÅŸ Yurdakul’un ilk deÄŸerlendirmesi; isteyenin bir yüzü vermeyenin iki yüzü ÅŸeklinde oldu. Devamında ise ÅŸöyle dedi bugün görüÅŸtüÄŸüm Yurdakul:

“Yazı yazmaktan 34 yıl hapsimi istemiÅŸler. Olsun. Eskiden yazdığım bir yazıdan idamımı da istemiÅŸlerdi. O zamanlar 35 yaşındaydım. Aradan 30 yıl geçti, ben hala yazıyorum, idamımı isteyenlerin ise esamesi bile okunmuyor. 34 yıl dediÄŸin ne ki, göz açıp kapayana kadar geçer. 99 yaşında çıkarım, yazmaya devam ederim. Bu cezayı isteyenleri ise anımsayan bile olmaz.”

Ama onun son 3 aydır deÄŸeri hiçbir ÅŸeyle ölçülemeyecek bir son isteÄŸi var. Kendisi içeri girmeden önce kanser teÅŸhisi koyulan ve kendisinin tutukluluÄŸuyla durumu her geçen gün daha da kötüye giden eÅŸi Güngör Yurdakul’u son kez görmek, elini tutup gözlerinin içine bakmak.

TutukluluÄŸun ilk dört ayı her ÅŸey saklandı DoÄŸan Yurdakul’dan kendisini biraz olsun iyi hissetsin diye aynı ÅŸekilde Güngör Hanıma da eÅŸinin en kısa sürede tahliye edileceÄŸi söylendi. Ama ikisi de gerçekleÅŸmedi DoÄŸan beyin tahliye talebi her hafta reddedildikçe yanına gelemediÄŸi eÅŸinin durumu da kötüye gitti, önce yürümekte zorlandı, sonra yataÄŸa mahkum oldu ve artık konuÅŸamıyor. Aslında en çok istediÄŸi ÅŸey konuÅŸmak çünkü Ankara’dan İstanbul’a gelmesinin fiziken imkansız olduÄŸu bu durumda, tek yapabildikleri hastane telefonundan her hafta sadece Pazartesi günü tanınan hak ile 10 dakika görüÅŸebilmekti. İçeride sadece bir kez ziyaret edebildi eÅŸini Güngör hanım. O da tutuklandığı ilk hafta, çünkü tutuklandığında da yanında olamamıştı eÅŸinin. Hastane’de tedavisi sürüyordu polisler eÅŸini bir sabah vakti alıp götürdüklerinde.

EÅŸinin durumu kötüye gittikçe telefon görüÅŸlerinin olduÄŸu Pazartesi günleri kalp çarpıntısının azami hıza çıktığı anlar oldu hep DoÄŸan Yurdakul için. Çünkü eÅŸiniz ölse bile size acil telefon hakkı tanınmıyor cezaevinde. Yani sadece görüÅŸ hakkınızı kullandığınızda öÄŸrenebilirsiniz acı haberi.

Avukat görüÅŸleri bile artık ızdırap onun için… Beklenmedik bir günde, beklemediÄŸi bir zamanda geldiÄŸimizde hemen sakinleÅŸtirici hap alıyor, kendini o acı habere hazırlamak için. Ve derin derin gözlerinin içine bakıyor daha gardiyanlar demir kapıyı açmadan. Hani bir kötü haber varsa ya da yalan söylüyorsa anlarım gözlerinden diye.

Doktorlar bayramdan bir gün önce artık Güngör Yurdakul için geri dönülmez bir yola girildiÄŸini söyledi ailesine. Ve bizler de DoÄŸan Yurdakul’a bildirdik; her an, her kötü sona hazır olunması gerektiÄŸini. Avukat olarak ayrıca savcıya gittik izin istedik. Ölmeden önce son kez hellaleÅŸmeye izin çıkmadı. Gerekçe; kanunda yeri olmaması. Oysa kanun hükümlüler için bu hakkı tanıyor. Hükümlü yani cezası mahkemece kesinleÅŸip temyiz hakkı bile kalmayan mahkum. Ama henüz daha mahkemesi bile baÅŸlamamış masumiyet karinesinin alasına haiz DoÄŸan Yurdakul için yok. Savcılık İnfaz Kanununda daha önce tutukluya cenazeye katılma hakkının da tanınmadığını ancak Danıştay’ın verdiÄŸi bir kararla bu hakkın Nisan ayından beri kanuna girdiÄŸini söyledi. Yani her ÅŸey kanuna uygun olmalı.

Avukatı olarak ÅŸimdiden DoÄŸan Yurdakul’un cenazeye katılması için gerekli dilekçeyi hazırladık. Kötü haber geldiÄŸinde DoÄŸan Yurdakul’un eÅŸine son görevini yerine getirebilmesi, hakkını helal edebilmesi, yargılanacağı davanın hakimlerine baÄŸlı. Kanunda davanın seyri ve güvenliÄŸi açısından sorun oluÅŸturmazsa verilebilir diyor. Yani bu izin çıkmayadabilir, gerekçe bulunur. Tahliyenin reddine bulunduÄŸu gibi!

Meclis BaÅŸkanı daha yeni tutukluluk sürelerinden bahsederken Hakimlere Anayasa’nın 90.maddesini hatırlattı ve bu madde gereÄŸi AİHM içtihatlarının kanunlarının üstünde kabul edileceÄŸini bu içtihatların hakimler tarafından dikkate alınması gerektiÄŸinden bahsetti. Oysa bunların hiç birine gerek yok! Çünkü zaten Türk Hukukuna göre Hakim vicdani kanaatine göre ve bağımsız olarak karar veren kiÅŸidir. Hiçbir kanunda yer almasa bile hangi ‘bağımsız’ vicdan 65 yaşını geçmiÅŸ bir adamın karısıyla helalleÅŸmesini son görevini yerine getirmesine izin vermeyebilir?

Ya da ÅŸunu mu sormalı: bu ne biçim bir hırs, ne biçim bir öfkedir ki yaşına, eline hayatında hiç silah almamış olmasına, masumiyet karinesine, ölümlere, hastalıklara bakmadan yüzlerce kiÅŸi sırf Devlet yeni rejime geçsin iktidar yeni rejimin otoritesini kursun diye zulüm görmektedir. Buna deÄŸer mi? İnsan hırsı nereye kadardır? Canınızı sıktıysam özür dilerim. Bugünler elbet geçer, ancak bu zulümleri tarih yazacaktır –geçmiÅŸtekileri yazdığı gibi- umutla güneÅŸli günler diliyorum…

Av. Serkan GÜNEL

DoÄŸan Yurdakul Müdafii”