İki yıl önce birdenbire sokaklar dev ilanlarla kaplanmıştı: Türkçe Olimpiyadları. “Türkçe neyi?” diye sormuÅŸtuk o zaman, “Neyi? Olimpiyadları mı?” Ve ÅŸaÅŸkınlık verici bir ÅŸekilde, bu “olimpiyadlar” “Mydonose Showland”de yapılıyordu. EleÅŸtirilerin ardından etkinliÄŸin adı “Türkçe Olimpiyatları”na, mekanın adı da “İstanbul Gösteri Merkezi”ne dönüÅŸmüÅŸtü.
Haziran 2006’da bu etkinlik birdenbire “4. Uluslararası” sıfatıyla ortaya çıkmıştı. İlk üçü sessizce yapılmış, dördüncüyle etkinlik yaygınlaÅŸtırılmıştı. Resmi katılım da gitgide arttı, Türkçenin resmi sevenleri olduÄŸu anlaşıldı. Fakat bu etkinliÄŸi kimin düzenlediÄŸi, bu uluslararası örgütlenmeyi kimin yaptığı belirsizlik içinde kaldı. Bir Türkçe DerneÄŸi’nin adı anılır gibi oluyor bazen, ama yine belirsizlik içinde kalıyor.
Åžimdi, tarihçi Yılmaz Öztuna, 3 Haziran 2008 tarihli Türkçe’nin Zaferi baÅŸlıklı yazısında, etkinliÄŸin sahibini açık seçik olarak belirtiyor: Fethullah Gülen.
“Türkçe’nin zaferi
Süleyman Demirel ile Turgut Özal Adriyatik’ten Çin Seddi’ne dedikleri için, Türk’ten hoÅŸlanmayanları kızdırmışlardı. Türk coÄŸrafyasına bîgâne olanlar alaya kalkışmışlardı. Bu kavram, Türkçe konuÅŸan kavimlerin batıdan doÄŸuya demografi kurallarına uygun vurgulanmasıdır. Türkçe’yi dünyaya yaymak, millî kültürümüze en büyük hizmettir.
Åžimdi Fethullah Gülen, Türkçe’yi Brezilya’dan MoÄŸolistan’a sloganı ile Kuzey Kutbu Yakutistan’dan Okyanusya adalarına kadar, orta ve yüksek derecede 300 Türk okulu ile fiilen dünya dili hâline getirdi.
Her renkten, dilden, dinden, yaÅŸtan çocukların İstanbul Türkçesi’nin uzun hece saltanatına riâyetle konuÅŸmaları, Türk’ü seven herkesi sevinçlere gark etti.
Åžairlerimizden ÅŸiirler okudular. İstiklâl Marşımızı saygıyla söylediler. Åžarkılarımızı dinlettiler. Musiki, Osmanlı eÄŸitiminde vazgeçilmez ağırlıkta idi. Bugün de öyle olmalıdır. Dünyadaki Türk okullarına, üniversitelerimizin Türk Musikisi Devlet Konservatuvarları mezunlarından öÄŸretmenler atamasını öneriyorum. Klasik musikimizin basit parçalarının da öÄŸrenilmesi gerekir.
Dünyanın, dile kolay, 110 ülkesinden 550 çocuk ve genç, İstanbul’da 10 gün Türkçe ÅŸöleni için geldiler. TBMM BaÅŸkanı ve BaÅŸbakan destek verdiler. Bu 6. Türkçe ÅŸenliÄŸidir. İlkine sadece 17 ülke katılabilmiÅŸti. Alınan mesafeye dikkat rica ederim.
Türkçe’nin hem Türkiye’de, hem bütün dünyada iyi ve hakkıyle öÄŸrenimi, TürklüÄŸün geleceÄŸinin güvencesidir. Özel teÅŸebbüs bunu baÅŸardı. Millî EÄŸitim Bakanlığının hiçbir dönemde böylesine bir baÅŸarıyı hayal bile edemediÄŸini büyük esefle hatırlatıyorum. Dış ülkelerde Türk ve Türkçe için çalışanları saygı ve sevgiyle kutluyorum.”
İnsanın bu yazı karşısında hayretten aÄŸzı açık kalmaz mı, binbir soru akla üÅŸüÅŸmez mi: Fethullah Gülen bir özel teÅŸebbüsçü mü? 110 ülkede okul açmasını saÄŸlayan kiÅŸisel bir servete mi sahip? Onun adıyla anılan okullar Türkiye’de toplanan paralarla kurulmadı mı? Dahası, Gülen bir teÅŸebbüs olsa bile M.E.B. ile rekabet halinde mi? Ama daha da tuhafı, bu neo-ve klasik-muhafazakarlar insanı delirtmeye mi çabalıyor: bu olimpiyatın ana sponsoru olan Türk Telekom, 2005 yılında 1.3 milyarı peÅŸin olmak üzere 6.5 milyar dolara özelleÅŸtirilen (ve bütün bedeli daha tamamlanmamış olan) bir kamu kuruluÅŸu deÄŸil miydi? Yani bu olimpiyatın masrafları her koÅŸulda kamunun, halkın parasıyla karşılanmıyor mu? 550 çocuÄŸun gelip Türkçe ÅŸiir okuması, ÅŸarkı söylemesi – anlaşılması güç yararsızlığı bir yana – böyle bakıldığında, eÄŸer bir baÅŸarıysa, her ÅŸekilde tek bir kiÅŸiye ait olmayan, kolektif bir baÅŸarı deÄŸil mi?

Telekom’un sponsorluÄŸu, baÅŸka bir yönüyle, Fatih Altaylı’ya da anlaşılması güç görünmüÅŸ. Altaylı, 2 Haziran 2008’de köÅŸesinde konuyu ele alınca, Telekom yetkilileri bir açıklama yapmışlar:
“Olayın dikkat çekici bir baÅŸka yönü, Önder Sav’ın Turkcell’den talep ettiÄŸi telefon kayıtları henüz ortada yok ama Vakit Gazetesi Telekom’dan kayıtları 1 günde aldı.
Telekom bayağı hızlı hizmet veriyor anlaşılan.
Kutlamak lazım.
Bu arada dün gazetelerde yer alan ilginç bir ilan vardı, bilmem dikkat ettiniz mi?
Türk Telekom, Türkçe Olimpiyatları’nın ana sponsoru olmuÅŸ.
110 ülkede katılımcılar olacakmış.
Yabancı katılımcılar, Fethullah Gülen Cemaati’nin okullarından geliyor.
Zaten Türkçe Olimpiyatları da bir Fethullah Gülen cemaati organizasyonu.
Gülen Cemaati organizasyonuna Türk Telekom sponsor.
Dinleme rezaletlerinde okların çevrildiÄŸi yer ise özellikle Emniyet içinde Gülen taraftarları.
İlginç bir sponsorluk.” (2 Haziran 2008, Habertürk)“Fethullah Gülen cemaatinin Türkçe Olimpiyatları’na sponsor olmaları konusuna gelince.
Türk Telekom geçen yıl da bu organizasyona sponsor olmuÅŸ.
Şirketin iletişim planlaması gereği, yeterince erişim sağlayabildikleri organizasyonlara sponsor oluyorlarmış.
Özellikle gençlerle ve eÄŸitimle ilgili her alanda sponsorluk yapma gayreti içindeymiÅŸler.
Türk Telekom’un gençler arasındaki marka imajını yükseltmek ve internetteki yatırımlarının promosyonunu yapmak için her türlü eÄŸitim faaliyetine sponsor olduklarını, sponsorluÄŸun sadece bununla sınırlı olmadığını, yurt genelinde 55 okul yaptıklarını, çeÅŸitli illerde internet evleri açtıklarını, İntel ile ortaklaÅŸa bir öÄŸretmen eÄŸitim programı yürüttüklerini de anlattılar.
EÄŸitim konusuna gösterdikleri hassasiyeti memnunlukla karşıladığımı ancak bunun Fethullah Gülen organizasyonuyla kesiÅŸmesinin benim açımdan kabul edilebilir olmadığını kendilerine söyledim.
EÄŸitim alanındaki diÄŸer faaliyetlerini bana detaylı bir ÅŸekilde bildirmeleri halinde bunu da seve seve duyuracağımı belirttim. (3 Haziran 2008, Habertürk)
Gülen teÅŸebbüsüyle Milli EÄŸitim arasındaki rekabeti daha yararlı bir alana sevketmek, dünyaya Türkçe öÄŸretmek yerine Türkiye’ye dünyayı öÄŸretmek, ÅŸirketlerin gösteriÅŸli olmasa da kalıcı olan etkinliklere destek olmasını saÄŸlamak mümkün mü acaba? Yukarıda yer alan fotoÄŸraf, 3 Haziran 2008 günü, İstanbul’da Miniatürk’te sergilenen bir defilede çekilmiÅŸ (AP/İbrahim Usta), baÅŸka her ÅŸeyin yanı sıra Türkçe’nin durumunu da apaçık, berrak bir ÅŸekilde göstermiyor mu: Türkçe eÄŸitimi almış gençlerin çıkış yolunu manken olmakta gördüÄŸü, büyük kısmı eÄŸitim almamış ve büyük olasılıkla tek çıkış yolu olarak köylerinden çıkmayı görmüÅŸ bir kalabalığın onları seyrettiÄŸi bir ülke halini almadı mı Türkiye? Böyle bir ortamda, dünyanın dört bir yanında Türkçe öÄŸrenen kolej öÄŸrencilerini seyretmenin, onlara bakarak coÅŸkulanıp hüzünlenmenin bir anlamı var mı; Türkçe artık bir sahne, bir podyum dili mi ve eÄŸer öyleyse, arka plandaki kalabalığın dili tam olarak ne, yoksulların dili mi, baÅŸka bir halkın dili mi – ve biz neredeyiz, biz eÄŸitimli çevirmenler, aynı kalabalığın ortasında çevirilerini sergileyen biz eÄŸitimliler, çevremizdeki kalabalığın, kendi kalabalığımızın farkında mıyız? Çünkü görünüÅŸe bakılırsa, olimpiyatçılar hâlâ farkına varmamış durumda ve yeni, daha gösteriÅŸli olimpiyatların hazırlığında.
[Yukarıdaki fotoÄŸraf, Associated Press için İbrahim Usta tarafından çekilmiÅŸ ve AP’nin internet sitesinde ÅŸu altyazıyla birlikte yayınlanmış (birebir çeviriyle): “İstanbul, Türkiye’de, 3 Haziran 2008 günü yapılan bir sokak defilesinde bir Türk tasarımcının eserini sunan bir modeli seyreden insanlar. Türkiye’nin anayasa mahkemesi PerÅŸembe günü toplanacak ve belki de üniversitelerde İslami baÅŸ örtülerini serbest bırakan bir kanunun iptaliyle ilgili bir karar yayınlayacak. (AP FotoÄŸrafı/İbrahim Usta).”]
