Titan ÅŸirketi ve Çuval Operasyonu’ndan sonra Türkiye’ye dönemeyen çevirmenler tartışması devam edecek gibi görünüyor. ErtuÄŸrul Özkök, 20 Aralık yazısını bu konuya ayırmış; ilgililerle yaptığı görüÅŸmeler sonucunda bu çevirmenlerle ilgili bir soruÅŸturma, araÅŸtırma olmadığını öÄŸrendiÄŸini, hatta ilgililerin bu çevirmenlerden haberdar olmadığını belirtiyor. Özkök, tercümanlık yapmanın hainlik sayılamayacağını söyledikten sonra, çevirmenin sorgulamadaki rolüyle ilgili ilginç bir noktaya deÄŸiniyor. “Diyelim ki, sorgulamada tercümanlık yaptılar. Onlar [subaylar] konuÅŸmayı reddediyorsa, tercüman aracılığıyla konuÅŸmayı da reddedebilirler. Bu durumda geriye son ihtimal kalıyor. Bunlar tercüman deÄŸil, bizzat sorgulama elemanıydı.”

SavaÅŸlar, ülkeler ve çevirmenler iliÅŸkisi 21. yüzyılda çok karmaşık bir ÅŸekil aldı bile. 2005’in başında patlak veren FBI çevirmeni Sibel Edmonds skandalı da ÅŸaşırtıcı baÄŸlantılar ortaya çıkartıyor. 11 Eylül’den sonra FBI’ın Amerika genelinde çevirmenlere yaptığı çaÄŸrının sonucunda iÅŸe giren Azeri kökenli Sibel Edmonds, FBI çeviri bölümünde kendisinden önce çalışan Melek Can’ın 11 Eylül’ü önceden haber veren bazı belgelere önemsiz damgası vurarak gizlediÄŸini iddia etmiÅŸti. Christopher Deliso’ya göre, bu noktadan yola çıkan tartışmalar, içinde Türkiye, Pakistan, İsrail, Amerika, Dubai gibi ülkelerin adlarının da anıldığı bir nükleer kaçakçılık hikayesine doÄŸru ÅŸekilleniyor.