Amerika yakıp yıktığı Irak’tan sözde çekiliyor (yerine ülke içinde ve dışında siyasi ve askeri taÅŸeronlar bırakarak) – peki ya iÅŸgal süresince kullandığı çevirmenleri de alıp götürüyor mu? Hayır.
“Irak’ta, aralarında ABD Ordusu çevirmeninin de yer aldığı 27 kiÅŸi öldürüldü
ABD Ordusunun Çevirmeni İşini Bırakmayı ReddettiÄŸi İçin OÄŸlu ve YeÄŸeni Tarafından Öldürüldü(AP) Bir polis memurunun belirttiÄŸine göre, ABD askeriyesi için çalışan bir Iraklı çevirmen Cuma günü, baÅŸkentin kuzeyinde, iÅŸini bırakmayı reddettiÄŸi için oÄŸlu ve yeÄŸeni tarafından öldürüldü. 2003 yılından beri ABD askeriyesi için, ailesi istemediÄŸi halde çevirmenlik yapan Hamid el-Daraji, BaÄŸdat’ın 95 kilometre kuzeyinde bulunan Samarra’daki evinde göÄŸsünden vurularak öldürüldü.
Polis memuru el-Daraji’nin akrabalarıyla iÅŸ yüzünden sürekli tartıştığını, ama bırakması için yapılan ricaları kabul etmediÄŸini söyledi. El-Daraji’nin oÄŸlu ve yeÄŸeni saldırıdan sonra tutuklandılar ve cinayeti isteyen el-Kaide baÄŸlantılı bir grubun üyeleri olduÄŸunu itiraf ettiler. Polis memuru, suç ortaklığı ÅŸüphesiyle ikinci bir oÄŸlun da arandığını söyledi.
Ülkede ABD askeriyesi için çalışan Iraklılar onların iÅŸgal altındaki bir ülkedeki hainler ve iÅŸbirlikçiler olarak gören aşırılıkçı grupların hedefi oldu. Fakat aile üyelerinin bir akrabalarını Irak’taki Amerikalıların yanında çalıştığı için öldürmesi nadir görülüyor.” (CBSNews, 18 Haziran 2010)
Amerika, Afganistan’da çalıştırdığı yerli çevirmenleri koruyor mu? Hayır.
“Bu yılın baÅŸlarında, ABD Ordusu askerleri kuzeydoÄŸu Afganistan’ın uzak bir vadisine, yıkık bir köprüyü onararak bölgedeki köylülerle iyi iliÅŸkiler kurmak üzere gitti.
Bir tür isyan önleme çalışması olan bu çalışma sırasında, FarÅŸad Yevazi adlı 23 yaşında bir Afgan gencini de çevirmen olarak aldılar. Yevazi çevirmen olmaktan gurur duyuyor, Amerikalıların insani çabalarına yardım ederek Afgan kardeÅŸlerine yardım ettiÄŸine inanıyordu.
Çevirmenler köylülere insani yardım sunar ve “düÅŸmanların bölgeden kovulmasına yardımcı olur†dedi Yevazi. Yevazi’nin ailesi afganistan’ın en ağır savaÅŸ görmüÅŸ bölgelerinden olan ve Usama bin Ladin’in sığınma yeri olduÄŸu söylenen Kunar bölgesinde yaşıyor.
Fakat Charlie Company askerleri 9 mayıs günü araçlarını küçük Senzo köyüne soktuÄŸu anda, Yevazi bir ÅŸeylerin yolunda olmadığını hissetti. Artık çok geçti – üzerlerine roket ateÅŸlemeli el bombaları yaÄŸdı. tuzaÄŸa düÅŸmüÅŸlerdi.
Askerler ateÅŸe karşılık verirken Yevazi yere atladı ama yaralandı. bombalardan biri saÄŸ kolunun büyük kısmını koparmıştı. “Ne kadar çok acı çektiÄŸimi tarif edemem,†diyordu kibar sesli çevirmen, olayı beÅŸ ay sonra hatırlarken yüzünü buruÅŸturarak. “Nasıl dayandığımı hâlâ bilemiyorum.â€
Yevazi Irak ve Afganistan savaÅŸlarının saklı zaiyatlarından biri haline geldi. ABD askeriyesi birlikler için çevirmen hizmeti verecek bölge sakinlerini kiralamak üzere savunma taÅŸeronlarından yararlanıyor. Bu bölge çevirmenleri askerlerle birlikte yaşıyor, uyuyor ve yemek yiyor. Fakat Los Angeles Times ve ProPublica tarafından yapılan bir araÅŸtırmaya göre, yaralandıkları zaman, onlara tıbbi yardım ve sakat maaşı vermek üzere tasarlanmış olan ABD sistemi onları görmezden geliyor.” (ProPublica, akt. Corpwatch, 10 Haziran 2010)
Amerika’nın yerleÅŸtirdiÄŸi yeni Irak yönetimi, 2005 yılında referandum yoluyla yeni bir anayasa kabul ettirdi. Türkiye’nin tersine, Irak halkı bu anayasanın metnini ya da içeriÄŸini oylama sırasında biliyor muydu? Hayır.
“Bugün [2005], Irak yurttaÅŸlarının büyük kısmının okuyamadığı bir anayasa için referandum sahneliyor. Evet ya da hayır diyecekleri belge, gelecekteki bir ulusal meclise yönetim, yargı ve insan hakları konusunda önemli kararlar veriyor ve metnin kendisi gelecek yılın ilk yarısında yeniden yazılabilir. Irak’ın savaÅŸ sonrası yeniden yapılanmasında bir dönüm noktası olarak tasarlandığı – ve Bush yönetimi tarafından hâlâ böyle tanımlandığı – halde, referandum özünden çok ÅŸey kaybetti. Karışık bir Irak ortamında, bu iyi bir ÅŸey.
BaÅŸkan Bush’un belirlediÄŸi bir tarihe yetiÅŸtirilmeye çalışıldığı için, bir hazırlama süreci Irak’ın baÅŸlıca kesimleri arasında ülkenin geleceÄŸiyle ilgili bir uyum saÄŸlayamadı. tersine ülkeyi bölmekle ve bir iç savaÅŸ baÅŸlatma tehdidi içeren bir taslak ortaya çıkardı. neyse ki, bu ağır derecede kusurlu belge geçtiÄŸimiz altı hafta içinde yapılan arka oda toplantılarında yeniden deÄŸerlendirildi ve anayasayı hazırlayanları kamuoyunun karşısında 1878 yılında Amerikan anayasasını hazırlamak üzere Philadelphia’da toplananlarla karşılaÅŸtıran Amerikan yönetimi tarafından sessizce uzlaÅŸmaya götürüldü.†(The Washington Post, 15 Ekim 2005)
Türkiye’de mevcut siyasi yapılanma, bugünkü mantık ve retorik ustalığını kullanarak, yakın gelecekte, meydanlara çıkıp sözgelimi “Biz Ermeni olayları için özür dileyelim, belli bir tazminat verelim, kurtulalım diyoruz, bunlar hayır diyorlar. Siz ne diyorsunuz, ülkenin önünü açmaya evet mi, hayır mı?” gibi referandum kampanyaları yapabilir mi? Evet.
Böylece imparatorluklarını çökerttikleri yıllarda saltanat üyelerinin Yıldız, Beylerbeyi, Dolmabahçe, Camlı, Topkapı vb. saray ve konaklarda veliahtlar, Alman, İngiliz, Fransız vb. imparator ve kralları, temsilci ve yöneticileriyle, Peralı tefeciler, uluslararası silah ÅŸirketleri, petrol ÅŸirketleri vb. şık insanlarla, Alman genelkurmayı ve diÄŸer askeri danışmanlarla verdiÄŸi saçmasapan, acımasız ve gayrıinsani kararların bedelini, bu kararlar sürecinde Balkanlardan, Kafkaslardan, Arabistandan.. sürülüp gelmiÅŸ, Anadolu’ya toplanmış büyük sürgün halkının torunlarına, yoksullukta bir adım gerilememiÅŸ bir halka ödetirler mi? Evet.
Halka bu ve benzeri onursuzlukları yıkmaktansa kendilerinin ve sülalelerinin villalarından, banka hesaplarından, tanker gemilerinden, adacıklarından, medya varlıklarından vb. vazgeçmeyi yeÄŸlerler mi? Hayır.
Üç beÅŸ kamerayla Irak halkını Amerikan iÅŸgalini davet etmiÅŸ, istemiÅŸ ve canı gönülden desteklemiÅŸ gibi göstermiÅŸler miydi? Evet.
Üç beÅŸ kamerayla Türkiye’yi istedikleri gibi gösterebilirler mi? Evet.
Amerika yakıp yıktığı Irak’tan sözde çekiliyor – peki ya Türkiye’den yakın vadede çekilmeyi düÅŸünüyor mu? Hayır.
– Evet mi, hayır mı?
– Soru neydi?
– Bilmiyorum.
