3. TEDA toplantısı da öncekiler gibi renkli, ilginç ve neÅŸeli hikayelerle süslü bir ÅŸekilde geçti. Türk Edebiyatını Dışa Açanlar, dört bir diyardan gelen çevirmenler ve yayıncılar, yerli ajans ve devlet temsilcileri coÅŸkuluydu.
Öteki Renkler’in Çinceye çevirisinin İngilizceden yapıldığını ve lahmacun için patatesli ekmek arası et gibi bir dipnot konduÄŸunu; Polonya’da da yayınevlerinin artık internet var, dipnot koymayalım eÄŸilimine girdiÄŸini; Kürk Mantolu Madonna’nın Rusya’da çok beÄŸenildiÄŸini; Kıbrıs Müdahalesi sırasında Japonya’nın desteÄŸini Galiyev çevirmenine borçlu olduÄŸumuzu ve 1982 Anayasasının çeviri için çok uzun ve tekrarlı olduÄŸunu öÄŸrendik. TEDA’nın Cumhuriyet tarihinin baÅŸlangıcındaki çeviri hareketinin devamı olan bir tersine çeviri hareketi olduÄŸunu; Orta Asya ve Kafkaslara çevirilerin çok az olduÄŸunu; edebiyatı export etmek yerine exchange edebileceÄŸimizi; basılan kitapların tanıtımı konusunda destek gerektiÄŸini öÄŸrendik; TEDA’nın yumuÅŸak güç sayılabileceÄŸini; İngilizlerin iflas bayrağını çektikleri için eski sömürgelerine bile çeviri desteÄŸi veremediÄŸini öÄŸrendik. TEDA’nın artık proje olmaktan çıkıp kendi kurumsal yapısına sahip bir program olduÄŸu açıklandı; edebiyat evlerinin 2013’e kadar açılmasının planlandığı ve altı aydır bir edebiyat projesi üzerinde çalışıldığı, yazarlara yazmaları için fon verileceÄŸi açıklandı. Åžiirler okundu ve türkülerin İngilizce çevirilerinin mümkün olduÄŸu fiilen kanıtlandı. Güzel bir toplantıydı kesinlikle.
[album: https://ceviribilim.com/wp-content/plugins/dm-albums/dm-albums.php?currdir=/wp-content/uploads/dm-albums/Teda 2011/]
Meraklısına Not:
EleÅŸtirmenlerin katıldığı ve reddettiÄŸim oturumu neyi reddettiÄŸimi görmek üzere izledim: Yabancı eleÅŸtirmenler mesleklerini nasıl icra ettiklerini anlatıp, öneriler getirirken, Naipaul Fatihi uzun uzun kağıttan okuduÄŸu bir belagat parlatmayı tercih etti. Çeviriyle ilgili bir söz yoktu eÄŸitici konuÅŸmada. Yazar bile kendisine ÅŸaşılmamasına ÅŸaşırdığından olacak, konuÅŸmasını, ona onda olmayan bir güç katmak için, nedense internet yayınında yer vermediÄŸi bir gözdağıyla bitirdi hafifçe gülerek:  “Kızım sana söylüyorum, gelinim sen anla yani”. Ben bu yazarın niye seçildiÄŸini anlayamamıştım. MeÄŸer kimse anlamamış gördüÄŸüm kadarıyla, ama daha da kötüsü, merak da etmedi kimse. Durum bu. Cumhuriyet gazetesinin bir yazarı da oradaydı, o bile aldırmadıktan sonra (bir İngilize neden eski yeni sömürgelerine kültür desteÄŸi vermediklerini sormayı yeÄŸledi) , ben neden yorayım kendimi – deÄŸil mi?
