Çevirmenler BirliÄŸi, kısa bir süre önce, resmi internet sitesinde, içeriÄŸi çok önemli olan bir yazı yayınladı: “Bedrettin Cömert’i İkinci Kez Öldürmek, 14 Yıllık Bir İntihal Cinayeti“.  Sertaç Canbolat imzalı bu yazıdaki savlar eÄŸer doÄŸruysa,  uzun yıllardır fazla göz önünde olduÄŸu için dikkat çekmemiÅŸ bir çeviri intihali olayıyla karşı karşıyayız. Canbolat, Bedrettin Cömert’in 1977 yılında İtalyancadan çevirdiÄŸi, Remzi Kitabevi tarafından yayımlanan ve aynı yıl TDK Çeviri Ödülü alan Sanatın Öyküsü adlı çevirisinin, yine aynı yayınevi tarafından 1990’lı yıllarda basılırken farklı iki çevirmen ismiyle yayımlandığını, ama burada bir çeviri-çevirmen deÄŸiÅŸikliÄŸinin deÄŸil, çeviri intihalinin sözkonusu olduÄŸu söylüyor. Bunu göstermek üzere de bazı örnekler veriyor.
DoÄŸrusu, Canbolat’ın savları, eksik bazı parçaları tamamlaması nedeniyle çok düÅŸündürücü. 2007 yılında Çevirmenin Notu dergisine Bedreddin Cömert konulu bir yazı hazırlarken, Cömert’in İtalya’dan Hasan Hüseyin’e yazdığı mektuplarda İtalya’da sanatla uÄŸraÅŸmaktan ne kadar mutlu olduÄŸunu ve kuÅŸkusuz, o dönemde yaptığı sanat çevirilerinin bu mutluluÄŸu taşıması gerektiÄŸini hissetmiÅŸtim. Bu yüzden, Sanatın Öyküsü’nün artık onun imzasını taşımıyor olmasının haksızlık olduÄŸunu dile getirmiÅŸtim:
“Cinayetin ardından “Bedrettin Cömert’in İtalyan eÅŸi Maria Agostina, cinayet sonrasında süren tehditlere bir yıl dayanabildi†ve Türkiye’den oÄŸulları Kemal ve Ergun Cömert’le birlikte ayrıldı. Ünlü birtakım aşırı saÄŸcıların adının geçtiÄŸi cinayet aydınlatılamadı. Hasan Hüseyin, Bedrettin Cömert’in çalışmalarını 1979-80 yıllarında bir dizi kitapta derledi (çevirileri Dili Dille SeviÅŸtirmek adlı kitapta yer aldı). Uzun yıllar yeniden yayımlanmadı kitaplar. 2007 yılında De Ki Yayınevi, “Bedreddin Cömert Kitapları†dizisinde çalışmalarını yeniden yayımladı. En ünlü çevirisi, yıllarca temel baÅŸvuru kitabı olmuÅŸ olan çeviri, Sanatın Öyküsü’yse artık onun adıyla deÄŸil, baÅŸka bir çeviriyle yayımlanıyor. Çevirmenin mirası yazarın mirasından daha zor korunuyor.” (Çevirmenin Notu, sayı 5, “Bedrettin Cömert: Çevirmen ve Ölüm“)
Fakat asla ve asla iki imzalı bu yeni çevirinin bir intihal olabileceÄŸi kuÅŸkusu geçmemiÅŸti aklımdan. Kitabın İngilizceden, yeniden yapılması saçma görünüyordu, ama herhalde bir telif anlaÅŸmazlığı çıktı, yoksa Gombrich’ten baÅŸka kitaplar da yayımlayan bu yayınevi yanlış bir iÅŸ yapmaz diye düÅŸündüm. Åžimdi bile, bu savların bir yanlış anlama, bir  karışıklık olduÄŸunun ortaya çıkmasını diliyorum – dilerim, yayınevinin büyük kusuru, her ÅŸeyiyle Bedreddin Cömert’in olan Sanatın Öyküsü çevirisini unutturmak olarak kalır, daha öteye geçmez.
Fakat bunun için yayınevinin acil bir basın açıklaması yapması gerekiyor.
II
Ama benim bu konuda ayrıca bir yazıyı yazmamın sebebi ÅŸu: Canbolat’ı yazısını buluÅŸu ve hassaslığı için tebrik ederken, yazının üslup ve biçiminin kötülüÄŸü nedeniyle eleÅŸtirmek gerekiyor. Bu eleÅŸtirimi kısaca dile getirmeye çalışacağım.
Çeviri intihali öyle karanlık bir konu ki, bu alanda adımları dikkatle atmak, sözü özlü bir ÅŸekilde söyleyip karşı tarafı yanıt vermeye zorunlu bırakmak ve o yazıyı okuyanları basit bir skandal duygusundan öte, somut ve çözülebilir bir durumla karşı karşıya getirmek gerekiyor. Çeviri intihali karanlık olduÄŸu için, onun eleÅŸtirisinin aydınlık olması gerekiyor.
Canbolat’ın yazısı aydınlık deÄŸil. GiriÅŸte örnekleri verdikten sonra uzun bir belagatle, anlaşılmaz ya da takibi zor göndermeler, ironilerle bir sonuca varmadan kesiliyor. Yayınevinden yanıt mı istiyor, okurları yayınevini zorlamaya mı çağırıyor, Cömert’in çevirisi için bir önerisi mi var? Daha da tatsız olan ÅŸey, bu yazıyı “Teknik-Bilim Kurulu BaÅŸkanı” resmi imzasıyla yazdığı için, bütün bu belirsizlik bu kurulu temsil ediyor. Çevirmenler BirliÄŸi gibi önemli bir etki yaratmış kurumun bu ciddi skandalda net bir talep getirmesi, net bir çaÄŸrı yapması beklenirken, kurul baÅŸkanının yazısı özel bir buluÅŸu çok daha özel bir üslupla sunmaya dönüÅŸüyor.
Burada, tabii, sorunun kökeni Canbolat’ın yazıyı böyle yazmış olması deÄŸil; herhalde asıl sorun ÅŸu: “Çevirmenler BirliÄŸi resmi internet sitesi neden bir editör kullanmıyor?” Bir editörün böyle bir yazıyı elden geçirmesi, bulanıklığı gidermesi, öznel ve heyecana dayanan yönlerini törpülemesi gerekir. Yazıların böyle yayınlanmadığı, editöre ihtiyaç duymadığı dönemler de oldu, ya da aynı türden, savurganca, resmi, kurumsal söylemi ÅŸahsi tartışmalarıyla içiçe geçirenler de oldu daha önce. Yine de ben bu kadar yanlış bir üslupla karşılaÅŸmamıştım.
KuÅŸkusuz, bu beÄŸenmemenin bana özel olduÄŸu, yazının çeÅŸitli ellerden geçtiÄŸi söylenebilir. Fakat edebi çeviri yapan, yayınlatan, yazı yazan biri olarak, böyle bir yazının baÅŸka bir ortamda yayınlanamayacağını düÅŸünüyorum. Ve beni asıl düÅŸündüren ÅŸey ÅŸu: “nitelikli, iyi” çeviri denen ÅŸeyi okurlara sunmayı savunan, bu çerçevede çevirmen haklarını savunan bizler, aynı zamanda mesajımızı “nitelikli, iyi” biçimlerle vermekle yükümlü deÄŸil miyiz?
Belki abartılıdır bu yaklaşımım (fakat ben bu basit dergide, Çeviribilim‘de bile, böyle bir özen göstermeye, dergiye baÅŸka yazı yazmış olanları da etkileyebilecek yazıları kendi imzamla yayınlamaya, nesnel bilgi içeren metinleri “editör” imzasıyla yayınlamaya çalışıyorum). Ama yine de üyesi olduÄŸum Çevirmenler BirliÄŸi’nin basın açıklamalarını, site yazılarını editöryel özenle yayınlanmış görmek istiyorum – özellikle de sözkonusu yazı “kurul baÅŸkanı” imzasıyla yayınlanıyorsa.
Her koÅŸulda, dileÄŸim, bu haliyle de yazının ortaya attığı savın yanıtlanması konusunda birliÄŸin ısrarcı olması. Ve madem ki, birlik artık tutum deÄŸiÅŸtirdi, bu tip intihal saptamalarında açık yayınevi ismiyle resmi imzalı yazılar yayınlanıyor: öyleyse, daha önce saptadığımız açık intihal örneklerinin de yayınevi vb. isimlerle yayınlanmasını talep ediyorum.
 III
Canbolat’ın yazısının bir yerinde güncel bazı politik göndermeli ÅŸakalar yapılıyor. Evdeki çakmaklar delil olur mu olmaz mı, virüslü dosyalar vb. Yazının baÄŸlamını sakatlayan süslemeler olarak kalmış bu iyi niyetli ÅŸakalar. Fakat, Bedreddin Cömert’in intihal edilmiÅŸ olma olasılığı kadar cinayeti de politik açıdan büyük bir güncellik taşıyor bugün.
Kamuoyunun dikkatini pek çekmeden kalan çarpıcı bir ayrıntı var. 21 Eylül 2011’de yayınlanan bir haberde Bedreddin Cömert’in kardeÅŸi olan, 2007 yılında Hava Kuvvetleri’nden emekli olmuÅŸÂ Faruk Cömert’in adı ÅŸöyle anılıyor:
“HİÇBİRİ BUNU DUYMAMIÅž
BaÅŸsavcı Vekili Özden DoÄŸan ve Özel Yetkili Savcı Åžeref Gürkan, 3 sanığa, “Eski Hava Kuvvetleri Komutanı Faruk Cömert’in, kazadan bir hafta önce ‘BaÅŸkanın (Muhsin YazıcıoÄŸlu) kalemi kırıldı’ diye konuÅŸtuÄŸu ileri sürüldü, bu konuda bilginiz var mı?” diye sordu. Savcı, Cömert’in bu sözlerini, BBP Yüksek İstiÅŸare Kurulu Üyesi Kubbettin Bayar’ın kulağına gelen duyumlara dayandırdı. Sanıkların üçü de bu soruya, “Duymadım” ya da “Haberim yok” ÅŸeklinde kısa yanıtlar verdi.EMİR KİMDEN?
Tek başına bir anlamı bulunmayan bu sorunun arkasında ise 33 yıldır çözülemeyen bir faili meçhul cinayet yatıyor. Çünkü Faruk Cömert’in aÄŸabeyi Bedrettin Cömert, Hacettepe Üniversitesi’nde öÄŸretim üyesiyken 1978’de öldürülmüÅŸtü. Cinayetle ilgili Avrupa Ülkücü Türk Dernekleri Federasyonu’nun Eski BaÅŸkanı Lokman Kondakçı, 1979’da, dönemin İçiÅŸleri Bakanı Hasan Fehmi GüneÅŸ’e, “Bedrettin Cömert’in ölüm emrini Muhsin YazıcıoÄŸlu verdi” diyordu.” (AktifHaber)
Kısacası, anlaşılan, iyice karmaşıklaÅŸmış politik davaların bir yerinde, Muhsin YazıcıoÄŸlu’nun ölümü konusunda Bedrettin Cömert’in adı kullanılarak bazı yönlendirmeler yapılıyor. Bedreddin Cömert’in ölümünün çok boyutlu ve hâlâ kapanmamış bir olay olduÄŸu anlaşılıyor. Bu mirasa çok daha fazla ve itinayla ilgi göstermek gerekiyor. Çünkü anlaşılan, günahsızca, en çirkin ÅŸekilde öldürülen Bedrettin Cömert’in ailesinin çektikleri bazılarına göre yetmemiÅŸ.
Bu yüzden günümüzde yaÅŸanan olayları açıklayacak bir soru belki de ÅŸu: Bedrettin Cömert’in arkadaÅŸları nerede ÅŸimdi? Çevirmen ve insan olarak mirasını nasıl koruyacağız?


1) Öncelikle ÅŸuna cevap vereyim: “Canbolat’ın yazısı aydınlık deÄŸil. GiriÅŸte örnekleri verdikten sonra uzun bir belagatle, anlaşılmaz ya da takibi zor göndermeler, ironilerle bir sonuca varmadan kesiliyor”
“Bedrettin Cömert’i İkinci Kez Öldürmek” baÅŸlıklı yazımı okuyan herkes ÅŸunu görebilir; giriÅŸteki 8 satırlık paragrafın ardından her iki baskıdan yaptığım alıntılarla intihalin yöntemini deÅŸifre edebilir; yöntemi açıkça ortaya koyduÄŸum gibi verdiÄŸim örnekler de açıktır, üstelik verdiÄŸim örnekler “cımbızlanmış” örnekler deÄŸildir, ben iki baskının “bütününü” karşılaÅŸtırdım, ancak yazımda da dediÄŸim gibi 500’er sayfalık kitapların tamamını metne dahil edemezdim deÄŸil mi? “Takibi zor gönderme veya ironi” dediÄŸin unsurları ise yazımda göremedim, lütfen bu türden unsurlara somut örnek getir, intihal incelemesi yaptığım gövde metinde “üstü kapalı†hiçbir öÄŸe yok; nasıl intihal edildiÄŸini baÅŸlıklar altında inceleyerek, üstelik Remzi Kitabevinin olası cevaplarının karşı cevaplarını vererek açık açık söylüyorum; Remzi Kitabevi’nin iki yöneticisi Bedrettin Cömert’in çevirisini intihal etmiÅŸtir. İntihal incelememin dışında “kimi görüÅŸlerim” ise toplam 17 satır tutan son iki paragrafta yer alıyor.
Editör tarafından okunmasına gelince; Teknik-Bilim Kurulu BaÅŸkanı olarak yazdığım inceleme, karşılarındaki kiÅŸinin kompozisyon yazmış olan bir lise öÄŸrencisi deÄŸil de daha önce intihal incelemesi yapmış bir Bilim-Teknik Kurulu üyesi olduÄŸunun “farkındalığını taşıyan” Yönetim Kurulu üyelerince okunmuÅŸtur. İncelemenin giriÅŸ paragrafı ile son iki paragrafından ÅŸahsıma ait bir metin olduÄŸunu anlayamamış olmana hayret ettim; diÄŸer taraftan Çevbir’in hiçbir kurulunun raporu (tıpkı diÄŸer meslek birliklerinde olduÄŸu üzere) “BaÅŸkan†imzasıyla deÄŸil “Kurul†imzasıyla (Veya “Kurul Adına BaÅŸkan†imzasıyla çıkar. Bunu da gözden kaçırmış olman hayretimi bir kat daha artırıyor.
2) “Sertaç Canbolat imzalı bu yazıdaki savlar eÄŸer doÄŸruysa”
Türkiye’nin en köklü yayınevini “yalan yere” itham eden bir çevirmenin çeviri alanında yeri yoktur. Ben bu yazıya “savlarımı” deÄŸil, “bulguladığım bir gerçeÄŸin kanıtlarını” haysiyetim ve cesaretim üzerine koydum. “İngilizceden baÅŸtan çevrildi†iddiasının sahibi, kanıtlamalarının gerektiÄŸi ve kanıtlayamayacakları bu iddianın sahibi, yayınevinin kendisidir.
3) “Sanatın Öyküsü’yse artık onun adıyla deÄŸil, baÅŸka bir çeviriyle yayımlanıyor. Çevirmenin mirası yazarın mirasından daha zor korunuyor.”
Bu ifadenle bir “intihali” dile getirmiÅŸ mi oluyorsun yoksa bir intihale “çeviri” adı vererek o intihali meÅŸrulaÅŸtırmış mı oluyorsun? Karar, okuyucunun olsun.
Gereksiz ara sözlere örnek: “Åžimdi bir taÅŸla iki kuÅŸ vurmaya geldi sıra; yanlışanlaşılmasın, avcılığa karşıyım..” vb.
Konudan uzaklaÅŸtırıcı yan bilgilere örnek: “11 Temmuz 1978 günü, Hacettepe Üniversitesi’ndeki olayları araÅŸtırmak için kurulmuÅŸ olan komisyondaki baÅŸkanlık görevini sürdürdüÄŸü sırada üç milliyetçi tarafından katledilen Bedrettin Cömert” ya da “Remzi Kitabevi’nin kurucusu Remzi Bengi’nin damadı Erol Erduran ile torunu Ömer Erduran”
Kime seslendiÄŸi belli olmayan söz örneÄŸi: “TuÄŸla kalınlığındaki iki basımı buraya olduÄŸu gibi kopyalayamayacağımdan dolayı ”
Amaca zarar veren sonuç örneÄŸi: “EmeÄŸin ucuz görüldüÄŸü yerde gasptan baÅŸka ne beklenir?
İntihal her ne kadar bir hak gaspı olsa da diÄŸer gasp türlerinden epeyce ayrı bir yerde duruyor. Yani birinin “intihal yaptığını†kanıtlamanız hiçbir iÅŸe yaramaz. ”
Yazının amacından uzaklaşıp kutuplara doÄŸru gitmesi örneÄŸi: “Okuyucu için de bir ÅŸeyler söylemek gerekiyor”
Sertaç, çok önemli bir ÅŸey keÅŸfetmiÅŸsin, fakat basit ve sert bir ÅŸekilde söylenecek ÅŸeyi, kiÅŸisel söylev haline getirmiÅŸsin. “Åžunu saptadık, iÅŸte birkaç örnek ve açıklama bekliyoruz” diye bir basın açıklaması, talep yapmak gerekir, gelecek yanıta hazırlanmak daha doÄŸru olurdu.
Bir kurul baÅŸkanının resmi sitede, “baÅŸkan” sıfatıyla yayınladığı yazı, kurulu ve birliÄŸi baÄŸlar kanısındayım. Bana böyle bir yazı geldiÄŸinde, “eline saÄŸlık, tebrikler, ama ÅŸuraları temizlemen, okura mesajı daha açık verecek, daha iyi bir kompozisyonla ÅŸekillendirmen gerekir” derim.
2 ve 3 nolu notlar için bir ÅŸey söylemeyeceÄŸim. Yanıtları yazıda var.
Tekrar buluÅŸun için tebrik eder, bu çirkin olayı açıklayacak bir ÅŸey bulunmasını ve intihal olsa da olmasa da yayınevinin hatasından geri dönmesini, Bedreddin Cömert’in çevirisini onun imzasıyla yayımlamasını dilerim.
Ve madem Çevbir artık isim ilan etmeye baÅŸladı, yazıdaki ÅŸu dileÄŸimi tekrarlıyorum; orada senin sorduÄŸun sorulara da yanıt bulunacağını sanıyorum: “Her koÅŸulda, dileÄŸim, bu haliyle de yazının ortaya attığı savın yanıtlanması konusunda birliÄŸin ısrarcı olması. Ve madem ki, birlik artık tutum deÄŸiÅŸtirdi, bu tip intihal saptamalarında açık yayınevi ismiyle resmi imzalı yazılar yayınlanıyor: öyleyse, daha önce saptadığımız açık intihal örneklerinin de yayınevi vb. isimlerle yayınlanmasını talep ediyorum.”
Uslupla ilgili carsaf carsaf bir yazi yazmak yerine yazinin icerigine dair bir soz soylemek, tum o enerjiyi buna harcamak daha anlamli olmaz miydi?
Soz konusu kitapta intihal var midir yok mudur; Sertac Canpolat’in iddialari asilsiz midir, dogru mudur?
Onemli olan bu.
Yazdigin yazi, insana senin asil amacinin Remzi’yi savunmak oldugunu dusunduruyor.
Sanki Remzi’yi savunmak icin, hic ama hic olmayacak, tamamen alakasiz bir yerden, cok tuhaf bir bakis acisiyla olaya yaklasiyorsun gibi geldi bana…
İntihal yapılıp yapılmadığı, Çevbir antetli bir yazıyla yayınevine resmi olarak sorulur; sitede ÅŸüpheyi dile getiren ve soru soran bu yazı yayınlanır; konudan basın bilgilendirilir, Bedredttin Cömert’in akrabaları ve bugünkü yayıncıları (De Ki Yayınevi) bilgilendirilir; yayınevinin yanıtına göre, yeni bir tavır belirlenir.
Böyle büyük bir skandalın, çevirmenlerin temsili açısından en temel kurumu tarafından, kiÅŸilikle kurumsal kimliÄŸin karıştığı bir üslupla ele alınmaması gerekirdi.
Bence, enerjiyi benim kiÅŸisel eleÅŸtirimi çürütmeye çalışarak ya da cinayeti iÅŸleyenin karşısında “ayıp, ayıp yaşından başından utan” diye söylenerek harcamak yerine, bir kurum olarak, cinayetin failini mahkemeye teslim etmek için harcamak gerekir.
Tekrar ediyorum: Çevbir’in geçmiÅŸ bulgularını yeniden ele almadan, onları da ilan etmeden, bu sorunun kaynağına inemezsiniz.
Sabri hala aynı ÅŸeyi yapıyorsun, ben sana “takibi zor gönderme ve ironi” nerede diyorum sen hala birkaç cümleyi “cımbızlıyorsun”. Yazının “intihali saptama yöntemi” üzerine tek kelime edemeyip, cümleleri baÄŸlamlarından kopuk ÅŸekilde sıralayıp bir incelemeyi itibarsızlaÅŸtırmaya, bir lise öÄŸrencisine “kompozisyon” söylevi verir gibi konuÅŸmaya devam ediyorsun, senin tutarsız deÄŸerlendirmene, yöntemsel hiçbir bakışa sahip bulunmamana örnek vereyim, zira ben senin ve senin gibilerin “cımbızlamasından” tam da bunu kastediyorum;
Åžöyle yazmışsın: Konudan uzaklaÅŸtırıcı yan bilgilere örnek: “11 Temmuz 1978 günü, Hacettepe Üniversitesi’ndeki olayları araÅŸtırmak için kurulmuÅŸ olan komisyondaki baÅŸkanlık görevini sürdürdüÄŸü sırada üç milliyetçi tarafından katledilen Bedrettin Cömert…
Oysa öncelikle alıntı yapmayı öÄŸrenmelisin:
“Bu kitabın ilk çevirisi 1980 yılında İtalyanca’dan Bedrettin Cömert tarafından yapılmış†(…)
Bu ifadeye inanacak olursak, 11 Temmuz 1978 günü, Hacettepe Üniversitesi’ndeki olayları araÅŸtırmak için kurulmuÅŸ olan komisyondaki baÅŸkanlık görevini sürdürdüÄŸü sırada üç milliyetçi tarafından katledilen Bedrettin Cömert, kitabı 1980 yılında, üstelik İtalyanca’dan çevirmiÅŸ.
GöremediÄŸin üzere Remzi’nin baskısında bilinçli veya bilinçsiz olarak yanlış yazılmış bir ifadeyi düzeltiyorum. Demek ki ifadeleri önce anlamak, sonra da namusluca “düzgün” alıntılamak gerekiyormuÅŸ. Böylesi basit ve ucuz numaralar peÅŸinde koÅŸmak yerine, eÄŸer yapabiliyorsan “intihal incelememin yöntemini” eleÅŸtir, hatta eÄŸer imzanı koyabiliyorsan, bir intihal incelemesi de sen hazırlayıp biz zihin fakirlerine yol göster.
Çevbir’e yönelttiÄŸin eleÅŸtirilere gelince: Kurul baÅŸkanının veya sıradan bir üyesinin hangi açıklamayı hangi koÅŸulda yaptığının Çevbir’i nasıl baÄŸlayıp baÄŸlamadığı senin “kanınca” deÄŸil, “tüzükçe” bellidir. Üyesi olduÄŸun meslek birliÄŸi hakkında uluorta konuÅŸmadan önce tüzüÄŸü oku, iç iÅŸleyiÅŸ hakkında yönetim kurulundan bilgi al, lütfen ondan sonra istediÄŸin kadar atıp tut. Kurullar kararlarını tüzük uyarınca bağımsız olarak alır, bahsetmiÅŸ olduÄŸun Çevbir intihal raporu, bir hak sahibinin baÅŸvurusu üzerine deÄŸil, genel bir alan deÄŸerlendirmesi amacıyla yapılmıştı, dolayısıyla isim verip vermemek Çevbir’in deÄŸil Kurulun kararıydı. Ama bir dakika, bunu sana niye açıklıyorum ki? Sen de o kurulun bir üyesiydin Sabri, yoksa sen “isim açıklayalım” diye kıyametleri kopardın da diÄŸer üyeler itiraz mı ettiler? Yoksa sen “cesurca” herkese raÄŸmen isim açıklayacaktın da yönetim kurulu eli silahlı katiller gönderip seni zorla mı susturdu? Sabri, sen çevirmen yuvasında bir guguk kuÅŸu yavrususun. (Bu kısım ironi yüzünden sana baÄŸlamdan kopuk gelebilir ama önce vikipedi’den guguk kuÅŸu maddesine bakıver.)
Bunu ayrı yazmak istedim;
Sabri rica ediyorum bu “Ortamı yönlendiren otorite” kostümlü grotesk figürden vazgeç, bir figüran olmaktan öteye gidemeyeceksin, lütfen sana bu rolü vereni çağır da daha ciddi ortamlarda, örneÄŸin bir mahkemede karşılaÅŸalım.
Senin çarpıtlamalarına, eksiltmelerine ortak olmak istemem, ifademi düzelteyim, sözü geçen rapor; ÇEVBİR-YAYBİR İntihal İnceleme Komisyonu Sonuç Raporu. Sürekli olarak Çevbir’den cevap istemekten vazgeçersin umarım.
Sertaç, eleÅŸtirime ilgi gösterdiÄŸin için teÅŸekkür ederim. İyi bir ÅŸeyi kötü bir biçimde yaptığını söylüyorum sadece. Artık yapılmış. Saptadığın olgu üzerinde çalışmak kötü biçimi sürdürmekten daha anlamlı bence.
Bu aÅŸamada önemli olan adresler ÅŸunlar sanırım:
Yayınevi – https://www.facebook.com/RemziKitap?sk=wall
http://www.remzi.com.tr/kitap.asp?kitapID=849&anaKategori=58&kategori=122
Gombrich mirasçıları – http://gombrich.co.uk/
Kitabın yabancı yayıncısı – http://www.phaidon.com/store/art/the-story-of-art-9780714847030/
*
Çözmen gereken bir sorun, Bedrettin Cömert’in İngilizce bir metni İtalyancadan çevirmiÅŸ, fakat önsözde buna hiç deÄŸinmemiÅŸ olması. Åžans eseri, dava sürecinde olan benzer bir olayı ele alan bir intihal yazısı yayınlanmıştı geçenlerde dergide: “Çeviride İntihal ve HoÅŸgörü†http://ceviribilim.com/?p=5383