Toplu taşıma aracında bir yolcunun bir çocuÄŸa “Tekbir getirtmesine” itiraz edenlerin üzerine, aracın görevlilerinden birinin bıçakla saldırması haberiyle baÅŸladı gün, sıcak bir Temmuz günü. Saat sabah 10:30 civarında. Görevli tutulmuÅŸ, sakinleÅŸtirilmiÅŸ. İstanbul, BeÅŸiktaÅŸ-Kadıköy arasında.
Sonra ülkenin en eski üniversitesinin bir kampüsünün yanıbaşında yükselen iki metal üstgeçit ucubesinden birinin tabanının çöktüÄŸü, iÅŸlek E-5 otoyolunun üzerinden geçip metrobüse binmek için üstgeçidin tepesindeki turnikelerden geçmeye çalışan insan kalabalığının içinden bir kısmının çöken tabanla birlikte bir boÅŸluÄŸa düÅŸtüÄŸü haberiyle devam etti gün. Ölen, yaralanan olmadı, düÅŸenleri düÅŸmeyenler imeceyle çıkardı. İstanbul, Avcılar metrobüs durağı noktasında.
O sırada, bir meslektaşımız, bir çevirmen, bir çeviribilimci öldü. Çok feci bir ÅŸekilde. Üç yaşındaki çocuÄŸunu trene bindirmeye çalışırken, onun arabasını bindirip ardından binmeye çalışırken – trenin hareket etmesiyle. Kadıköy, Feneryolu durağında. Saat 12 sularında.
Adı deÄŸil önemli olan, önemli olan bu ölümü hak etmemiÅŸ olması. Önemli olan baÅŸka bir hayatın mümkün olması ve onun bu hayatı bu dünyada aramaya erkenden, hiç hiç istemeden veda etmiÅŸ olması.
Daha birkaç gün önce arkadaÅŸlarına BaÅŸka Bir Okul Mümkün DerneÄŸi’nin çalışmalarını beÄŸendiÄŸini, tutuklu bulunan 771 öÄŸrenci için kaygılandığını, Sivas’ı unutmadığını, Suriye’yle savaÅŸa hayır dediÄŸini, çocukların erken okula baÅŸlatılmasını öngören 4+4+4 yasasından hoÅŸlanmadığını, Victor Hugo’nun “Siz yardım edilmiÅŸ yoksullar istiyorsunuz, bizse ortadan kaldırılmış yoksulluk…” sözünü beÄŸendiÄŸini, kürtaj hakkını savunduÄŸunu, ODTÜ Kadın Çalışmaları Anabilim Dalı’nın kürtaj hakkını savunmak için yaptığı açıklamayı desteklediÄŸini, KCK davasından tutuklanan öÄŸrencinin jandarma eÅŸliÄŸinde sınava girmesini yadırgadığını, “çocuklara kendini sevdirmek için ÅŸeker verenlere artık çok kızdığını”, Ahmet Şık’ın hapisten çıkıp karısıyla öpüÅŸüp çocuÄŸuyla kucaklaÅŸmasına sevindiÄŸini.. söylemiÅŸ olması önemli olan.
Önemli olan böyle bir insanın o çocuk arabasını merdivenlerden kucaklayarak çıkarmış olması, oÄŸluyla birkaç dakika peronda sohbet etmiÅŸ olması, treni görmesi, tren istasyona gelip durduktan sonra kalabalığı beklemesi, çocuÄŸun arabasını güvenli bir ÅŸekilde, istasyondan yüksek kalan tren kapısına ulaÅŸmak için ön tarafını arka tekerlekleri üzerinde kaldırarak çıkarması, ve sonra, onun arkasından binecekken – herhalde trenin kapılarını kontrol etmeyen bir tren görevlisinin iÅŸaretiyle – hareket etmeye davranması ya da baÅŸlamasıyla telaÅŸlanması, ama kapı kapanırken trenle istasyon arasındaki boÅŸluÄŸa takılıp trenin altına sürüklenmesi..
Türkiye’nin en eski üniversitesinin yanıbaşında yükselen, her gün üzerinden eÄŸitmenlerin, öÄŸrencilerin, toplu taşıma aracı kullananların tangırdata tangırdata geçtiÄŸi dandik beÅŸinci dünya üstgeçidi..
Türkiye’nin en eski deniz toplu taşıma aracında – artık televizyon izlemenin, belli kanalları izlemenin zorunlu kılındığı bir aracında – bıçakla saldırma hakkı ve gücü bulan bir görevli..
Türkiye’nin en eski tren garından, otel yapmaya hazırlansın diye çatısı yakılan, tren hattı kısaltılan ve ÅŸu anda daha birkaç gün önce çektiÄŸim ÅŸu fotoÄŸraftaki akıldışı manzarayı yaÅŸayan, iç mekanında araba promosyonu yapılan HaydarpaÅŸa tren garından yola çıkan bir tren..
[dmalbum path=”/wp-content/uploads/dm-albums/Haydarpaa Garnda Otomobil/”/]
“TCDD’yi Gelistirme ve
TCDD Personeli Dayanışma
ve YardımlaÅŸma Vakfından DuyuruÂ
2012/9 Vakfımız Yönetim Kurulunun 01/06/2010 tarihli karara ek olarak 15/12/2010 tarihli karar çerçevesinde Üyelerimize yönelik taşıt kampanyası yapılması amacıyla otomobil firmaları ile görüÅŸülmüÅŸ ve en çok indirimi yapan firma olan .. ile anlaÅŸmaya varılmıştır. Yapılan anlaÅŸma çerçevesinde üyelerimizin aÅŸağıda marka ve modeli belirtilen sınırlı sayıdaki araçlar istifadelerine sunulmaktadır.”
..bu araçların sergilendiÄŸi gardan yola çıkan bir tren hiç tereddüt ve acıma göstermeden bir can aldı – insan kılıklı Azrail sabah vapurdaydı, öÄŸleye doÄŸru üstgeçitte, öÄŸleyin trende.
Oysa her karşılaÅŸtığımda kibar, rahatlatıcı, dingin gülümsemesiyle karşılayan bu anne 2005’te “Fantastik Çevirmeninin ÖzgürlüÄŸünün Sınırları”, 2006’da “Translating Senses in Literature and Cultural Preferences”  2011’de “Missing Stories in the Turkish Translation of ‘Delights of Turkey’ by Eduard Roditi” adlı bildirileri sunmuÅŸtu, üniversitede ders veriyordu. Azrail’le karşılaÅŸmasını gerektirecek hiçbir ÅŸey yoktu. Tedbirli bir insandı, insanın nasıl bir bela olduÄŸunu bilircesine temkinli durur, herkesle her ÅŸeyle dengede dururdu.
500 yılda bir gelebilecek bir felaketle karşılaÅŸtı: insanca deÄŸerlerin iktidardan tabana kadar topyekün hiçleÅŸtirilmesiyle, aklın ve terbiyenin deÄŸersizleÅŸtirilmesiyle; bir binanın alt katında oturmanın, bir vapurda sükunet istemenin, bir üstgeçitten geçmenin, çocukla bir trene binmenin bile tehlikeli olmaya baÅŸlamasıyla karşılaÅŸtı.
KardeÅŸim, adını anmıyorum, bilen biliyor, bulan bulabilir, anmıyorum, çünkü sen bu kadere layık deÄŸildin – oÄŸlun da layık deÄŸil, eÅŸin de, yakınların da.. Böyle anılmayacaksın. Mekanın Cennet olsun. Size bunu yaÅŸatanlar, bunu herkese yaÅŸatanlar Allah’larından bulsun. Åžuna inanıyorum: EÄŸer yöneticilerin, milletvekillerinin maaÅŸlarından ve iliÅŸkilerinden ötesini düÅŸünmeyi erdem saydığı bir ülkede, bir dünyada olsaydık ne çocuk arabasıyla trene binmekte güçlük çekerdin, ne de o tren – belki de makinisti o sırada hangi arabayı kaç taksit krediyle alacağını düÅŸünmekte olan o tren – seni bu kadere sürüklerdi. Allah’larından bulsunlar.
Aynı trene birkaç durak öteden binen, aynı yaÅŸlardaki çocuÄŸunu arabasıyla aynı kalabalık trene bindirip indirmeye çalışan, her seferinde kaygılanan ben, eÅŸim – biz nasıl bineceÄŸiz artık o trene? Binmeyip ne yapacağız? Araba mı almalıyız? Kadere mi bırakmalıyız kendimizi? Yoksa..
