“CumhurbaÅŸkanı Ahmet Necdet Sezer, yüzyılın projesi olarak nitelenen BTC Petrol Boru Hattı’nın açılışına katılacak konuk devlet baÅŸkanları ve hükümet temsilcileri onuruna, dün akÅŸam ÇıraÄŸan Sarayı bahçesinde ‘eÅŸsiz’ yemek verdi.

YemeÄŸe, Azerbaycan CumhurbaÅŸkanı İlham Aliyev ve Gürcistan CumhurbaÅŸkanı Mihail SaakaÅŸvili’nin de aralarında bulunduÄŸu 650 davetli yemeÄŸe katıldı. Yemek saat 19.30’da kokteylle baÅŸladı. Konukların saat 20.15’te yemeÄŸin verileceÄŸi bölüme geçti. Sezer, saat 20.30’da beraberinde Aliyev, SaakaÅŸvili ve BaÅŸbakan Tayyip ErdoÄŸan ile bahçeye indi. Genelkurmay BaÅŸkanı Org. Hilmi Özkök, bazı bakanlar aynı masada yer aldı. Konuklara ızgara sebze kulesi, sebzeli keÅŸkek, ızgara dana madalyonları, cevizli ve krokanlı parfe, içecek olarak da Sarafin Füme Blanc 2004 (beyaz) ile Özel Kav BoÄŸazkere Öküzgözü 2003 (kırmızı) ÅŸarapları sunuldu. Engin Titiz yönetimindeki Vals Orkestrası, klasik müzik eserleri ile Türk, Azeri ve Gürcü müziklerini çaldı. Güvenlik görevlileri yemekten önce köpekle bomba araması yaptı. ÇıraÄŸan Sarayı bahçesi, denizden de Sahil Güvenlik ve deniz polisi tekne ve botlarıyla korundu. Sezer, yaptığı konuÅŸmada ‘Hattın tasarım ve yapımı sırasında bölgesel ve uluslararası alanda sergilenen iÅŸbirliÄŸi ve dayanışma, bölgemizde barış ve istikrarın pekiÅŸtirilmesine ve kalkınmaya ivme kazandıracak’ dedi.” (Hürriyet, 13 Temmuz 2006)

İşte saraylılar yemeklerini yer, müzik dinlerken, ben, aciz çevirmen de, Ortaköy’deki evime gitmek üzere KabataÅŸ’ta otobüs bekliyordum. Otobüs gelmiyordu, nedenini bilmiyordum. Gece saat dokuzdan on onbeÅŸe kadar sabırla bekledim, sonunda pes ettim, BeÅŸiktaÅŸ’a giden bir araca bindim. BeÅŸiktaÅŸ’ta, Ortaköy’e giden yolun tıkanmış olduÄŸunu, arka arkaya turistik otobüslerin sıralanmış olduÄŸunu gördüm. Polis yolu kesmiÅŸ, sadece bu araçlara yol veriyordu. Yürümeye baÅŸladım, polisler, güvenlikçiler, rehberlerle doluydu kaldırım, yolun tek yönü açıktı, o zaman KabataÅŸ’a niye otobüs gelmediÄŸini anladım. ÇıraÄŸan Sarayı’nda bir ÅŸey oluyordu, yolu kapatmışlardı. Siren, telsiz gürültüleri, polis koÅŸuÅŸturmaları arasından Ortaköy’e yürüdüm.

Bu en kötüsüydü, ama aslında her akÅŸam böyle oluyor: BeÅŸiktaÅŸ’tan Sarıyer’e uzanan kıyıda yaÅŸayan halk, her akÅŸam kıyı saraylarına, yalılarına, tavernalarına eÄŸlenmeye gelenlerin yarattığı trafikte, otobüste oturmuÅŸ bekliyor: öÄŸretmenler, öÄŸrenciler, çevirmen, memur, ayakkabı tamircisi, inÅŸaat iÅŸçisi, turist rehberi, iÅŸsizler.. bekleyip patlatılan havai fiÅŸekleri seyrediyoruz. Ortaköy gibi görece yakın yerlerde yaÅŸayanlar otobüsten inip yürüyor, sonra eve gidiyoruz, televizyonu açıp sarayda, yalıda, tavernada kimlerin eÄŸlendiÄŸini görüyoruz. Her gün böyle oluyor.

Bu kez çok büyük bir amaç için iÅŸten dönerken beklemiÅŸ, yürümüÅŸ, yorulmuÅŸuz: “bölgesel barış ve istikrar” için. İnanmıyorum, ama kulaÄŸa hoÅŸ geliyor. Dilerim, bir gün biz de otobüsten inip sarayda yemek yer, semtimizin barış ve istikrarı için içer, müzik dinleriz.