Yayımcı İrfan Sancı ve çevirmen Süha SertabiboÄŸlu’nun yargılandığı “YumuÅŸak Makine Davası”nın ikinci celsesi ÇaÄŸlayan’daki Adalet Plaza’sında yapıldı. Çevbir ve Çeviri DerneÄŸi üyesi olan ve olmayan çevirmenler dışında, Sabit Fikir ve Çeviribilim de oradaydı. İkinci celse, bu tip davalarda alışkanlık  olduÄŸu üzere, erteleme davasıydı. Savunma avukatları ingiliz edebiyatı kürsüsünden bilirkiÅŸi talebinde bulundular,  fakat özellikle Bilgi ve BoÄŸaziçi’ndeki karşılaÅŸtırmalı edebiyatı tavsiye ettiler, hakim talebi onayladı, ama nereyi tercih edeceÄŸime ben elimizdeki listeden bakarak karar vereceÄŸim dedi.

Sultanahmet’ten bu plazaya taşınan adalette ÅŸimdilik büyük bir deÄŸiÅŸiklik olmadığı ortada. Hâlâ mülkün temeli. Tuhaf bir durum bu: mülksüzlük yanlısı bir adamın, Burroughs’un kitabının muzır olmadığını kanıtlama çabası içinde herkes. Celse sonrası kafeteryada otururken muzırın nasıl zararsız olduÄŸu ya da bu kitabı muzır saymanın saçma olduÄŸu konusunda ÅŸakalaşıyoruz. DoÄŸru, savcının dediÄŸi anlamda muzır deÄŸil bu kitap, ama özünde muzır, amacı da bu zaten. Fakat mahkeme salonunda muzır olan tek ÅŸey, sahnenin bürokratik anlamsızlığı.
Hakim günlük takvimi tamamlayabilmek için telaÅŸ içinde. Yaptığı ÅŸey de, en azından bu celsede, bir tür çeviri: avukatın söylediÄŸini mübaÅŸire baÅŸka bir dille yazdırıyor, hızlı hızlı konuÅŸarak herkese uzlaÅŸmayı dayatmaya çalışıyor. İrfan Sancı söz sırası gelince, bu iÅŸlemlerden bezdiÄŸini, rahat bırakılmak istediÄŸini anlatmaya çalışıyor – hakim tamam, tamam diyor, ÅŸimdi biz formu dolduralım. Süha SertabiboÄŸlu görevini yaptığını anlatıyor, çocuk kitabı çevirmediÄŸini söylüyor, bunun bir uygarlık sınavı olduÄŸunu söylüyor. Uygarlık sınavı mı? Evet, ama uygarlık iyi mi? Bina çok uygar görünüyor, ama iyi mi?

Biri ihbar etmiÅŸ, savcı ihbarı deÄŸerlendirmiÅŸ, muzır kuruluna sevketmiÅŸ, muzır kurulu kitabı muzır bulup yargıya atmış, ÅŸimdi mahkeme salonundayız. İyi ama kim bu ihbarcı – neden yok o bu mahkeme salonunda. Savcı yazdığı iddia metninde anonim konuÅŸuyor, bir toplumda pornografi yasağından, bir erkek erkeÄŸe iliÅŸkinin sınırlarından, bir çocukların korunmasından bahsediyor.. Davanın kuruluÅŸ mantığı yanlış; savcının metni farazi suçun ne olduÄŸunu söylemiyor (numaraları ben koydum):
“Yasa gereÄŸi basıldıkları matbaalarca Bakırköy Cumhuriyet BaÅŸsavcılığına teslim edilen ve 27.04.2011 tarihinde BaÅŸsavcılığımıza gönderilen kitaplar üzerinde inceleme yapılması sırasında SEL YAYINCILIK tarafından Süha SertabiboÄŸlu tarafından Türkçe’ye çevrilen William S Burroughs adlı yazar tarafından kaleme alınan “YumuÅŸak Makine†adlı eserde eÅŸcinsel iliÅŸkilere yer verildiÄŸi (1), bu yer vermenin kısa anlatımlardan uzaklaÅŸarak iliÅŸkinin detayına, ÅŸekline kadar yer verildiÄŸi görülmüÅŸ (2), bunun sadece kitabın birkaç yerinde deÄŸil 20 ayrı yerde bulunduÄŸunun görülmesi (3), kitap üzerinde yaÅŸ uyarısının bulunmaması nedeni ile her yaÅŸtan insanın, küçüklerin ulaÅŸabileceÄŸi (4) de dikkate alınarak kitap BaÅŸbakanlık Küçükleri Muzır NeÅŸriyattan Koruma Kurulu BaÅŸkanlığına gönderilmiÅŸtir.”
Hangisinin suç olduÄŸu iddia ediliyor? BilirkiÅŸi kurulu – iki üniversite görevlisi, bir ceza hukuku uzmanı – neyi deÄŸerlendirecek? Kitapta yaÅŸ uyarısı olsaydı, ya da 5 ayrı yerde anlatılsaydı, ya da iliÅŸkileri kısa verseydi, normal iliÅŸki olsaydı bu kitap yargıya gitmeyecek miydi? Yoksa sadece 1 ve 3 olsaydı yine suç olur muydu?
BaÅŸtan aÅŸağı dil oyunu, çeviri oyunu kısacası: para verip almayacağım bir kitap elime geçti, karıştırırken hoÅŸuma gitmeyen yerler gördüm, ya tutarsa diye maya çaldım göle – siz de yoÄŸurdu bekleyin bakalım gölün başında.. diyor bu metin; ya da “ya testi kırılırsa diye kırılmadan önce dövüyor” . Bürokrasinin eline düÅŸmeyi ifade ediyor. Brazil filmini hatırlatıyor. Dava konusu “muzır” falan deÄŸil. Siyasi bürokrasinin gücü.
İşte böylece mahkemedeyiz. Sizi bizden koruyan mahkemede.

