Türkiye’nin yeni çeviri uzmanları, kuramsal ayrıntılarla deÄŸil gerçek iÅŸlerle ilgilenen çeviribilimcileri büyük bir baÅŸarıyla çeviri kararlarını sergiliyorlar. 7 Åžubat 2008 günü, Vakit gazetesinden Abdulhamit Güler bu tür bir çeviri uzmanlığı sergiliyor. Tesettürün 1936 tarihli Kuran çevirisinde nasıl yer aldığını, hangi kararlarla çevrildiÄŸini ve nasıl bir emir olduÄŸunu anlatıyor. Bu mükemmel çeviri deÄŸerlendirmesinin bu kadarla sınırlı kalmamasını, anayasada hak ettiÄŸi yeri alan bu çeviri kararının, Kuran’da yer alan baÅŸka, daha kapsamlı yasaklarla zenginleÅŸtirilmesini, bu yeni çeviri uzmanlarının yardımıyla Kuran çevirilerinde açık seçik yer alan baÅŸka yasakların da anayasallaÅŸmasını dilemekten baÅŸka yapacak bir ÅŸey yok. ÖrneÄŸin, faiz yasağı Kuran’da yer alan ve kesin çevirileri olan yasaklardan biri: buna raÄŸmen Türkiye IMF’ye aldığı borçları faiziyle ödüyor ve halkın neredeyse tamamı kredi, yani faiz karşılığı borç alarak yaşıyor. Kuran’ın tek ilahi emri insanın örtünerek namusunu koruması deÄŸil, aynı zamanda faiz almayarak ve faize mahkum kalmayarak onurunu koruması. Bu açıdan ülke ölçeÄŸinin dışında, bireysel örnekler de üzerinde düÅŸünmeye deÄŸer: tesettürle üniversiteye girme ÅŸansı elde eden genç kızlar, üniversite harçlarını ödeyemeyip geciktirirlerse, üniversiteler bu borç üzerinde faiz iÅŸletecek mi; yoksa bu faiz, onlar Kuran’ın emirlerini tam olarak yerine getirdikleri için, onlardan deÄŸil sadece başı açıklardan mı alınacak? Ya da üniversite öÄŸrencilerinin, kendilerinin ve ailelerinin eÄŸitim harcamalarını kredi kartlarıyla yapmaları karşısında nasıl bir önlem alınacak: tesettüre girmek ve kredi kartı kullanmak doÄŸal bir bileÅŸim, bir insani özgürlük, hak mı sayılacak? Kısacası, bu anayasa çevirileri sadece BOP çevirileri olarak mı kalacak, yoksa gerçek insanlık için mi kullanılacak? Neden faiz emrine öncelik vermiyorlar? Bu yeni çeviri uzmanları kuÅŸkusuz bu sorulara da yanıt getirecekler.

Abdülhamit Güler, çeviribilimsel Kuran çevirisi deÄŸerlendirmesini gazetede ÅŸu ÅŸekilde yapmış:

“Mustafa Kemal’in Elmalılı Hamdi Yazır’a hazırlattığı ve 1936 yılında yayımlanan Kur’an-ı Kerim tefsiri, CHP lideri Deniz Baykal’ın “müctehid” edasıyla ortaya attığı tüm tezleri çürütüyor. Dönemin en önemli alimlerinden olan Elmalılı Hamdi Yazır, uzun süren çabalarının sonucu ortaya koyduÄŸu eserinde Nur Sûresi’nin 31. ayetini ÅŸu ÅŸekilde tefsir ediyor:

“Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini (harama bakmaktan) korusunlar; namus ve iffetlerini esirgesinler. Görünen kısımları müstesna olmak üzere, zinetlerini teÅŸhir etmesinler. BaÅŸ örtülerini, yakalarının üzerine (kadar) örtsünler. Kocaları, babaları, kocalarının babalan, kendi oÄŸullan, kocalannın oÄŸulları, erkek kardeÅŸleri, erkek kardeÅŸlerinin oÄŸullan, kız kardeÅŸlerinin oÄŸullan, kendi kadınları (mümin kadınlar), ellerinin altında bulunan (köleleri), erkeklerden, kadına ihtiyacı kalmamış (cinsî güçten düÅŸmüÅŸ) hizmetçiler, yahut henüz kadınlann gizli kadınlık hususiyetlerinin farkında olmayan çocuklardan baÅŸkasına zinetlerini göstermesinler. Gizlemekte olduktan zinetleri anlaşılsın diye, ayaklarını yere vurmasınlar. Ey müminler! Hep birden Allah’a tevbe ediniz ki, kurtuluÅŸa eresiniz.”

“ZİNET” KELİMESİ VE İFADE ETTİKLERİ

Ayetin tefsirindeki ‘zinet’ kelimesini açıklayan Yazır, “Kadının zineti denince örfte, taç küpe, gerdanlık, bilezik ve benzeri takılar, sürme, kına ve benzerleri ve elbise süsleri gibi ÅŸeyler akla geliverir” diyor. Zinet konusundaki diÄŸer yorumlara da yer veren Yazır, örtünmenin farz olduÄŸunun altını çizerek bir Hadis-i Åžerifi ÅŸu ÅŸekilde aktarıyor: “Ebu Davud’un Müsned’inde rivayet edildiÄŸi özere, Peygamber (s.a.v) Hz. Esma’ya ‘Ya Esma, kadın bulûğa erince ondan görülebilecek olan ancak ÅŸudur.’ buyurmuÅŸ ve kendi mübarek yüzüne ye avuç içlerine iÅŸaret etmiÅŸlerdir.”
“İş yaparken, gerekli eÅŸyayı tutarken ve hatta örteceÄŸini örterken bile elin açılması gerekli olduÄŸu gibi, zarurî olan bakma ve nefes alma sebebiyle yüzün diÄŸerleri gibi örtülmesinde zorluk vardır” diyen Hamdi Yazır, “Bu gibi zaruretler haricinde geriye kalanlarının açılması, görülmesi, bakılması haramdır ve nâmahremden örtülmesi gerektir” hükmünü tefsire ekliyor.

ÖRTÜNME ÅžEKLİNE AÇIKLIK

Bugünlerde tartışılan örtünme ÅŸekline iliÅŸkin mühim tesbitini ise Elmalılı Hamdi Yazır ÅŸu ÅŸekilde ifade ediyor: “Buyuruluyor ki baÅŸ örtülerini yakalarının üzerine vursunlar, baÅŸlarını, saçlarını, kulaklarını, boyunlarını, gerdanlarını, göÄŸüslerini açık tutmayıp bu ÅŸekilde sımsıkı örtünsünler ve o halde bu emri yerine getirebi-leck baÅŸ örtüsü kullansınlar.”

Cahiliye kadınlarının da baÅŸörtüsü kullandıklarını hatırlatan Yazır, “Fakat yalnız enselerine baÄŸlar veya arkalarına bırakırlar, yakalan önden açılır, gerdanları ve gerdanlıkları açığa çıkardı, zinetleri görünürdü” tesbitini aktardıktan sonra “İslâm böyle açıklığı yasaklayıp baÅŸ örtülerinin yakalar üzerine örtülmesini emir ile tesettürü farz kılmıştır. Görülüyor ki, bu emirde tesettürün yalnız vacib oluÅŸu deÄŸil, özel bir ÅŸekli de gösterilmiÅŸi r ki, kadın edeb ve temizliÄŸinin en güzel ifadesi budur.”

“ÖRTÜNME, MUTLAKTIR”

Yazır, son olarak da yine baÅŸörtüsün hükmü konusunda “kafası karışık” olanlar için ÅŸu eklememeyi yapıyor: “Görülüyor ki bu emir ev içinde veya dışında diye kayıtlanmamıştı Bu bakımdan mutlaktır.”” (Abdülhamit Güler, Vakit, 7 Åžubat 2008)

Bu 1936 çevirisinin doÄŸruluÄŸu internet üzerinde www.kuran.gen.tr adresinde baÅŸka çevirilerle karşılaÅŸtırılarak incelenebilir. Hatırlanacağı gibi , bu ayetin bir önceki ayette de erkeklerin tesettürü tanımlanmaktadır. DiÄŸer yandan, faizle ilgili ayetler Diyanet Vakfı’nın çevirisinde ÅŸu ÅŸekilde yer alıyor:

“Faiz yiyenler, ancak ÅŸeytanın çarptığı kimsenin kalktığı gibi kalkarlar. Bu, onların, “Alış veriÅŸ de faiz gibidir” demelerinden dolayıdır. Oysa Allah alışveriÅŸi helal, faizi haram kılmıştır. Bundan böyle kime Rabbinden bir öÄŸüt gelir de (o öÄŸüte uyarak) faizden vazgeçerse, artık önceden aldığı onun olur. Durumu da Allah’a kalmıştır. (Allah onu affeder.) Kim tekrar (faize) dönerse, iÅŸte onlar cehennemliklerdir. Orada ebedi kalacaklardır.” (Bakara Suresi, 275. Ayet)