1 Mart 2006 günü Yeni Åžafak gazetesinin Antalya’da yapılan İl Müftüleri Semineri’nde alınan kararlara iliÅŸkin haberinin baÅŸlığı buydu: “Son Söz Diyanet’in.” “BaÅŸkan ve il müftüleri ortak fetva verdi” altbaÅŸlığıyla yayınlanan haberde bir dizi norma yer verildi.
Aslında sözkonusu olan ÅŸey Diyanet BaÅŸkanlığı’na baÄŸlı olarak çalışan il müftülerinin 28 Åžubat günü yaptığı ortak bir basın açıklamasıydı. 25-28 Åžubat 2006 tarihleri arasında yapılan bu olaÄŸan seminerin ardından, il müftüleri dini konularda alınan kararların dışında, “Buna ilaveten, Yüce Dinimizle ve BaÅŸkanlığın hizmet alanıyla ilgili olarak dünya ve ülke gündemini iÅŸgal eden bazı konularda görüÅŸ ve düÅŸüncelerini kamuoyu ile paylaÅŸmak istemiÅŸtir” diyerek bazı güncel olaylarla ilgili görüÅŸlerini 20 madde olarak açıklamıştı.
Bu açıklamanın içinde, 12. maddede, Kuran çevirileri ve yorumlarına iliÅŸkin bir görüÅŸe de yer veriliyordu:

“Yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim’in tefsiri yapılırken, yeri geldikçe İncil ve Tevrat’ın ilgili bölümlerinden alıntı yapılıp tarihi bilgiler verilmesi İslamiyet’in ortaya çıkışından beri varolan bir uygulamadır. İlk asırdan bu yana yazılan tefsirlerde Kur’an-ı Kerim’in ayetleri açıklanır ve yorumlanırken, diÄŸer kutsal metinlerde ve dini geleneklerde bu konuda yer alan bilgiler verilmiÅŸtir. Ancak bu metodun Kur’an meallerinde tatbik edilmesi, Tevrat ve İncil’den yapılan alıntıların bir deÄŸerlendirme yapılmaksızın meal peÅŸine sıralanması, yanlış anlama ve yorumlara yol açabilecek bir usuldür. Bununla birlikte toplum psikolojisini etkileyici ve ÅŸahısları itham edici bir söylem yerine, yanlışlar hakkında uyarıcı bir yol izlenilmeli, bilimsel metotlara dayalı tartışmalarla çözüm aranmalıdır.”

Buna göre, Kuran çevirisinin kaynak metne biçimsel sadıklık ilkesiyle yapılması, çevirmenin metne ek kısımlar koyarak yanlış yoruma sebep olmaması gerektiÄŸi öne sürülüyor. Bu, bazı Kuran çevirilerinde sıkça görülen parantezler ve ayetin konusuna iliÅŸkin açıklamalar için de geçerli olsa gerek.

Buna göre, Kuran çevirisinin kaynak metne biçimsel sadıklık ilkesiyle yapılması, çevirmenin metne ek kısımlar koyarak yanlış yoruma sebep olmaması gerektiÄŸi öne sürülüyor. Bu, bazı Kuran çevirilerinde sıkça görülen parantezler ve ayetin konusuna iliÅŸkin açıklamalar için de geçerli olsa gerek.