Yıldız Yasemin Sonel 1977 yılında, 17-18 yaÅŸlarında vefat etmiÅŸ gencecik bir çevirmen. Kitap olarak yayınlanmış tek bir çevirisi var, ölümünden üç yıl sonra. Üçkağıtçılar adlı bu çeviri babası Prof. Dr. Ahmet Sonel tarafından, yazar Emine Işınsu’nun da yardımlarıyla yayınlanmış.
Üçkağıtçılar, 1971 yılında Amerika’da çoksatar olan ve 1973 yılında aynı adla filme çekilen Paper Moon adlı kitabın çevirisi. Kitabın kapak tasarımı film afiÅŸinin tasarımıyla aynı, sadece, sanırım burada Yıldız Yasemin Sonel ile babası Ahmet Sonel afiÅŸi kendileri canlandırmış, ama emin deÄŸilim, öyle hayal etmek istedim biraz da.
Yıldız Yasemin Sonel 1977 yılında bir trafik kazasında vefat etmiÅŸ. Ben bu kitabı sahafta buldum ve inceledikçe neyle karşı karşıya olduÄŸum konusunda karışık hisler yaÅŸadım: gencecik bir insanın bir kitap çevirmesinin güzelliÄŸi bir yana, bir baba göÄŸe uçan küçük kızının kitabını yayına hazırlarken neler hisseder? GiriÅŸ yazısı olarak ÅŸu satırları kaleme almış:
“Yıldız Yasemin Sonel, ortaokulu bitirdiÄŸi yıl (3 sene evvel) bu kitabı tercüme etmiÅŸti.
Lise son sınıfta iken, belki vicdan muhasebesi yapmak gibi bir faziletten hiç nasibini almamış bir ailenin araba sürücüsü olan çocuÄŸunun hatası ile, trafik kazasında vefat etti.
İngilizce ve Fransızca biliyordu. ‘Allah’tan baÅŸka hiçbir ÅŸeyi bulunmayan kendisinin, Allah’tan baÅŸka her ÅŸeyi olanlara acıdığını’ ifade ederdi…
Hatırasını yaÅŸatmak, deÄŸerli dostların yardımı ile mümkün olabildi.
BaÅŸta deÄŸerli romancı Emine Işınsu Hanımefendi olmak üzere, kitabın basılmasını saÄŸlayan dostlarıma ÅŸükranlarımı belirtmek isterim…
Babası
Prof. Dr. Ahmet Sonel“
Ahmet Sonel hakkında okuduÄŸum bir habere göre çok verimli bir insan, bir kardiyolog, yaptığı bir çok çalışmayla birlikte kızının anısına bir kitap adamış, adına bir kalp vakfı kurmuÅŸ. Kendisine gecikmiÅŸ bir baÅŸ saÄŸlığı dilemek, kızının güzel, incelikli çevirisinden dolayı her ikisini geç de olsa tebrik etmek istedim. Trafik kazalarında, baÅŸkalarının hesapsız canavarlıklarında tükenip giden incecik hayatlarımız: bu hüzünlü çeviriyi görünce hissettiklerimi, en son 7 Temmuz 2005 Londra bombalamasından sonra hissetmiÅŸtim. Londralıların yanısıra, Marmara Üniversitesi’nden mezun olmuÅŸ, İngiltere’ye dil kursuna gitmiÅŸ, 24 yaşında genç bir kız kayboldu o çirkin terör olayında: Gamze Güloran. Bir yanıyla 24 yıllık bir emek, bir yanıyla çevirmen adayıydı bana göre. En son annesinin Londra’ya gittiÄŸini okudum, bir daha haber okumadım hakkında, dilerim bulunmuÅŸtur, dilerim iyidir, terör karşıtı bir çeviri yapmaya niyetlenmiÅŸtir.
Üçkağıtçılar’dan bir alıntı:



