Âdil AlevkuÅŸ, Nicolas Sêgur’un (1873-1944) romanlarını 1946 yılında Venüsün Acıları: Kırmızı Perde, 1948 yılında da Åžehvetin Sırrı adıyla çevirmiÅŸ. Åžehvetin Sırrı için yazdığı önsözde, dönemin çevirilerine dair ilginç bir yorum yapıyor: “lisanımıza çevrilmiÅŸ okuduÄŸum bu türlü romanların bir çoklarında kaba yamalar gibi göze çarpan orta malı adî politika tenkit ve esprile­rine, konu dışı bir takım eklemelere rasgelmekteyim.” Yamalar ve eklemeler, ilginç iÅŸaretler. AÅŸağıda bu önsöz ve yine bir önsözle baÅŸlayan romandan, dönemin imlasını göstermesi için, kısa bir alıntı yer alıyor.


 

 

 

 

 

 

Okuyucularından söz istiyen çeviren ÅŸunu der ki:

Nicolas Segur romancılık dünyasının en büyük bir realisti sayılabilir,

Segur sevinç, hüzün, keder, nöbet isyan, baygın­lık gibi insan ruhunu sarsan ürpermelerin tel­lerini cinsiyet hadiselerile düÄŸümleyerek onlara can­lı Accord’lar veren bir artistir.

—Cinsî birleÅŸme— diye ad taktıkları ebediyetin tâ kendisine dayanan o muhteÅŸem kanunu, üretip tü­reten biricik yaÅŸama sistemini, bu didinmeyi, bu çır­pınmayı bütün inceliklerile kavramak, derinlerde uyuyan bir takım sırların kapılarım çalmak öyle her yiÄŸidin kârı deÄŸildir.

Ne bir -Introspection- (iç inceleme) ne de sade bir dış görünüÅŸ yüz binlerce çeÅŸitli cinsiyet vak’alarının mahiyetini ortaya koymaÄŸa kâfi gelmez.

Belki subjective bir analyse kudreti, ölçülü bir yürüme ve ilerleme cinsî heyecanların, karanlık duy­guların cismanî kasırgaların esrarlı mahiyetlerini mey­dana koymaÄŸa ve onları aydınlatarak görmeÄŸe, üzerle­rinde fikir ve hüküm yürütebilmeye yarayan vasıf­lardır.

Ne yazık ki; lisanımıza çevrilmiÅŸ okuduÄŸum bu türlü romanların bir çoklarında kaba yamalar gibi göze çarpan orta malı adî politika tenkit ve esprile­rine, konu dışı bir takım eklemelere rasgelmekteyim.

Ernest Renan’ın eserlerindeki psycholgique düÅŸüncelere psychanalyse’e “Ferud”ın bu davasına inancı olan Segur’a gelince psychosexualite buhranla­rını, hastalıklarını bir felâket, bir vicdan âfeti, bir mo­ral acısı olmak üzere kabul ediyor.

Åžair ve artist denilmeye lâyık meziyetlere sahip olan bu adam meselâ bundan evvel çevirdiÄŸim KIR­MIZI PERDE adlı eserinde perdenin arkasındaki ak­törlere öyle roller veriyor, o türlü Lyngue bir sahne icad ediyor ki, meÅŸ’um bir tesadüf eseri olarak zavallı bir kadının bu – autamate – canlıların oynadıkları zevk ve ÅŸehvet dramını seyre dalıp kendinden geçmesi onun hayatı bahasına mâl oluyor.

Böylece adî bir cinsiyet heyecanının açık saçık Theatral dekoltesini resmeden artist yine yürüdüÄŸü yol üzerinde rasgele bir mabede giriyor, orada diz çö­küp Allah’ına dua edenleri de kırmızı perdesinde kul­landığı aynı fırça ve renklerle canlı bir tablo halinde göstermenin çaresini pek aÄŸla buluyor.

İşte okuyucuların bu romanda rast geleceÄŸi Dok­tor ile eÅŸi ve beÅŸikte uyuyan çocuk böyle fecî bir cin­siyet dıramının yine aynı artist ve moralistin fırçasın­dan çıkmış bir dekorudur.

HoÅŸ görmeye, affa,  unutmaÄŸa dayanan  bir duy­gunun hakikî kadınlık nedametine boyun eÄŸmesinin, yenilmez sanılan erkek gururunun yüksek feragatler göstermesinin bundan daha beliÄŸ ifadesi de  olamaz kanaatindeyim.

Âdil Alevkuş

ÖN SÖZ

Åžehvetle sım sıkı baÄŸlanan, yakalanıp çırpman Venüs avlarının vücudundaki katmerlenmiÅŸ – Isırık­lar bu feci felâket markaları çok defa kendilerini açı­ğa vururlar, gören gözler onları kolaylıkla seçmekte hiç de zahmet çekmez.

Ben romanımda bundan evvel yazdıklarımda ol­duğu gibi yine bir zevkin, yine bir şehvetin faciasını canlandıracağım:

Fakat bu dramda ötekilerden daha ziyede aÅŸkın baÅŸlarını döndürerek hatalara düÅŸürdüÄŸü zavallılara, hususiyetle kadınlara karşı merhamet ve pardon dile­neceÄŸim.

YaÅŸama için savaÅŸta, dış tesirleri karşılamada Er­keklerden bam baÅŸka esrarlı bir varlık olan hakiki döl yatağı kadın cinsiyet ÅŸeytanına kanar ve uyar.

İnceliÄŸi, zayıflığı, maneviyatını bulandıran terazesini ÅŸaşırtan aybaşı nöbet ve çalkantıları, analık ha­zırlıkları demek olan duygu yumuÅŸaklıkları, daha kadınlığa ait bir çok deÄŸiÅŸiklikler ona avarelik kuv­veti verir.

Sapıtır, hırçınlanır, zayıflar, sarhoÅŸ olur, gözü ka­rarır hedefine kavuÅŸmak için önüne rast gelen engeli yıkıp devirmek, çiÄŸneyip ayağının altında ezmek is­ter halbuki maksadı: …